Kamieniem milowym na drodze ku objęciu opieką duszpasterską małżonków nieskaramentalnych stało się wydanie przez Jana Pawła II adhortacji Familiaris consortio, w której wypowiedział się na temat praw tych małżonków wynikających z przyjętego chrztu. "Duszpasterstwo małżeństw niesakramentalnych dopiero od niedawna nabiera kształtów. Właściwie dotąd nie ma jeszcze wyspecjalizowanych grup duszpasterskich. Powstaje natomiast coraz więcej duszpasterstw diecezjalnych czy parafialnych" - powiedział Niedzieli ks. Andrzej Cieślik, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin.

W naszej diecezji od 4 lat organizowane są rekolekcje dla małżeństw nieskaramentalnych, które zataczają coraz szersze kręgi. W tym roku ćwiczenia duchowe odbywały się od 22 do 24 lutego równolegle w 3 miejscach diecezji - Jaworznie, Sosnowcu, Olkuszu. Ks. Cieślik prowadzi także comiesięczne spotkania w Domu Misyjnym Misjonarzy z Mariannhill w Czeladzi. Uczestniczy w nich regularnie ok. 30 osób. Każde z nich dotyczy kolejnego punktu duchowości, która jest dostępna małżeństwom niesakramentalnym, o których mówi Ojciec Święty. Dotychczas poruszali tematy związane z modlitwą, przeżywaniem Eucharystii, rolą Słowa Bożego, chrześcijańskim wychowaniem dzieci. "Skupiamy się nie na tym, czego im nie wolno, bo o tym doskonale wiedzą, ale chcemy rozbudowywać ich duchowość w stronę Boga" - mówi ks. Cieślik. Propozycje Kościoła w tym względzie są bardzo bogate. Ojciec Święty dokładnie wylicza w Familiaris consortio, z jakich środków zbawienia mogą korzystać. Jest to: modlitwa, uczestnictwo we Mszy św., słuchanie słowa Bożego, pełnienie dzieł pokutnych, angażowanie się na rzecz różnych dzieł miłości i sprawiedliwości społecznej, chrześcijańskie wychowanie dzieci. Mogą także przynależeć do stowarzyszeń i wspólnot kościelnych, które ze swej natury nie zakładają życia eucharystycznego.

"Małżonków niesakramentalnych należy objąć opieką duszpasterską także i z tego względu, by nie wystąpił u nich efekt określany w psychologii pojęciem ´kwaśnych winogron´. Ktoś, kto nie może ich spróbować, po kilku próbach mówi, że i tak były niedobre. Małżonkowie nie mogący prowadzić w pełni życia sakramentalnego mają ogromną pokusę obrażenia się na Kościół. I bardzo często trwa to do końca życia. A na to przecież nie możemy pozwolić" - mówi ks. Cieślik. Jeszcze przed dwudziestoma laty w wielu diecezjach istniała praktyka nieodwiedzania po kolędzie małżeństw nie mających sakramentalnego błogosławieństwa. Dziś zaczyna się to zmieniać.