W tworzeniu osobowości miasta istotną rolę odgrywają legendy i mity. Te zasłyszane opowieści przekazywane wnukom przez babcie, czasem ku pokrzepieniu serc, czasem ku przestrodze, nabrały ponadczasowego charakteru. Na oddzielną kategorię zasłużyły nazwy dzielnic, niektóre nadane od wsi, niektóre od nazwisk mieszkańców, a inne zostały osadzone w tajemniczą historię.

Jeżeli zaczniemy naszą podróż od lotniska (a trzeba przypomnieć, że swojego czasu w Warszawie mieliśmy sześć lotnisk: Mokotowskie - skąd wystartował pierwszy polski samolot, na Wrzecionie, Gocławiu, Okęciu, Bemowie i tajemnicze przy Rakowieckiej) wylądujemy właśnie na Bemowie - tutaj sprawa wydaje się prosta - nazwa pochodzi od generała Józefa Bema. Dzielnica początkowo była zwana Boernerowo, w którą skład wchodziły wsie: Groty, Chrzanów i Jelonki.

Nazwisko życzliwego sąsiada - Bielany pochodzi od Eremu Kamedulskiego, ufundowanego przez króla Władysława IV w 1639 r., biały kolor habitów kamedułów dał początek etymologii tej nazwy. Moja babcia często wspomina zabawy w Lasku Bielańskim, a piosenka o bielańskiej karuzeli rozbudzała moją wyobraźnię, często wyobrażałam ją sobie jako magiczny statek i wielki roller coaster, którego trasa prowadziła przez kilka wymiarów. Dzisiaj kościół nadal stoi na swoim miejscu i jest najstarszym zabytkiem w dzielnicy, natomiast o karuzeli słuch zaginął, tylko w piosenkach i opowieściach starszych mieszkańców, można usłyszeć historie o pierwszych skradzionych pocałunkach i prawdziwych potańcówkach w Parku Kultury.

Jeżeli jesteśmy już przy pierwszych miłościach, trzeba wspomnieć o najbardziej romantycznej historii - Marymont, nazwa pochodzi od Góry Marysieńki (fran. Marie Mont) - na wzgórzu król Jan III Sobieski wybudował swojej ukochanej żonie Marysieńce letnią rezydencję, potem w pałacu rezydowali August II, August III i August Poniatowski. Kto wie jaką jeszcze romantyczną historię skrywa to miejsce? Dzisiaj na fundamentach pałacu stoi kościół, który jest miejscem ślubowania wiecznej miłości, czyżby nad każdą młodą parą czuwała Królowa Polski?

Kiedy stoimy na marymonckiej górce nie sposób nie zauważyć zielonego Żoliborza, którego nazwa również pochodzi z francuskiego Joli Bord - piękny brzeg. Legenda mówi, że sam Napoleon zachwycił się widokiem skarpy i krzyknął „Joli Bord” - cóż za piękny brzeg, w rzeczywistości nazwa pochodzi od ogrodów założonych przez konwikt księży pijarów wokół letniej siedziby Collegium Nobilium, którą zbudowano w południowej, najwyżej położonej części wiślanej skarpy. Kiedy wspinamy się na warszawską Cytadelę, widzimy Pragę, gdzie w XV wieku dostrzeglibyśmy tylko las i puste miejsca wyprażane pod zasiew - stąd właśnie nazwa Praga. Młodsze dziecko Pragi - Gocław sąsiaduje przez Wisłę z Mokotowem - ta urokliwa dzielnica posiada dwa piętra i to od nich pochodzi jedna z legend. Księżna Izabela Lubomierska, zakupiwszy tereny położone między traktem czerskim a skarpą, wybudowała na nich pałacyk i nazwała go z francuskiego Mon Coteu (moje wzgórza), jednak najprawdopodobniej nazwa pochodzi od imienia pruskiego właściciela wsi, Mokoto - lub Mokot - i po raz pierwszy pojawiła się w dokumentach z 1367 r.

Pozostałe dzielnice również skrywają swoje sekrety, ale czy byłoby tajemnicą, jeżeli opowiedziałyby wszystko o sobie przy pierwszym spotkaniu?