19 marca br. bp Mieczysław Cisło dokonał wmurowania aktu erekcyjnego kościoła pw. św. Józefa na Osiedlu im. Samsonowicza w Łęcznej. Uroczystość św. Józefa Oblubieńca NMP i Opiekuna Rodzin przeszła do historii jako pierwszy odpust ku czci św. Józefa w Łęcznej. Równo przed rokiem abp Józef Życiński poświęcił plac budowy kościoła przy al. Matki Bożej Fatimskiej. Obecnie mury trzeciej z kolei łęczyńskiej świątyni sięgają wysokości drugiego piętra. W dolnym kościele sprawowana jest od pięciu miesięcy niedzielna Eucharystia. Od 10 lutego br. odprawiane są trzy Msze święte, zaś codzienna liturgia o godz.18.00 zostanie zainicjowana po tegorocznej Wielkanocy.

Po powitaniu Księdza Biskupa przez dzieci ze Szkoły Podstawowej im. T. Kościuszki, przedstawicieli Rady Duszpasterskiej parafii pw. św. Marii Magdaleny i św. Józefa, prośbę o przewodniczenie uroczystościom przedstawił ks. kan. Janusz Rzeźnik, dziekan łęczyński i proboszcz. Wyrazy wdzięczności przy tej okazji skierował on do przybyłych gości: starosty powiatu łęczyńskiego Henryka Gańskiego, burmistrza Jacka Józenki, prezesa spółki "Ekoklinkier" zaopatrującej budowę w cegłę M. Tarasa. Obecni byli także przewodniczący rad powiatu i miasta. Ich podpisami sygnowany jest akt erekcyjny dla kościoła pw. św. Józefa. Oprawę uroczystej liturgii ubogaciła młodzież z Gimnazjum im. B. Chrobrego i orkiestra KWK "Bogdanka" S.A. Spoza Łęcznej przybyli na wspólne święto przedstawiciele bractw św. Józefa z Niska i Tarnobrzega, projektant kościoła prof. Szczepan Baum z Gdańska i dyrektor Radia Plus Lublin ks. Jarosław Jęczeń.

Wtorek 19 marca był kolejnym dniem rekolekcji wielkopostnych w parafii pw. św. Marii Magdaleny. W budowanym kościele św. Józefa prowadził je ks. Marek Goch, proboszcz z Nadrybia. Podczas uroczystości w dolnej kaplicy wierni przystępowali do sakramentu pokuty i pojednania. Miejscowych kapłanów wspomagał ks. kan. Adam Lewandowski, proboszcz parafii archikatedralnej, budowniczy łęczyńskiej parafii pw. św. Barbary.

"Człowiek nie znosi pustki duchowej - powiedział w słowie Bożym bp Mieczysław - Jeśli się wyrzuci Boga, przyjdą różne ideologie, sekty. Człowiek wytworzy sobie jakikolwiek kult, wreszcie - gdy zrzuci z tronu Boga - ustawi tam sam siebie". Znamieniem takiego stanu jest nowy totalitaryzm: życie nie jest cenione, a Krzyż bywa przedmiotem pogardy. "Co będzie z tym polskim i chrześcijańskim dziedzictwem, to w dużym stopniu zależy i od nas. Potrzebny jest radykalizm życia chrześcijańskiego - sprzeciw wobec pokusy zdrady, kłamstwa, niewierności. Z jednej strony we Francji sprzedawane są kościoły, z drugiej - na przedmieściach Hagi świątynia katolicka stanowi dla Polaków ostoję ich tożsamości. Polacy przekreślają swoje świadectwo wiary, sprzedając na targowiskach Europy alkohol, narkotyki, brukowe pisma skandalizujące. W innych, nieodległych od Łęcznej stronach, katolicy budują kościoły, nie mając innych dochodów niż renty". Przywołując słowa świadka współczesnej nadziei Jana Pawła II, wypowiedziane w Skoczowie, bp Mieczysław podkreślił, że Polska potrzebuje ludzi sumienia także w Łęcznej i nie tylko w życiu duchowym, ale także gospodarczym i politycznym. "Oni udowadniają, że łaska jest silniejsza niż ludzka słabość". Pasterz wyraził przekonanie, że dom Boży pw. św. Józefa będzie promieniował prawdą Chrystusową. Boże sprawy mają przekraczać ludzkie ograniczenia i kalkulacje i doprowadzać do wiary, która jest bezgranicznym zawierzeniem, większym niż wszelkie ludzkie nadzieje.

Po wygłoszeniu homilii bp Mieczysław wraz z ks. Piotrem Jastrzębskim dokonali wmurowania aktu erekcyjnego. Swoją obecność na Eucharystii i w życiu wspólnoty św. Józefa zaznaczyły: Legion Maryi, Bractwo św. Józefa i kółka różańcowe, składając w darze albę, ornat i kociołek na wodę z kropidłem. Starostwo Powiatowe w Łęcznej ofiarowało kielich mszalny i patenę. Na zakończenie uroczystości bp M. Cisło wyraził słowa podziękowania i zachęty wszystkim chorym i cierpiącym, którzy swoje doświadczenia ofiarowują jako wsparcie materialnych i duchowych zrębów parafii św. Józefa oraz łęczyńskiej młodzieży, aktywnie włączającej się w życie nowej wspólnoty od samego początku.