Od lat jestem stałą czytelniczką "Niedzieli". Niejednokrotnie w chwilach zwątpienia i załamania sięgałam po stare i nowe egzemplarze tego pisma. Znajdowałam spokój i równowagę. Dziś pragnę zainteresować Państwa sprawą Policji Państwowej (PP). Dużo, ale wciąż za mało pisze się o martyrologii Policji na "nieludzkiej ziemi". Ale przecież ci ludzie, zanim zostali w bestialski sposób wymordowani, żyli, ciężko i niebezpiecznie pracowali, mieli żony i dzieci, rodziców. O latach 1919 do 1939 nie ma prawie żadnych wiadomości. Chciałabym, chociaż w niewielkim stopniu przybliżyć te lata, które przeżyli nasi najbliżsi w wolnej i niepodległej Polsce. Mam 79 lat. Jestem córką Komisarza Policji Państwowej. Mieliśmy mieszkanie służbowe przy Komisariacie. Zawsze interesowałam się ciężką służbą Policji i dlatego w pamięci pozostało mi dużo szczegółów.

- Policję Państwową powołano do życia ustawą z dnia 24 lipca 1919 r. Miała ona podlegać Ministrowi Spraw Wewnętrznych i stanowić jednolitą organizację na terenie całego kraju. Policja Państwowa uznana była w okresie międzywojennym za jedną z liczących się w świecie. O postawie wielu jej funkcjonariuszy powiedział kiedyś ks. Jerzy Popiełuszko w swojej homilii na Mszy św. za Ojczyznę, dnia 29 stycznia 1984 r.:

"W roku 1938 odbyła się na Jasną Górę pielgrzymka policjantów. Na ryngrafie, który ofiarowali Matce Bożej napisali: ´Wiara dziadów i ojców wiarą naszą, wiarą dzieci i wnuków naszych będzie´".

- 20 czerwca 1929 r. powstało "Stowarzyszenie Rodzina Policyjna" (dane z terenu Łodzi).

Przy ul. Żeromskiego 88 mieścił się Policyjny Klub Sportowy. Rywalem PKS-u był Wojskowy Klub Sportowy. Kluby te brały udział również w zawodach ogólnopolskich. Tutaj mieściła się także duża, dobrze zaopatrzona biblioteka. Wypożyczać można było książki naukowe, lekturę szkolną, literaturę, beletrystykę, kryminały i inne. Od czasu do czasu w salach PKS odbywały się bale i zabawy.

Rodziny Policjantów zrzeszone były w Kołach "Rodziny Policyjnej". Przy każdym Komisariacie istniało odrębne "Koło Rodziny Policyjnej" z Zarządem Koła, zaś przy Komendzie PP był Zarząd. Do " Koła Rodziny Policyjnej" przy każdym z komisariatów należała opieka nad chorymi funkcjonariuszami PP i ich rodzinami, nad wdowami i sierotami po zmarłych i poległych policjantach oraz pomoc finansowa i opieka lekarska. Przy Komendzie Miasta (ul. Kilińskiego 150/152) mieściło się Ambulatorium, gdzie zatrudnieni byli najlepsi lekarze i felczerzy oraz personel medyczny.

W kilku miejscowościach znajdowały się Policyjne Domy Zdrowia. Można tutaj wymienić Rydzynki k. Tuszyna, Druskienniki, Worochta, Drohobycz, Zaleszczyki, Truskawiec i w innych miejscowościach. Uzdolnionym dzieciom policjantów umożliwiano kształcenie się w szkołach średnich państwowych lub prywatnych, a podopiecznych wspomagano finansowo. ( Szkół wyższych w Łodzi nie było z wyjątkiem "Wolnej Wszechnicy Polskiej") .

- Warto wspomnieć o pracy charytatywnej na naszym łódzkim terenie (z terenu IV Kom. PP).

Dla najbiedniejszej ludności zorganizowana była kuchnia przy ul. Jerzego 22, w której panie z Rodziny Policyjnej, w ramach prac społecznych zajmowały się gotowaniem i wydawaniem codziennych obiadów. Zupy były treściwe, gotowane na mięsie. Często pieczono tu ciasto drożdżowe. Tu urządzano również akademie z okazji świąt państwowych, Bożego Narodzenia czy Wielkiej Nocy.

Ażeby zdobyć więcej funduszy na ten cel urządzano festyny w parku "Helenów" i "Wenecja" (wówczas parki były ogrodzone), w których były piękne, duże stawy a nad nimi, w czasie festynu kołysały się kolorowe lampiony. Były wspaniałe sztuczne ognie. Grały orkiestry m.in. policyjna. (Policja miała własną orkiestrę, która mieściła się przy ul. Kilińskiego 152). W górę strzelały rakiety a uczestnicy festynu, przeważnie fabrykanci nie szczędzili pieniędzy na cele charytatywne. Były huśtawki, bufet i odbywały się różne imprezy.

Organizowano również zbiórki uliczne na "Kroplę Mleka" dla najbiedniejszych dzieci. Motocykle z koszem udekorowane planszą przedstawiającą Matkę z Dziećmi jeździły po ulicach danego komisariatu i agitowały na rzecz datków dla najbiedniejszych dzieci i ludności.

Poza tym do kierownika komisariatu zwracali się często z prośbą o jakąkolwiek pracę ludzie, którzy wyszli z więzienia, lecz nie byli notorycznymi przestępcami. Bardzo często okazywali się być dobrymi i sumiennymi pracownikami. Młodzież z różnych szkół przychodziła do komisariatu i zapoznawała się z pracą, z przepisami ruch drogowego i z ciężką pracą policjantów regulujących ruchem na skrzyżowaniach ulic, jak również patrolujących ulice pieszo. Z okazji świąt kościelnych i państwowych odbywały się defilady. Policja piesza i konna brała w nich udział. Z okazji uroczystości państwowych do kościoła ewangelickiego pw. św. Jana (obecnie kościół Ojców Jezuitów ul. Sienkiewicza 60), na zaproszenie pastora Kotuli delegowani byli w celu uczestniczenia w nabożeństwie przedstawiciele Wojska Polskiego, Policji Państwowej i Władz Miasta. Był to kościół dla ewangelików - Polaków. Wielu z wiernych tego kościoła zginęło w obozach koncentracyjnych w Niemczech, wielu zostało na miejscu rozstrzelanych przez Niemców (za odmowę podpisania volkslisty), inni zostali wymordowani na Wschodzie.

- W dniu 24 lipca odbywają się na Starym Cmentarzu w Łodzi przy ul. Ogrodowej uroczystości upamiętniające datę powstania Policji Państwowej.

- 5 listopada 1990 r. w Katowicach, ul. Lompy 19 powstało " Stowarzyszenie Rodzina Policyjna" 1939 r. przy Komendzie Wojewódzkiej Policji.

Rejestracja nastąpiła 17 lipca 1991 r. w Sądzie Wojewódzkim w Katowicach.

- Celem "Stowarzyszenia" jest ujawnienie całej prawdy ( dotąd fałszywej) o Policji Państwowej II RP

- W lipcu 1991 r. powstała "Izba Pamięci II RP"

- 17 września 1993 r. odbył się pogrzeb szczątków nieznanego policjanta ekshumowanych z Miednoje, umieszczonych w "Grobie Nieznanego Policjanta" na terenie Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach.

- 16 września 1995 r. oddał hołd pomordowanym na Wschodzie i Zachodzie oraz zmarłym w kraju funkcjonariuszom PP Prezydent III RP - Lech Wałęsa.

- "Grób Policjanta Polskiego 1939 r."

w Katowicach uznany został jako "Miejsce Pamięci Narodowej" .

- Przy "Pomniku-Grobie" odbywają się rok rocznie centralne uroczystości z udziałem najwyższych władz państwowych, duchowieństwa, " Rodziny Policyjnej 1939 r.", młodzieży, różnych organizacji, policji, wojska i innych.