Swoistą karierę robi ostatnio słowo "globalizacja". Jak to z podejrzanymi karierami bywa, gdzieś po drodze gubi się sens takich karier. Mówi się na przykład o "zwolennikach globalizacji" lub "przeciwnikach globalizacji"... Czy słusznie?

Globalizacja - to mniej więcej tyle, co upowszechnianie się jakiegoś zjawiska w skali globalnej, więc w skali światowej. Mówiąc zatem sensownie o globalizacji, należałoby zawsze dodawać, o upowszechnienie jakiego to zjawiska w skali globalnej chodzi. Globalizacja korupcji, aborcji czy eutanazji jest godna potępienia - globalizacja praworządności, szacunku dla życia poczętego czy ludzkiego cierpienia jest pożądana. Rezygnacja z każdorazowego dookreślenia, o jaką globalizację idzie (upowszechnienia czegoś), rodzi niebezpieczeństwo, że słowo to zacznie pełnić rolę pojęcia - wytrycha, pod które podkładane będą całkowicie dowolne treści: ot, całkiem tak, jak działo się ze słówkiem " postęp" w propagandzie komunistycznej. Jak pamiętamy, kto był "wrogiem postępu" - był zwalczany i dyskryminowany, a kto był "postępowcem" - był uprzywilejowany i głaskany: przy czym o tym, co to jest "postęp", każdorazowo decydowała "władza ludowa"... Z czasem samo pojęcie " postępu" tak bardzo rozmyło się, że mówiono już tylko o "postępie socjalizmu", chociaż akurat jego "postępy" przynosiły coraz więcej biedy i niezadowolenia... Powiedzieć można, że poza "postępem socjalizmu" nic innego już nie "postępowało", czyli nie rozwijało się...

W dzisiejszym dyskursie politycznym "globalizacja" bywa najczęściej skrótem myślowym od: "globalizacja modelu prawno-ustrojowego krajów złączonych w Unii Europejskiej". Jeśli więc telewizja pokazuje nam coraz gwałtowniejsze protesty "antyglobalistów", towarzyszących kolejnym szczytom Unii Europejskiej, oznacza to, że ludzie ci protestują przeciw upowszechnianiu się prawno-ustrojowego modelu Unii Europejskiej. Jedni podkreślają wysokie bezrobocie, inni charakterystyczną dla UE niezwykle rozbudowaną biurokrację, jeszcze inni wyrażają niezadowolenie z rozmiarów korupcji, jeszcze inni, zwłaszcza młodzi, manifestują swe niezadowolenie z braku życiowych perspektyw. Warto zauważyć, że nie są oni przeciwnikami upowszechniania się w skali światowej prywatnej własności ani swobody podróżowania, swobody osiedlania się, usług bankowych czy prywatnych przedsiębiorczości, nie są też przeciwnikami rodziny, poczętych dzieci ani cierpiącej starości. Są tylko przeciwnikami upowszechniania się takich konkretnych rozwiązań prawnych i ustrojowych we wspomnianych dziedzinach życia, które " postępują" w Unii Europejskiej...

Odnoszę przykre wrażenie, że o tych "antyglobalistach" mówi się w naszej oficjalnej, rządowej propagandzie tak, jak kiedyś mówiło się o "wrogach postępu"...