16 I DRUGA NIEDZIELA ZWYKŁA

1 Sm 3, 3b-10. 19; Ps 40; 1 Kor 6, 13c-15a. 17-20; J 1, 41. 17b;
J 1, 35-42.

17 I Poniedziałek. Wspomnienie św. Antoniego, opata

1 Sm 15, 16-23; Ps 50; Hbr 4, 12;
Mk 2, 18-22.

18 I Wtorek. Dzień powszedni

1 Sm 16, 1-13; Ps 89; Ef 1, 17-18;
Mk 2, 23-28.

19 I Środa. Dzień powszedni

1 Sm 17, 32-33. 37. 40-51; Ps 144;
Mt 4, 23; Mk 3, 1-6
albo: wspomnienie bł. Józefa Sebastiana Pelczara, biskupa.

20 I Czwartek. Dzień powszedni

1 Sm 18, 6-9; 19, 1-7; Ps 56; Mt 4, 23; Mk 3, 7-12
albo: wspomnienie św. Fabiana, papieża i męczennika,
albo: wspomnienie św. Sebastiana, męczennika.

21 I Piątek. Wspomnienie św. Agnieszki, dziewicy i męczennicy.

1 Sm 24, 3-21; Ps 57; J 15, 16;
Mk 3, 13-19.

22 I Sobota. Dzień powszedni

2 Sm 1, 1-4. 11-12. 19. 23-27; Ps 80;
Dz 16, 14b; Mk 3, 20-21
albo: wspomnienie św. Wincentego, diakona i męczennika
albo: wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę.

CZYTANIE Z PIERWSZEJ KSIĘGI SAMUELA (1 Sm 3, 3b-10. 19)

Samuel spał w przybytku Pana, gdzie znajdowała się Arka Przymierza. Wtedy Pan zawołał Samuela, a ten odpowiedział: "Oto jestem". Pobiegł do Helego, mówiąc mu: "Oto jestem: przecież mnie wołałeś". Heli odrzekł: " Nie wołałem cię, wróć i połóż się spać". Położył się zatem spać.
Lecz Pan powtórzył wołanie: "Samuelu!". Wstał Samuel i pobiegł do Helego, mówiąc: "Oto jestem: przecież mnie wołałeś". Odrzekł mu: " Nie wołałem cię, synu. Wróć i połóż się spać". Samuel bowiem jeszcze nie znał Pana, a słowo Pana nie było mu jeszcze objawione.
I znów Pan powtórzył po raz trzeci swe wołanie: "Samuelu!". Wstał więc i poszedł do Helego, mówiąc: "Oto jestem: przecież mnie wołałeś". Heli spostrzegł się, że to Pan woła chłopca. Rzekł więc Heli do Samuela: "Idź spać. Gdyby jednak kto cię wołał, odpowiedz: " Mów, Panie, bo sługa Twój słucha"". Odszedł Samuel i położył się spać na swoim miejscu.
Przybył Pan i stanąwszy zawołał jak poprzednim razem: "Samuelu, Samuelu!". Samuel odpowiedział: "Mów, bo sługa Twój słucha".
Samuel dorastał, a Pan był z nim. Nie pozwolił upaść żadnemu jego słowu na ziemię.

Refren: Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę.
Z nadzieją czekałem na Pana,
a On się pochylił nade mną
i wysłuchał mego wołania.
Włożył mi w usta pieśń nową,
śpiew dla naszego Boga.
Refren: Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę.
Nie chciałeś ofiary krwawej ani z płodów ziemi,
ale otworzyłeś mi uszy.
Nie żądałeś całopalenia i ofiary za grzechy.
Wtedy powiedziałem: "Oto przychodzę.
Refren: Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę.
W zwoju księgi jest o mnie napisane:
Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże,
a Twoje prawo mieszka w moim sercu".
Głosiłem Twą sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu
i nie powściągałem warg moich, o czym Ty wiesz, Panie.
Refren: Przychodzę, Boże, pełnić Twoją wolę.

CZYTANIE Z PIERWSZEGO LISTU ŚWIĘTEGO PAWŁA APOSTOŁA DO KORYNTIAN (1 Kor 6, 13c-15a. 17-20)

Bracia:
Ciało nie jest dla rozpusty, ale dla Pana, a Pan dla ciała. Bóg zaś i Pana wskrzesił, i nas również swą mocą wskrzesi z martwych.
Czyż nie wiecie, że wasze ciała są członkami Chrystusa? Ten zaś, kto się łączy z Panem, jest z Nim jednym duchem.
Strzeżcie się rozpusty; wszelki grzech popełniony przez człowieka jest na zewnątrz ciała; kto zaś grzeszy rozpustą, przeciwko własnemu ciału grzeszy.
Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest przybytkiem Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga, i że już nie należycie do samych siebie? Za wielką bowiem cenę zostaliście nabyci. Chwalcie więc Boga w waszym ciele!
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Znaleźliśmy Mesjasza, to znaczy Chrystusa,
łaska i prawda przyszły przez Niego.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO JANA (J 1, 35-42)

Jan stał wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: "Oto Baranek Boży". Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: "Czego szukacie?".
Oni powiedzieli do Niego: "Rabbi, to znaczy: Nauczycielu, gdzie mieszkasz?".
Odpowiedział im: "Chodźcie, a zobaczycie". Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej.
Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: "Znaleźliśmy Mesjasza", to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa.
A Jezus wejrzawszy na niego rzekł: "Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz się nazywał Kefas", to znaczy: Piotr.