Aż mnie zatkało! Zdenerwowana małżonka zaczęła nawet domagać się kary dla organizatorów pomysłu. Sądząc po dotychczasowej dyskusji w mediach i wszystkich informacjach o przemocy wśród dzieci i młodzieży - ma rację.
O co chodzi? Oto w telewizji lokalnej doniesiono o zorganizowanym na północy województwa konkursie na najlepszego gracza w gry komputerowe. Rozentuzjazmowany malec opowiadał na wizji, jak bardzo lubi takie gry, w których się zabija, urywa głowy, łamie kończyny. "Największą popularnością cieszą się gry, w których jest bijatyka i strzelanina" - oświadczyła beznamiętnym tonem zza kadru spikerka. A zadowolony z siebie starosta (z miłosierdzia nie wymienię nazwiska ani nazwy powiatu) cieszy się na ekranie, że dzieci mają czas zagospodarowany i dobrze się bawią!
Przecież dyskusja o konsekwencjach obecności przemocy w mass mediach dotarła chyba do każdego mieszkańca naszego kraju! Przecież nawet ci, którzy powątpiewają w szkodliwość nadmiernej ilości erotyki na ekranach, twierdzą, że bardzo szkodliwa jest przemoc. Ale nawet ci, którzy bronią przemocy w telewizji twierdząc, że nikt jeszcze nie udowodnił związku między przestępstwem młodocianych a oglądaniem przemocy w telewizji - nawet ci przyznają, że agresję rodzą pełne przemocy gry telewizyjne. Szczerze mówiąc, ciągle się dziwię, dlaczego mogą istnieć lokale, w których młodzieży za niewielką odpłatnością pozwala się na zabijanie. Takie śmieszne zabijanie, takie z kilkoma własnymi "życiami". A ten zabijany to taka kukiełka właściwie... Tyle że w miarę rozwoju techniki komputerowej złudzenie jest coraz większe. A nawet jeśliby nie - stańcie kiedyś sobie po cichu w takim "salonie gier komputerowych" i popatrzcie na twarze młodziutkich graczy. I czytajcie z tych twarzy...
Zapewne znakomita większość tych graczy nie pójdzie potem na ulicę "zabijać, urywać głowy, łamać kończyny". Ale niektórzy pójdą - i ciarki przechodzą po grzbiecie. Bo równocześnie ci, którzy sami nie pójdą, zupełnie łatwo usprawiedliwią agresorów. A czy przyjdzie im do głowy stanąć w obronie? Gry tego nie uczą.
Uczenie agresji i przyzwyczajanie do niej to tylko jeden z niebezpiecznych efektów barbarzyńskich gier. W moim przekonaniu, gry te mają też wielkie działanie ogłupiające - nie mówię o tych bardziej skomplikowanych, strategicznych, wymagających myślenia. Ale nie po takie gry sięga najczęściej nasza młodzież. Najprostsza technika i "bang, bang" - to wszystko. Teraz już tylko zręczność i - albo ja jego, albo on mnie. I tak w kółko, póki starcza "keszu" (od cash - ang. gotówka). Tak nam rosną młodzi obywatele.
Nie jestem zaprzysięgłym wrogiem gier komputerowych. Jest wśród nich sporo zupełnie mądrych i rozwijających umysł. Ale na tych najgłupszych uczą się życia w dużym stopniu ludzie, którzy niebawem będą decydować o naszym losie. Tak - bo wybraliśmy ustrój bardzo wymagający: demokrację. W demokracji rządzi większość, należy więc zadbać, by większość była rozumna. A jaka większość nam się wychowuje przy automatach do gier komputerowych?