Biały Płomień sutanny,
jak strzelista katedra ciszy,
wytrwale puka do nieba.

Wielki Rybak
dzień w dzień zapuszcza w głębiny świata
sieć utkaną z paciorków różańca.

Pochylony Pastorał nowego świtu,
jak utrudzony oracz,
rozwiera ziemię grudką łaski.

Dzwon niezmąconej wiary,
zbudzony blaskiem zmartwychwstania,
ogłasza spełnienie obietnicy.

Serce - przestrzelone wotum
w czas wytchnienia
przegląda się w polskim krajobrazie.

Kantyczka Zgody
ciemność rozgrzesza
naręczem pokoju.

Spiżowa Brama nadziei
trzeciego milenium
Bogu otwarta na oścież.