O północy z 24 na 25 grudnia Ojciec Święty odprawia w Bazylice Watykańskiej Mszę św. zwaną pasterską (Pasterkę). Świątynia zapełnia się wielojęzyczną rzeszą wiernych. Procesja z darami na ofiarowanie najpełniej obrazuje fakt, że zgromadzili się w tym miejscu przedstawiciele chrześcijan całego świata. Obecność korpusu dyplomatycznego akredytowanego przy Stolicy Apostolskiej jeszcze mocniej podkreśla uniwersalny charakter tej mszalnej liturgii. Również Jan Paweł II w homilii oraz w życzeniach zwraca się do wszystkich mieszkańców ziemi. Po Mszy św. Papież zanosi Dzieciątko Jezus do stajenki symbolizującej betlejemską grotę. Taka jest północ Bożego Narodzenia. Papież apeluje, aby cała ziemia radowała się, bo została wybrana na miejsce narodzin Boga w ludzkim ciele. " Raduj się, ziemio, która jesteś mieszkaniem człowieka! - woła Jan Paweł II we Mszy św. pasterskiej. - Przepowiadaj całemu stworzeniu radość Odkupienia. Oto nadchodzi. Oto jest już pośród nas Emmanuel! Cała moc Odkupienia jest w Nim. Alleluja!"
Mszę św. pasterską transmituje się corocznie do kilkudziesięciu krajów świata. Drugą Mszę św. odprawia Papież także w Bazylice św. Piotra o godz. 10.15. Jej oprawa jest równie uroczysta, jak w czasie Pasterki. Zaraz po jej zakończeniu Ojciec Święty udaje się do centralnej loggi, by "Miastu i Światu" (Urbi et Orbi) udzielić uroczystego błogosławieństwa. Przed błogosławieństwem Papież wygłasza doroczne orędzie świąteczne, transmitowane przez radio i telewizję watykańską. Na Placu św. Piotra gromadzi się w tej godzinie ponad 100 tys. wiernych. Jest to znacząca okazja dla Papieża, aby błogosławić i prosić, dziękować i apelować w ważnych sprawach świata. Jan Paweł II woła w swoich orędziach do zwierzchników państw i rządów, odwołuje się do ustrojów i społeczeństw: ażeby wszędzie była poszanowana zasada wolności religijnej, ażeby człowiek z powodu swej wiary w Chrystusa nie był dyskryminowany, upośledzony, pozbawiony dostępu do swych obywatelskich zasług, ażeby wspólnotom chrześcijańskim nie brakowało pasterzy, miejsc kultu, ażeby nie byli zastraszani, wtrącani do więzień, skazywani...
Papieskie wołanie tego dnia to przede wszystkim ponawianie apelu Pontyfikatu: aby wszyscy otworzyli się na Chrystusa, aby nie odmawiano Mu miejsca w rozległym Betlejem współczesnego świata. Jest to dramatyczne wołanie o prawo obywatelstwa dla Tego, który narodził się za czasów cesarza Augusta, a dla którego już wówczas "nie było miejsca w gospodzie". Orędzie kończy się błogosławieństwem oraz życzeniami. Co roku Jan Paweł II składa życzenia w blisko 50 językach. Boże Narodzenie jest świętem rodziny, dlatego też Papież otacza się w te dni rodzinami. Najczęściej w drugi dzień świąt odbywa się audiencja generalna dla rodzin.
Stało się również zwyczajem od czasów Jana XXIII, że z okazji świąt Bożego Narodzenia Papież udaje się do któregoś z rzymskich więzień. I tak np. w 1983 r. Jan Paweł II odwiedził największy rzymski zakład karny Rebibbia, gdzie przebywa około półtora tysiąca więźniów - mężczyzn i kobiet. Papież spotkał się niemal z połową z nich. Odbył cztery spotkania ogólne w kościele przywięziennym, przede wszystkim poszedł do celi zamachowca Ali Agcy. Tam, w więzieniu, rozegrał się epilog tego dramatu.
W ostatni dzień roku Papież udaje się do jezuickiego kościoła del Gesu, aby odprawić Mszę św. dziękczynną. We Mszy uczestniczą wszyscy dostojnicy Kurii Rzymskiej, a także wiele osobistości świata politycznego Włoch oraz tłumy wiernych. Zgodnie z tradycją, władze miasta ofiarowują tego dnia Papieżowi kielich mszalny oraz dwie świece. Uroczyste Te Deum w tym sławnym kościele kończy Mszę św. - podziękowanie za dar starego roku. W drodze powrotnej do Watykanu Jan Paweł II zatrzymuje się zwykle przy szopce na Placu św. Piotra, gdzie w tym czasie modlitwie Papieża towarzyszą kolędy wykonywane przez orkiestrę Gwardii Szwajcarskiej lub któryś z chórów.

CDN.