Co roku 22 lutego Kościół obchodzi uroczystość Katedry Świętego Piotra. Jak ważna to uroczystość, świadczyć może fakt, że w minionym roku Wielkiego Jubileuszu właśnie w tym dniu obchodzony był Jubileusz Kurii Rzymskiej.
Czym jednak jest owa tajemnicza dla większości z nas Katedra Świętego Piotra? Nie chodzi tu o kościół katedralny. W starożytności greckiej i rzymskiej słowo "katedra" oznaczało krzesło, krzesło z poręczami. Potem zaczęło oznaczać miejsce przeznaczone dla wykładającego, nauczającego. W konsekwencji słowo "katedra" stało się symbolem dostojeństwa i wywyższenia, a w odniesieniu do św. Piotra - jego Urzędu Nauczycielskiego.
Nawiedzający Bazylikę św. Piotra w Rzymie zapewne pamiętają wspaniałą glorię nad ołtarzem w głównej apsydzie tej bazyliki. Jest to niezwykłe dzieło, pełne fantazji, dynamiki i poczucia dekoracyjności, powstałe w latach 1656-65. Jego autorem jest najwybitniejszy artysta rzymskiego baroku, Giovanni Lorenzo Bernini (1598-1680). U szczytu tej kompozycji znajduje się tron z brązu, imponujący i szeroki, podtrzymywany przez postaci świętych. Mogliśmy też usłyszeń, że jest to "Katedra Świętego Piotra", gdyż tak ten ołtarz bywa nazywany.
Jednakże właściwa Katedra Świętego Piotra znajduje się wewnątrz tego ołtarza. Jest to prastary tron, owiany legendą i otoczony tradycją, głoszącą, iż na nim właśnie miał zasiadać św. Piotr.
To tajemnicze dzieło, niedostępne przez wieki, zostało raz jedyny wyjęte dla celów badań naukowych w początkach lat 70. Ojciec Święty Paweł VI zezwolił wówczas Centralnemu Muzeum Rzymsko-Germańskiemu na wykonanie dwóch kopii. Zostały one wykonane w sposób doskonały, przy pomocy najnowszych technik, tak że dla badań naukowych mają tę samą wartość, co oryginał. Jedna z tych kopii znalazła się w 1976 r. w zakrystii Bazyliki św. Piotra w Rzymie, gdzie można ją oglądać, druga - w Moguncji.
Sam oryginał Katedry Świętego Piotra został podarowany papieżowi Janowi VIII na Boże Narodzenie 875 r. przez wnuka cesarza Karola Wielkiego - Karola Łysego - z okazji jego koronacji na cesarza rzymskiego.
Jest to tron stanowiący arcydzieło renesansu karolińskiego. Wykonany jest z drewna dębowego i pierwotnie wszystkie części z drewna pokryte były złotą blachą. Ważną rolę odgrywają tu elementy dekoracyjne, rzeźbione w kości słoniowej. I tak np. na przedniej stronie siedziska tronu przedstawione zostały prace Herkulesa, w którym w IX wieku widziano poprzednika Chrystusa, który również dobrowolnie zdecydował się na walkę ze złem i prowadzenie cnotliwego życia. Dzieło to jest szczególnym przykładem uniwersalizmu kultury europejskiej, opartej na fundamentach chrześcijańskich.
O znaczeniu uroczystości Katedry Świętego Piotra pięknie wypowiedział się Ojciec Święty Jan Paweł II: "Święto Katedry Świętego Piotra łączy się z tajemnicą misji Piotra w całym Kościele. W Rzymie uniwersalność i bogata rozmaitość Kościoła jest widoczna bardziej niż gdziekolwiek indziej; tradycja apostolska Kościoła jest rzeczywistością żywą (...) jako żywa część wizji wiary".