Wszystko postawiłem na Maryję..."

Znana powszechnie maryjność Prymasa Tysiąclecia, poparta widniejącym na biskupim herbie hasłem: "Soli Deo" - "Jedynemu Bogu" ("Per Mariam" - "Przez Maryję") - wypływała z pełnego zrozumienia misterium Trójcy Przenajświętszej, gdzie Trzy Osoby Boskie stanowią Jedno. Wiedział więc, że Wcielenie, zatem i Odkupienie, łaską niespotykaną objęło człowieczą Matkę. Z woli Przedwiecznego Ojca - Czystą i Nieskalaną; tchnieniem Ducha Świętego wyróżnioną poczęciem Bożego Syna. Przez tę wyjątkową tajemnicę - związana mistycznie z Trzema Bożymi Istnościami - posiadła Maryja z Nimi łączność niepowtarzalną oraz jedyną spośród ludzi bliskość. Rozumiał to Stefan Kardynał Wyszyński - wielbił i adorował.
Teologia maryjna Księdza Prymasa miała charakter trynitarny i chrystologiczny. Wierzył bardzo głęboko, że tylko Matka, Rodzicielka Pana, Współodkupicielka, potrafi w sposób naturalny być Pośredniczką między Bogiem a grzeszną ludzkością. U stóp Maryi składał wszystkie sprawy osobiste i dotyczące polskiego Kościoła, którym kierował.
Różaniec nazywał modlitwą swojego życia i do jego odmawiania zachęcał.

"Jestem przy Tobie, pamiętam..."

Wspólnie z duchowieństwem i wiernymi często odbywał Ksiądz Prymas czuwania nocne przy Najświętszym Sakramencie i Cudownym Obrazie Królowej Polski w Jasnogórskim Sanktuarium Narodu. Ogromnie cenił Apele Jasnogórskie - codzienną modlitwę wieczorną za Kościół i Ojczyznę, kierowaną do Bogarodzicy. Gdziekolwiek się znalazł, chętnie ją prowadził lub w niej uczestniczył. Przynosił wtedy Bożej Matce, Wspomożycielce i Pani, żarliwe dziękczynienie, prosząc o wstawiennictwo i wyjednanie u Trójjedynego Boga potrzebnych łask.
Dziękował Maryi za pokorne "fiat"; za całą trudną i pełną bólu drogę Jej życia; patronowanie tysiącom świątyń i kaplic; napełnienie sobą kultury i historii naszej Ojczyzny. Za prowadzenie do świętości tak wielu polskich serc. Składał u tronu Jasnogórskiej Królowej Polski wszystkie smutki i cierpienia. "Spraw - prosił serdecznie - aby wiara nasza była bohaterska; aby miłość nasza była niepokonana, niezwyciężona, bezgraniczna; abyśmy coraz więcej Cię miłowali".
Chrystusowej Matce, "danej ku obronie Narodu naszego", polecał wszystkie pokolenia, stany, zawody i wspólnoty. Oddawał wychowawców młodzieży, służby medyczne i porządkowe, zakony męskie i żeńskie, pielgrzymów, ludzi pracy fizycznej, twórców kultury, polityków, wyznawców innych religii oraz wrogów Kościoła. Prosił, aby Maryja nigdy nie przestawała być Matką całego Narodu. Z całą Polską modlił się i czuwał.
Pełną łaski Królową Apostołów błagał często w czasie Apelów słowami: "Matko Miłosierdzia, która w Ostrej świecisz Bramie, wróć do swoich sanktuariów na Wschodzie!"; "Wyjdź do swojego ludu z muzeów i galerii!"; "Wspomnij, Matko, na ludy udręczone!"; "Daj wolność religijną!"; "Otwórz wrota zamkniętych kościołów!"; "Nie patrz na nasze winy!"; "Spraw, aby nikt nie zaginął!"; "Niech się otworzy Twoje Serce!".
Końcowe słowa ostatniego w życiu Prymasa Polski Apelu, odprawionego w Choszczówce 30 marca 1981 r. - w okresie, gdy "Solidarność" walczyła z władzą komunistyczną - brzmiały następująco: "Oddajemy Tobie, Matko, całą naszą Ojczyznę; ludzi, którzy walczą o chleb powszedni: o wolność, sprawiedliwość i pokój. Niech prawda Boża pozwoli im zobaczyć te wartości we właściwym świetle. Powierzając Tobie wszystkich ludzi, którzy tak bardzo się męczą i niepokoją, w ich i we własnym imieniu wołamy z całą Ojczyzną: Pod Twoją obronę uciekamy się...".

Postawa zawierzenia Bożej Matce

Znane są liczne akty zawierzenia, dokonywane za sprawą sługi Bożego Prymasa Tysiąclecia; szczególnie dwie daty są ważne - data zawierzenia mającego miejsce w 1956 r. oraz zawierzenia milenijnego, dziesięć lat później.
W 1971 r., w duchu odpowiedzialności za Kościół powszechny i rodzinę ludzką, stał się Prymas Wyszyński głównym inicjatorem " Aktu oddania świata Maryi, Matce Kościoła, przez biskupów polskich".
Czując się żywą cząstką Mistycznego Ciała Chrystusa i cząstką rodziny ludzkiej oraz idąc śladami papieża Pawła VI, który w obecności Ojców Soboru ogłosił Bogarodzicę Matką Kościoła - Episkopat Polski, zebrany na Jasnej Górze 5 września 1971 r., zawierzył ludy wszystkich kontynentów, a także Polskę, Królowej Nieba i Ziemi, prosząc, by dla całego świata stała się Matką Jedności i Królową Pokoju.
Maryjny Prymas troszczył się o Polaków, zarówno żyjących w Ojczyźnie, jak i poza jej granicami. Chętnie się z nimi spotykał i do nich przemawiał, przypominając wielowiekowe dziedzictwo wiary i polskości, które wobec innych narodów powinni godnie reprezentować.
"Matko Kościoła, Pani Wszechświata! Synowi Twojemu nas polecaj. Synowi Twojemu nas oddawaj!" - modlił się za cały Naród w Jasnogórskim Sanktuarium.
Stefan Kardynał Wyszyński pozostał do końca swoich dni gorliwym rzecznikiem zawierzania się Najświętszej Pannie. Kapłanom, wspólnotom zakonnym i świeckim, rodzinom oraz osobom indywidualnym postawę oddania Maryi Matce usilnie zalecał.