Gdyby w 1975 r. rektorem Polskiej Misji Katolickiej we Francji był już ks. prał. Stanisław Jeż, paryski HoQtel Lambert prawdopodobnie nie przeszedłby w ręce barona Rotszylda. Polskiej emigracji nad Sekwaną przysługiwało wtedy prawo pierwokupu. Niestety, nie zmobilizowała się, aby uratować obiekt i miejsce, o których kolejne pokolenia Polaków uczą się z podręczników literatury i historii.

Ks. Stanisławowi Jeżowi, od 1985 r. trzynastemu z kolei rektorowi Polskiej Misji Katolickiej, udaje się rzecz niełatwa: w sprawach dużej wagi potrafi zjednoczyć rodaków we Francji. I tak np. dzięki ich poparciu oraz pomocy Stowarzyszenia "Concorde", które wspomaga Polską Misję Katolicką w jej działaniach, ocalił ostatnio Dom Kombatanta im. gen. Andersa; trwa właśnie remont kapitalny tego budynku.
Ks. Jeż uważa, że dzisiejsza Polonia, która z Francuzami polskiego pochodzenia liczy nad Sekwaną ok. miliona osób, jest spadkobiercą instytucji założonych w XIX wieku przez emigrację polistopadową: " Wielka Emigracja nie była wielka liczbowo, ale była wielka duchem, dlatego też chciała w nowych warunkach, z daleka od ojczyzny, stworzyć dla swoich rodaków to, co dziś określilibyśmy mianem infrastruktury. Pomyślała o Kościele, o Polskiej Misji Katolickiej, o bibliotece, szkole, o zakładzie dla sierot i bezdomnych, i starych weteranów powstań narodowych... Jesteśmy spadkobiercami tych wszystkich instytucji i dlatego z jednej strony ciąży na nas wielka odpowiedzialność za to dziedzictwo, z drugiej - troska o ich dalszy rozwój".
Poczucie tego obowiązku zmobilizowało Rektora Polskiej Misji Katolickiej do ratowania zagrożonego kilka lat temu Zakładu św. Kazimierza, w którym żył i umarł Cyprian Kamil Norwid. Tę batalię, zakończoną zwycięstwem, ma już za sobą. Polskie szarytki nadal mogą prowadzić opiekuńczy zakład przy rue Chevaleret, przetrwa dzięki temu i pamięć o jego najsłynniejszym pensjonariuszu. Jesienią tego roku w Zakładzie św. Kazimierza zostanie nawet odsłonięte epitafium poświęcone poecie.
Jak zakończy się zaangażowanie Polskiej Misji Katolickiej w sprawę odzyskania dla polskich uczniów budynków historycznej szkoły przy rue LamandeM oraz usamodzielnienia Biblioteki Polskiej w Paryżu, pokaże przyszłość. Nie zależy to tylko od stanowiska Polonii, potrzebna jest dobra wola nad Wisłą.
W Paryżu istnieją trzy polskie wspólnoty parafialne podległe Polskiej Misji Katolickiej: przy kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny na rue St-HonoreM, kościele św. Genowefy na rue Claude-Lorrain i od niedawna na rue Legendre przy kaplicy St-Charles-de-Monceau.
Odprawiane są w nich Msze św. w języku polskim, prowadzona jest katechizacja, działają polskie dziecięce zespoły artystyczne, polskie stowarzyszenia parafialne i... w ciasnych salkach budynków przykościelnych uczy się blisko 150 polskich uczniów. Zabrakło dla nich miejsca w
Szkole Polskiej na LamandeM, założonej jeszcze przez Wielką Emigrację. Miały się w niej uczyć dzieci z polskich rodzin, tymczasem w epoce PRL-u część budynków kupionych za pieniądze emigracji zajął hotel Polskiej Akademii Nauk i ta okupacja trwa do dziś; w rezultacie uczniowie muszą gnieździć się w salkach użyczanych przez kościoły. Aby wreszcie ta sytuacja uległa zmianie, Misja aktywnie wspiera komitet rodzicielski i Stowarzyszenie "Szkoła Polska w Paryżu" w ich staraniach o odzyskanie kompleksu budynków na LamandeM.
Podobnie jest z Biblioteką Polską w Paryżu, której grozi przejęcie 50% jej majątku trwałego i ruchomego przez Polską Akademię Umiejętności. Fakt, że XVII-wieczny budynek przy Quai d´OrleMans nr 6 pilnie wymaga kapitalnego remontu, w niczym nie tłumaczy nonsensownego zamiaru i pośpiechu dyrekcji Biblioteki oraz części członków Towarzystwa Historyczno-Literackiego - któremu Biblioteka podlega - by jej majątek podzielić i połowę przekazać Polskiej Akademii Umiejętności.
Zdecydowana większość francuskiej Polonii jest zszokowana polityką władz Towarzystwa Historyczno-Literackiego i kategorycznie z nią się nie zgadza. Uważa, że utworzona na emigracji, dla emigracji i za pieniądze Wielkiej Emigracji Biblioteka Polska w Paryżu powinna zostać samodzielną, emigracyjną instytucją! Natomiast nic nie stoi na przeszkodzie, by w jej finansowych kłopotach pomogła solidarnie nie tylko Polonia z Francji i rozsiana po całym świecie, ale także Polacy z kraju, których w czasach komuny uczyła swobodnie myśleć. Nie wstydził się zbierać datków na Bibliotekę wieszcz Adam, późniejszy profesor ColleOge de France, więc na pewno nie uchybi to polskim profesorom i doktorom, którzy na Quai d´OrleMans sięgali do niedostępnych gdzie indziej źródeł i Bibliotece zawdzięczają swą naukową karierę.
Polska Misja Katolicka we Francji solidaryzuje się w tej sprawie z protestem Polonii na łamach wydawanego przez nią tygodnika Głos Katolicki i w listach kierowanych do różnych urzędów i osobistości. W listopadzie ub.r. wyraziła również zgodę, by przed kościołami Komitet Obrony Biblioteki zbierał podpisy przeciw temu bulwersującemu projektowi.
Misja skupia wokół siebie wszystkie pokolenia Polaków na emigracji we Francji, integruje rodaków i dba o utrwalanie ich więzi z ojczyzną. Jej kapłani, pracujący w ponad 70 ośrodkach duszpasterstwa we Francji, od Paryża po Korsykę, umacniają w polskim środowisku wartości religijne, narodowe i kulturowe.
Za rektoratu ks. Stanisława Jeża Misja otworzyła też swoje domy w La FerteM sous Jouarre pod Paryżem, w Lourdes i Santa Maria Di Lota na Korsyce. Można tam przyjechać z pielgrzymką, odbyć rekolekcje, spędzić urlop czy po prostu skorzystać z noclegu za niewielkie pieniądze.
Na Korsyce, najpiękniejszej wyspie Morza Śródziemnego, polskie siostry - Pasterki od Bożej
Opatrzności cieszą się wielką sympatią miejscowej ludności, mimo że pracują tam stosunkowo niedawno. Prowadzony przez nie Dom Polskiej Misji Katolickiej im. św. Jacka otworzył się dla gości dopiero w czerwcu ub.r.
Właśnie tam, na Wyspie Napoleona, polskie zakonnice zdobywają środki na utrzymanie gimnazjum i zakładu opiekuńczo-wychowawczego dla dziewcząt, prowadzonego od lat w Poznaniu na
ul. Piątkowskiej przez ich Zgromadzenie. Dotacje Ministerstwa Edukacji nie wystarczają na ten cel, dlatego siostry via Korsyka wspierają tę pożyteczną placówkę. Dzięki nim Polska Misja Katolicka we Francji jest obecna i w Polsce.

Od Redakcji: Żeby wspomóc poznańską placówkę Zgromadzenia Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej, autorka organizuje w okresie Wielkanocy (11-21 kwietnia 2001 r.) wyprawę na Korsykę, z bardzo bogatym programem i z zakwaterowaniem u sióstr w Domu św. Jacka w Santa Maria Di Lota koło Bastii. Są jeszcze wolne miejsca w autokarze. Informacje i zapisy, jak również szczegółowe informacje na temat Domów Polskiej Misji Katolickiej pod Paryżem, w Lourdes i na Korsyce pod numerem telefonu: tel./fax: (0-22) 818-45-29 lub 0-608 762-702, e-mail: stettner&obta.uw.edu.pl lub pmkvars&poczta.onet.pl