Nie ulegać dyktatowi

Na łamach Rzeczpospolitej z 27 marca ekonomista Ryszard Bugaj, b. przywódca Unii Pracy, ostrzega przed uleganiem dyktatowi Unii Europejskiej, poddaniem się najbardziej nawet twardym warunkom z jej strony "w sposób bezalternatywny". W artykule Chcieć - nie musieć Bugaj pisze, że: "Klasa polityczna przekonała społeczeństwo, że odrzucenie naszych aspiracji (do UE - J. R. N.) będzie narodową klęską. (...) bezustannie, namolnie pytamy naszych partnerów: kiedy. Oni monotonnie odpowiadają: jak będziecie gotowi, i skrupulatnie unikają sprecyzowania, co konkretnie ta gotowość miałaby oznaczać. (...) Kwestia terminu wstąpienia Polski do Unii nie powinna być bezwzględnym priorytetem. Przeciwnie, powinny nim być raczej pewne niezbywalne warunki wstąpienia. Polska powinna jasno mówić, że chce wstąpić do Unii, która pozostanie organizacją suwerennych państw narodowych. Powinniśmy przyjąć, że nie zaakceptujemy żadnych znaczących ograniczeń w dostępie do funduszy strukturalnych i do szeroko rozumianych subwencji rolnych. Nie wolno nam też zrezygnować z postulatu długiego okresu przejściowego, jeśli chodzi o zakup ziemi. (...) Polska z aspiracji do członkostwa w Unii rezygnować nie może, ale to nie oznacza, że dla jego przyspieszenia powinniśmy zaakceptować każde warunki".
Społeczeństwo
zaczyna się buntować
Mirosława Książek pisze w tekście Gniew społeczny (Trybuna Śląska z 28 marca), iż: "Kilkaset osób zebrało się wczoraj (27 marca - J. R. N.) w centrum Jastrzębia Zdroju, protestując przeciwko budowie w mieście kolejnych supermarketów. Gromadzący się ludzie ruszyli pod Urząd Miasta z petycją w sprawie zmniejszenia bezrobocia, ukrócenia korupcji i zaprzestania wyprzedaży ´ojczystej ziemi obcemu kapitałowi´ (...). Akcja wymierzona w supermarkety przerodziła się w spontaniczny protest przeciwko wszystkiemu, co złe w Polsce".
Wali się gmach kłamstw
W ostatnich dniach wyraźnie wali się jak domek z kart misterna antypolska konstrukcja, tak mocno nagłaśniana przez legion klakierów książki J. T. Grossa. Z dnia na dzień dowiadujemy się o nowych przemilczeniach lub otwartych kłamstwach autora Sąsiadów. 27 marca w Rzeczpospolitej, która kiedyś tak poparła oszczerstwa Grossa, na pierwszej kolumnie dziennika wydrukowano tekst Andrzeja Kaczyńskiego: Świadkowie mówią o udziale Niemców. Już na początku tekstu stwierdza się: "Dwadzieścia osiem nieznanych dotychczas historykom zeznań o zagładzie Żydów 10 lipca 1941 r. w Jedwabnem odnaleziono w Archiwum Państwowym w Łomży. (...) We wszystkich jako sprawcy mordu wymienieni są Niemcy. Nikt z zeznających nie wspomniał, by jakikolwiek udział w dokonaniu tej zbrodni mieli Polacy". Co zaś szczególnie istotne - pięciu autorów relacji, akcentujących rolę Niemców jako sprawców mordu, było osobami narodowości żydowskiej. 29 marca Życie w artykule Wojciecha Kamińskiego Świadkowie jednoznacznie zaakcentowało: " To nie Polacy, lecz Niemcy byli inspiratorami i wykonawcami zbrodni w Jedwabnem. Świadczą o tym zeznania świadków w procesie przeprowadzonym w 1949 r. - mówią historycy, którym wreszcie udało się dotrzeć do tych akt. Jan Tomasz Gross znał te archiwa, ale potraktował je wybiórczo (...). Profesor Strzembosz nie potrafi wytłumaczyć, dlaczego Gross zlekceważył te relacje. (...) Teraz, kiedy sam poznałem te relacje, jestem po prostu zaszokowany zachowaniem Grossa. (...) Zdaniem Gontarczyka (Piotr Gontarczyk: historyk badający akta procesowe - J. R. N.) Gross pisząc Sąsiadów oparł się na niewiarygodnych zeznaniach i relacjach. - Wybrał te, które mu pasowały (...). Tymczasem są to zeznania świadków, którzy w czasie mordu byli poza Jedwabnem. I już wtedy zostali wyeliminowani przez sąd jako niewiarygodni. Bo jeden z nich nigdy nie mieszkał w Jedwabnem, a drugi był miejscowym złodziejem (...)".
Ze względu na końcowe prace nad książką prof. Jerzego Roberta Nowaka pt. "100 kłamstw J. T. Grossa", która ukaże się w przyszłym tygodniu, w bieżącym numerze Niedzieli wyjątkowo drukujemy bardzo skrócony tekst z cyklu Pro i contra.