Mechanizmy rozszerzania Unii Europejskiej

Angielski tygodnik The Economist z 23 maja przedstawia w obszernym i obfitującym w dane statystyczne artykule Gideona Rachmana pt. Europejska magnetyczna siła przyciągania możliwe następstwa rozszerzenia Unii Europejskiej o kraje Europy Środkowej i Wschodniej, rozpatrując je z zachodniego punktu widzenia. Gdyby do UE weszły od razu wszystkie kraje ubiegające się o to, wówczas powierzchnia Unii zwiększyłaby się o 34%, liczba ludności o 29%, ale łączny dochód narodowy tylko o 5%.
Tym samym nastąpiłby w "wielkiej UE" natychmiastowy spadek dochodu liczonego na głowę ludności o 16% (tzn. o tyle zmniejszyłaby się przeciętna siła nabywcza poszczególnego obywatela kraju, będącego obecnie członkiem Unii). Autor przypomina, że podobne zjawisko wystąpiło już w latach osiemdziesiątych, gdy do Unii Europejskiej przyjmowano Hiszpanię, Portugalię i Grecję, ale wtedy analogiczny spadek dochodu na głowę wyniósł tylko 6%.
W końcowej części swych wywodów Gideon Rachman pisze: " Często wspominane korzyści rozszerzenia Unii: zjednoczenie, stabilizacja, dobrobyt, nie są tak oczywiste, jak się to wydaje (...). Rozszerzenie sieci krajów europejskich z przypisanym im ustrojem demokratycznym i wzajemną współpracą może stworzyć stabilność, lecz może też wywołać nowe napięcia polityczne i destabilizację zarówno w stosunkach między obecnymi członkami, jak i między tymi krajami, które dziś ubiegają się o członkostwo. Stymulując wymianę handlową i inwestycje, UE zapewne przyczyni się do dobrobytu, ale narzucając nowym członkom ustawodawstwo mogące się dla nich nie nadawać, może też zniweczyć te potencjalne korzyści".
Do artykułu dołączono mapkę Europy, na której zaznaczono poziom rocznego dochodu narodowego w poszczególnych krajach, wyrażony w funtach brytyjskich na głowę. Wyróżniono w ten sposób pięć grup krajów: 1) dochód 15-17 tys. funtów; 2) 12,5-15 tys.; 3) 10-12,5; 4) 7,5-10; 5) 5-7,5.
W grupie 1. są wszystkie dzisiejsze kraje członkowskie UE, w grupie 2. - Słowenia, w grupie 3. - Czechy, Słowacja, Węgry, w grupie 4. - Polska i Estonia, w grupie 5. - Rumunia, Bułgaria, Litwa, Łotwa, Turcja. Przedstawiwszy te wszystkie dane, G. Rachman wypowiada na koniec opinię, że "mimo pewnego ryzyka, rozszerzenie Unii Europejskiej na wschód może się jednak okazać opłacalne".

O krytykowaniu Papieża

W amerykańskiej gazecie o zasięgu międzynarodowym International Herald Tribune z 23 maja ukazał się list czytelnika do redakcji, który przytaczamy tu w całości:
"W ciągu ostatnich kilku dni pismo Panów ogłosiło artykuły wstępne oraz płatne ogłoszenie, potępiające to, że Jego Świątobliwość nie odpowiedział na podżegające do nienawiści wypowiedzi wygłoszone w Jego obecności przez przywódców religijnych i politycznych Syrii.
W swoich podróżach po całym świecie przez więcej już niż dwa dziesięciolecia posłanie Papieża Jana Pawła II głosiło pokój, miłość, tolerancję, szacunek wzajemny, nieużywanie siły i zasadę ´miłuj bliźniego swego´. Jego wpływ w czasach, które pamiętamy, był głębszy i skuteczniejszy niż kogokolwiek innego.
Ci, którzy dzisiaj krytykują Papieża, powinni sami zadać sobie pytanie, gdzie są przywódcy świata żydow-skiego lub islamskiego, którzy głosiliby takie posłanie? Gdzie obejmują się oni nawzajem w imię tego samego Boga, którego czcimy wszyscy, i gdzie domagają się zakończenia przemocy i nienawiści? Chętnie przeczytałbym w Panów gazecie komentarze o ich pokojowych misjach (Stefano Algieri, Saarbruacken, Niemcy)".

Grecy nie chcą "Big Brothera"

W korespondencji z Aten dziennik amerykański Los Angeles Times z 27 maja opisuje akcje protestacyjne wywołane w stolicy Grecji rozpoczęciem przez jedną z tamtejszych telewizji komercyjnych nadawania greckiej wersji osławionego widowiska Big Brother. Ten typ produkcji telewizyjnej został zapoczątkowany w Holandii w 1999 r., a obecnie ogarnia coraz więcej krajów. W Atenach planowana jest wielka manifestacja publiczna 9 czerwca, zainicjowana przez grupę dziennikarzy i studentów, przeciwników wprowadzenia do Grecji tego wątpliwego osiągnięcia "cywilizacji obrazkowej" .
Dziennik ateński Kathimerini w swym komentarzu, cytowanym we wspomnianej korespondencji, ostro skrytykował pomysł wprowadzenia Big Brothera do Grecji, zwracając uwagę na fakt, że program ten wydobywa na powierzchnię życia społecznego najbardziej odrażające cechy natury ludzkiej.
Główny organizator akcji protestacyjnej, Nassos Brathos, oświadczył, że ten rodzaj widowisk "podglądających" jest obrazą dla cywilizacji i godności człowieka. Z kolei członkowie greckiej Narodowej Rady Radia i Telewizji uważają, że Big Brother narusza ustalone poprzednio zasady emisji telewizyjnych; zostały one zaostrzone w Grecji w ubiegłym roku po tym, gdy jedna z prywatnych stacji nadała widowisko pornograficzne z udziałem jednego z popularnych greckich wykonawców muzyki pop.