W bezksiężycową noc, z dala od miejskich świateł, "przykrywa" nas wspaniale morze gwiazd. Gdy jest zupełnie ciemno, w poprzek nieba dostrzeżemy ciągnącą się wysoko od północnego do południowego horyzontu fantastyczną mglistą wstęgę światła. Jest to Droga Mleczna, o której napisałem ostatnio. W tej naszej macierzystej Galaktyce znajduje się ok. 100 miliardów gwiazd, a jedną z nich jest nasze Słońce.
Kto lubi wcześnie wstawać, ten może obserwować wspaniałe szaleństwo planet. Wszystko za sprawą pięknej Jutrzenki, czyli planety Wenus, która bardzo szybko zmienia swoje położenie. Tydzień temu np. widzieliśmy ją tuż przy Saturnie, dzisiaj znajduje się już w połowie odległości do Jowisza. Za dwa tygodnie obie planety będą bardzo blisko siebie, zaś potem Jutrzenka podąży niżej - w stronę Merkurego. Wszystkie cztery planety tworzą teraz wspaniały łańcuch i ustawione są w jednej linii wraz ze Słońcem. Widzielibyśmy to widowisko w dzień wysoko nad naszymi głowami, ale jasne Słońce niestety przyćmiewa nam ten widok.
Na tle Drogi Mlecznej możemy wieczorem podziwiać znane nam już gwiazdozbiory. Od północnego horyzontu są to kolejno: Perseusz, Kasjopea (w kształcie literki W), Cefeusz (w stronę Gwiazdy Polarnej), Łabędź (z najjaśniejszą gwiazdą Deneb) oraz Orzeł (najjaśniejsza gwiazda Altair). Wysoko nad naszymi głowami widzimy maleńką konstelację Lutni, w której prawdziwą ozdobą jest piękna Wega. Trzy gwiazdy: Deneb, Wega oraz Altair tworzą wielki Trójkąt Letni, który w ciągu nocy wspina się coraz wyżej po nieboskłonie. Obok Lutni rozpoznajemy dwa duże gwiazdozbiory Herkulesa oraz Wolarza, a pomiędzy tymi dwoma konstelacjami znajdziemy mały, lecz wyraźny diadem siedmiu gwiazd, nazywany Koroną Północną.
Persowie i Arabowie znali ten gwiazdozbiór jako Misę Derwisza lub Misę Żebraczą. Jednak według greckiego mitu, jest on koroną Ariadny, córki króla Krety Minosa. Ariadnę ze złamanym sercem pozostawiono na Naksos, gdzie wkrótce zmarła. Odtąd jej wianek znalazł się na niebie w postaci Korony Północnej, która ma przypominać złoty diadem podarowany jej przez niechcianego męża Dionizosa.
W Koronie Północnej najjaśniejsza jest gwiazda Gemma (z łacińskiego Klejnot). Znamy tę gwiazdę również pod piękną nazwą Perła, ponieważ jest to cudowny widok na naszym niebie. Ta niebieskobiała gwiazda wypromieniowuje aż 30 razy więcej światła niż nasze Słońce i znajduje się w odległości 76 lat świetlnych od nas. Posługując się naszą mapką, nauczmy się ją rozróżniać pośród pobliskich gwiazd. Odnajdywanie Klejnotu sprawi nam prawdziwą przyjemność i nie wymaga większej wprawy.
Podobny gwiazdozbiór Korony Południowej oglądają mieszkańcy południowej półkuli. Znaleźć ją można na skraju Drogi Mlecznej na południe od Strzelca. Jeżeli zdarzy nam się pojechać na południe, nie zapomnijmy o spojrzeniu na ten równie ciekawy i piękny gwiazdozbiór. Tymczasem nasza Perła wraz z Arkturem do rana znikną pod horyzontem.
Lato to piękny czas na patrzenie w niebo. Do zobaczenia pod gwiazdami.