W Urzędowie na stoku pod lasem, przy drodze do Dzierzkowic, stoi skromna, drewniana kaplica z roku 1890 pod wezwaniem św. Otylii. Na jej frontonie widnieje napis: "Święta Otylio, Lekarko nasza od bólu głowy i chorób oczu, módl się za nami". Mieszkańcy Urzędowa czczą ją też jako lekarkę od bólu gardła.

Od wieków w drugi dzień Zielonych Świąt (w tym roku w dniu 20 maja) wierni gromadzą się przy małej kaplicy, niegdyś kościele św. Otylii. Jak co roku o godzinie 17.00 przy Ołtarzu polowym odprawiana jest Msza św. Tegorocznej Eucharystii przewodniczył abp senior Bolesław Pylak. Udzielił też Sakramentu Bierzmowania młodzieży z gimnazjum. W homilii zaakcentował, że kult św. Otylii w Urzędowie jest żywy. Do tego miejsca raz w roku przybywają niemal wszyscy z Ziemi Urzędowskiej.

Informacje z życia św. Otylii są skromne. Była córką alzackiego księcia Adairyka. Prawdopodobnie urodziła się niewidomą, dlatego ojciec jej się wyrzekł. Wychowywała ją opiekunka, a następnie ojciec oddał ją do opactwa w Balma. Jak głosi legenda podczas chrztu Otylia miała odzyskać wzrok i wtedy wróciła do ojca na zamek. Na jej prośbę ojciec ufundował opactwo w Hohenbourgu, a Otylia została pierwszą opatką. Podanie głosi, że ufundowała ona inne opactwo żeńskie. Zmarła około roku 720. Pochowano ją w kościele św. Jana w Hohenbourgu. Jej relikwie trafiły m.in. do Pragi, a z Czech kult Świętej zaczął rozpowszechniać się w Polsce. Ikonografia przedstawia ją w stroju opatki z księgą reguł i naczyniem płaskim, na którym są widoczne oczy.

Kult św. Otylii w Urzędowie prawdopodobnie szerzył się za pośrednictwem kanoników regularnych laterańskich, którzy mieli swój dom zakonny w Kraśniku. Z ich kościoła zachował się rękopis mszału z formularzem ku czci św. Otylii. Kanonicy dali też początek kultu świętej w Rędzinach Częstochowskich. Tam jest też zapisane zdanie: "Przed rokiem 1624 odprawiano tam nabożeństwa ku czci św. Otylii, a tamtejszy jej obraz jest też stary, jak i jej wizerunek w Urzędowie". Tak więc z pewnością już w XVII wieku czczono ją w Urzędowie. W Kościele Powszechnym jej święto wypada w 13 grudnia ( data śmierci), jednak w Urzędowie od najdawniejszych czasów czczą ją w drugi dzień Zielonych Świąt. Na odpust św. Otylii już przed wojną przybywały liczne "kompanie", często zza Wisły. Pątnicy w Rynku byli witani przez ówczesnego proboszcza.

Wielką czcią cieszy się obraz patronki osady. Znajduje się on w wielkim Ołtarzu kościoła parafialnego. Podczas jego odsłaniania wierni śpiewają pieśń: "Święta Otylio, patronko ludu". W tejże świątyni są dwa XVIII-wieczne feretrony z obrazami Świętej. Tradycją jest, że przy chrzcie dziewczynkom często nadaje się to imię, a młodzież żeńska przy bierzmowaniu obiera ją sobie za patronkę. W kaplicy nie ma zaginionej wcześniejszej rzeźby św. Otylii, obecna pochodzi z początku XIX wieku. Wierni gromadzą się przy kaplicy także w zwykłe dni. Modlą się, piją wodę ze źródła i zabierają ją do domów. Często woda trafia do osób daleko mieszkających od Urzędowa. Istnieje zwyczaj chodzenia po wodę do źródła św. Otylii w Wielki Czwartek. Wiara ludu mówi, że czysta woda "od św. Otylii" jest pomocna w chorobach oczu, głowy i gardła. A wota zawieszone wokół Ołtarza Świętej w kościele parafialnym potwierdzają doznane łaski Boże za jej wstawiennictwem. Przed nami czas wakacji i urlopów - zatem zapraszam do Urzędowa i do kaplicy św. Otylii.

Obszerne informacje zamieszczone w tekście pochodzą z broszury bp. Edmunda Ilcewicza "Św. Otylia - patronka Urzędowa", która w roku 1999 ukazała się staraniem Towarzystwa Ziemi Urzędowskiej.