Amerykański Life Research Institute (Instytut Badań nad Życiem) w sprawozdaniu z serii Human Life Reports podaje, że największe w świecie fundacje w 2000 r. przeznaczyły w sumie 128,5 mln dolarów na programy kontroli urodzeń, czyli na finansowanie programów sterylizacji kobiet, upowszechnianie pigułek poronnych i przerywanie ciąży. Z tego 66,2 mln dolarów otrzymały instytucje proaborcyjne w Stanach Zjednoczonych, a 62,3 mln dolarów - pokrewne firmy zagraniczne.
Najhojniejsza w antyludnościowej kampanii w świecie okazuje się "Ford Foundation". W 2000 r. na tzw. zdrowie reprodukcyjne, tj. " bezpieczny" seks, antykoncepcję i przerywanie ciąży, wydała 88,5 mln dolarów.
Inna znana firma - "Rockefeller Foundation" przeznaczyła na "planowane rodzicielstwo" bajeczne sumy. W latach 1992-98 przyznała grupom badawczym i prywatnym organizacjom na rozwój środków antykoncepcyjnych w sumie 75 mln dolarów.
"Andrew W. Mellon Foundation" na kontrolę ludności w 1999 r. wydała 13,3 mln dolarów, a w roku 2000 - aż 25,5 mln dolarów. Według danych na własnej stronie internetowej, wydatki na antyludnościową działalność tej firmy wzrosły od 4 mln dolarów w latach siedemdziesiątych do 7 mln dolarów w latach osiemdziesiątych. W latach 1977-88 fundacja przeznaczyła na kontrolę ludności 74 mln dolarów.
Założyciel CNN - Ted Turner postanowił przez najbliższe dziesięciolecie przeznaczać dla ONZ co roku 100 mln dolarów. W marcu 2000 r. Turner podał, że 25% ze 100 mln dolarów zostało przekazane na problematykę kobiety i kontroli ludności. Oprócz tego Turner posiada osobną "Turner Foundation", która regularnie przeznacza ogromne sumy na działalność proaborcyjną. W 1999 r. "National Abortion and Reproductive Rights Action League" - NARAL ("Krajowa Liga na rzecz Aborcji i Praw Reprodukcyjnych") otrzymała od Fundacji Turnera 3,3 mln dolarów.
Entuzjastycznymi promotorami planowania rodziny są liczne nowe fundacje utworzone przez miliarderów, właścicieli firm informatycznych. W 1998 r. "Packard Foundation" przekazała 57,1 mln dolarów na programy ludnościowe. W roku następnym suma ta wyniosła 79 mln dolarów. W 2000 r. Packard wpłacił 122,7 mln dolarów na 128 projektów związanych z kontrolą urodzeń. Wśród klientów Packarda wybija się "Catholics for a Free Choice", która na działalność proaborcyjną w Ameryce Łacińskiej otrzymała 3 mln dolarów, z tego na sam Meksyk przypadło 665 tys. dolarów. Fundacja NARAL otrzymała od Packarda 10 mln dolarów. Odpowiedzialna za pigułkę poronną RU-486 "Population Council" otrzymała od niego 3 mln dolarów na "technologiczny rozwój medycyny reprodukcyjnej".
Tegoroczne subwencje wykazują tę samą tendencję. Według komunikatu prasowego z 22 października, Program Ludnościowy otrzymał od Packarda na trzeci kwartał br. 21 mln dolarów.
"DKT International" na programy planowania rodziny w Etiopii przeznaczyła 7,5 mln dolarów, 3 mln dolarów otrzymała "Partners in Population and Development", 2 mln dolarów - JSI Research & Training Institute Inc.", 1,85 mln - "Planning Parenthood", 1,5 mln - Guttmacher Institute", 1 mln - "Population Council".
W 2000 r. fundacja wypłaciła 32,1 mln dolarów jako subwencje programów antyludnościowych. Zagraniczne filie "International Planned Parenthood Federation" otrzymały 2,2 mln dolarów. 3,7 mln dolarów przekazano firmom zajmującym się rozwojem środków antykoncepcyjnych.
Wielkim promotorem planowania rodziny jest "Bill and Melinda Gates Foundation". W 1999 r. "Planned Foundation of America" otrzymała od niej 5 mln dolarów. 4,6 mln dolarów otrzymała "International Planned Parenthood Federation". Meksykańska jej filia dostała 2,5 mln dolarów, a "Guttmacher Institute" - 2 mln.
Liczne małe fundacje corocznie poświęcają do 2 mln dolarów na programy kontroli urodzeń.
Należy zaznaczyć, że planowanie rodziny nie jest jedyną dziedziną działalności owych fundacji, które popierają też szeroką gamę szlachetnych przedsięwzięć. Niestety, w dziedzinie kontroli ludności fundacje te kierują się teorią o "bombie demograficznej" . Jest tymczasem oczywiste, że głównym problemem demograficznym krajów rozwiniętych jest właśnie brak dzieci, a kraje Trzeciego Świata bardziej potrzebują sprawiedliwego dostępu do dóbr aniżeli kontroli urodzeń.