Chrześcijańska wiara była i jest często w historii ludzkości prześladowana. Ci, którzy czytali Quo vadis Henryka Sienkiewicza, którzy oglądali film pod takim tytułem, byli może nie tylko wstrząśnięci, ale z uczuciem grozy oglądali te sceny, te obrazy ludzkich ciał rozszarpywanych przez dzikie zwierzęta albo okrutnie smaganych biczami i krzyżowanych. Prześladowcy czasem świadomie usiłowali powtarzać sceny z Męki Pana Jezusa, z Jego bolesnej Drogi Krzyżowej. Działo się tak często na rozkaz dyktatorów, którzy żądali dla siebie i władzy, i czci Boskiej, i ktokolwiek ośmielił się nie spełnić ich bluźnierczego rozkazu, był skazywany na okrutną śmierć. Niestety, także i dziś w niektórych częściach świata stają chrześcijanie przed takim dramatycznym wyborem: zaprzeć się Chrystusa czy być gotowym na więzienie i na męczeńską śmierć? Dlatego Ojciec Święty Jan Paweł II słusznie powiedział, że w minionym, XX wieku najwięcej było męczenników na przestrzeni całej historii Kościoła i chrześcijaństwa. Ale jest także prawdą, że w ogromnej większości krajów nic takiego nie dzieje się. Każdy obywatel może publicznie wyznawać swoją wiarę. Niedawno rozmawiałem z taką zwyczajną siostrą zakonną, która ze smutkiem, ale i z wielkim wzruszeniem opowiadała, wspominając swoje dziecięce lata, jak wszyscy w jej rodzinnym domu, szczególnie ojciec, byli wrogo nastawieni do religii i jak z babcią zasłaniały okna, żeby ktoś z zewnątrz nie podglądał, a one po cichu odmawiały Różaniec. I z pokorą wyznaje: wtedy rodziło się moje powołanie zakonne...
Dlatego dziś odpowiedź na pytanie, co to znaczy "przyznać się do Pana Jezusa przed ludźmi", ma inny wydźwięk ideowy i praktyczny. Jezusowe: "Nie bójcie się" oznacza dziś wyznawanie wiary świadome, spokojne, bez ostentacji, ale i z poczuciem godności własnej jako ucznia, uczennicy Jezusa Chrystusa. Tak powinno być zarówno w czterech ścianach rodzinnego domu, jak i na ulicy, w urzędzie, jak Pan Jezus mówi: "Przed ludźmi", czyli w każdej sytuacji. Pamiętamy, i my starsi wspominamy te, jeszcze niezbyt odległe lata, gdy wywieszenie biało-czerwonej flagi 3 maja mogło stać się okazją do szykan. Dziś w innym kontekście ważne są te Jezusowe słowa: "Do każdego więc, który się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie". To wyznawanie Chrystusa jest posłannictwem nie tylko kaznodziejów, misjonarzy. Znaczenie tego wyznania wiary ujmuje bardzo prosto św. Jan Apostoł w swoim I Liście: "Jeśli kto wyznaje, że Jezus jest Synem Bożym, to Bóg trwa w nim, a on w Bogu" (1 J 4, 15).
Ewangelia dzisiejsza to tylko 8 wierszy tekstu. Ale w tych niewielu słowach Pan Jezus trzykrotnie powtarza: "Nie bójcie się". Jest w tym serdeczność ojca, matki, ale i Boża moc. Dlatego z całą ufnością możemy przegonić z serca wszelki lęk i niepokój.