Telewizja Puls. Studio otwarte ­ Cybernetyki 7. Ciężka, mądra praca Janka Pospieszalskiego z zespołem ukazuje sens odbioru tej częstotliwości. Jest bezlitosnym dokumentem zamętu i pogubień. Ale daje szansę na uczciwy dialog. Szansę...
Zatem gorące Studio otwarte z debatą o wychowaniu i rodzinie. Po lewej stronie ­ jak się patrzy ­ kwiat postępu seksualnego. Można by rzec: feministyczna czołówka. Po prawej ­ pani doktor socjologii, pani doktor pedagogiki i pani z organizacji ruchów prorodzinnych. Na widowni ­ normalne audytorium. Lewa strona w pozycji wzorcowej. Wszystkowiedząca. Znająca swoją wartość. I metody walki. Przerywanie adwersarzom, porażanie wyniosłością, ilością słów i błyskawiczną zmianą treści ­ to klasyka. Twarda, stara szkoła. Prawa strona jednak jakby uodporniona. Dziwne... Walczy bez kompleksów. Przytacza wyniki badań, które mówią o przewadze edukacji do odpowiedzialnego życia w rodzinie nad bezpruderyjnymi treningami seksualnymi dla dzieciaków. Przywołuje statystyki ze świata postępu ­ w tym Stanów Zjednoczonych ­ o negatywnym wpływie nachalnej indoktrynacji seksizmem na postawy młodych ludzi, nieprzygotowanych psychicznie i ekonomicznie do samodzielności ­ prawdziwej, sumiennej samodzielności. Prawa strona sądzi, że to, co oczywiste dla naukowców, co wspiera empiria, wystarczy. Myśli, że logika faktów i wywodów zwyciężyła. E tam! Lewa strona anuluje wszelkie "obskuranckie" doniesienia i niepostępową logikę. Po prostu. Nie ma i już! Lewa strona wie swoje. Na szczęście, zgromadzona w studiu młoda publiczność też wie. Swoje. I dlatego Studio otwarte może być zamknięte. Jako chorobliwy obszar zacofania... Chyba że nadąży za postępem.