Między dwoma jeziorami: Brdowskim i Modzerowskim leży niewielka osada Brdów. Nazwa pochodzi prawdopodobnie stąd, że aby dotrzeć do tej miejscowości, należało brnąć przez otaczające ją bagna i wody. Parafia w Brdowie powstała prawdopodobnie przed 1326 r. i należeć miała do dekanatu radziejowskiego i diecezji kujawsko-pomorskiej. Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1339 r.

W Brdowie znajduje się klasztor Ojców Paulinów, których zgodnie z pragnieniem króla Władysławy Jagiełły sprowadził tu w 1436 r. z Częstochowy jego syn, król Władysław Warneńczyk. On też ofiarował Paulinom obraz Matki Bożej, o którym tradycja mówi, iż przed bitwą pod Grunwaldem król Jagiełło modlił się przed nim o zwycięstwo. Wizerunek pochodzi z XV w.; legenda głosi, że jego autor dał Matce Bożej rysy królowej Jadwigi, świątobliwej małżonki króla Jagiełły. Akt fundacyjny wystawiony został w Krakowie 16 czerwca 1436 r. W ten sposób zrealizowana została wola Jagiełły, chcącego ufundować klasztor jako dziękczynne wotum za zwycięstwo nad Krzyżakami w 1410 r.

Do godności miasta Brdów wyniesiono w 1436 r. Prawa miejskie utracił w 1870 r. w wyniku carskich represji za poparcie powstania styczniowego. Miasto miało podwójną administrację. Burmistrz był reprezentantem króla, natomiast wójt kierował sprawami bieżącymi. Od 1682 r. wójtami byli paulini, co miało poprawić w znacznym stopniu sytuację klasztoru. Konwent brdowski, aby utrzymać sanktuarium, zmuszony był prowadzić działalność gospodarczą. W 1723 r. paulini posiadali cztery browary, w których warzyli piwo, sprzedawane w szynku należącym do konwentu. Paulini posiadali też cegielnie i młyny.

Na przestrzeni wieków pożary oraz najazdy obcych wojsk nękały Brdów. Deptały tę ziemię obce wojska: w 1655 r. miasto spalili Szwedzi. Następny groźny pożar wybuchł 4 sierpnia 1748 r. W późniejszych latach wkraczali, rabowali i niszczyli wszystko Prusacy i Moskale.

W 1790 r. kościół był rozbudowywany i modernizowany. W posiadaniu paulinów był do 1819 r. Ponownie opiekowali się nim od 1860 r., lecz tylko przez cztery lata. W ramach represji za sprzyjanie powstańcom klasztor uległ kasacie, a większość zakonników przeniesiono na Jasną Górę. Powrócili dopiero w lipcu 1952 r., po zgodzie wydanej przez bp. Antoniego Pawłowskiego. Pierwszym proboszczem i przeorem został o. Korneliusz Jemioł.

Zajmując się posługą duszpasterską, Paulini przystąpili do restauracji kościoła i klasztoru, w 1956 r. oddali do restauracji obraz Matki Bożej. Kult maryjny zaczął się rozszerzać na nowo, czego dowodem są pielgrzymki i liczne wota. W znajdującej się w sanktuarium Księdze łask zawarte są opisy kilkudziesięciu cudów, jakie stały się dzięki wstawiennictwu Matki Bożej Zwycięskiej. Do najbardziej znanych należy cud przywrócenia życia córce Marcjanny i Józefa Nowińskich z Kłodawy, który stał się 12 kwietnia 1772 r. Innym głośnym cudem było uchronienie mieszkańców Izbicy Kujawskiej od epidemii cholery w 1852 r.

Wobec wzrastającej liczby pielgrzymów i podziękowań za doznane za przyczyną Maryi łaski Ojcowie Paulini poczęli rozważać projekt koronacji Wizerunku. Przychylnie odnosił się do tego przedsięwzięcia bp A. Pawłowski, a po jego śmierci bp Jan Zaręba.

W odpowiedzi na oficjalną prośbę o zgodę na koronację cudownego obrazu Matki Bożej Zwycięskiej, Stolica Apostolska dekretem z 25 marca 1982 r. wyraziła zgodę, po czym Wizerunek został ukoronowany przez Papieża Jana Pawła II. Działo się to 19 czerwca 1983 r. na Jasnej Górze.

Jednocześnie trwała gruntowna renowacja świątyni brdowskiej ( 1979-83). Zaledwie została zakończona, w nocy z 30 listopada na 1 grudnia 1983 r. wybuchł pożar, który zniszczył wnętrze, ponownie odnawiane przez kolejne trzy lata. Częściowemu zniszczeniu uległ też obraz. Po oddaniu do konserwacji okazało się, że pod licznymi przemalowaniami znajduje się XV-wieczny oryginał.

Ruch pielgrzymkowy, zatrzymany podczas II wojny światowej i w latach stalinowskich, odżył w 1956 r. Po koronacji Obrazu stał się jeszcze bardziej dynamiczny. Do Brdowa - kujawskiej Częstochowy - każdego roku wędrują piesze pielgrzymki z pobliskich miejscowości: Kłodawy, Babiaka, Grzegorzewa, Barłóg i Izbicy Kujawskiej. Przez cały rok przyjeżdżają też pielgrzymi z całej Polski.