Ogłoszony przez Ojca Świętego Jana Pawła II, w święto Matki Bożej z Lourdes, Światowy Dzień Chorego jest szczególną okazją do tego, by zwrócić uwagę na potrzebujących. Dlatego też w różnych miejscach na świecie organizowane są w tym dniu konferencje, spotkania. W kościołach odbywają się specjalne nabożeństwa. Szpitale odwiedzane są przez księży biskupów. Każdy na swój sposób stara się włączyć w obchody tego szczególnego święta ludzi, których dotyka głęboka w swoim egzystencjalnym wymiarze tajemnica cierpienia, związana z chorobą, bólem, przymusowym pobytem w szpitalu. W sposób szczególny tajemnica ta przeżywana jest wtedy, gdy choroba dotyka tych najmniejszych - dzieci. Kilka lat temu rektor warszawskiej Akademii Medycznej - prof. Tadeusz Tołłoczko powiedział mi, że chorzy cierpią z powodu różnych dolegliwości, które można wyleczyć przy pomocy leków albo operacji, ale wszyscy razem cierpią na samotność. W szpitalnej sali, oderwani od spraw codziennych, wciąż czekają na swoich bliskich…
By odpowiedzieć na apel Ojca Świętego o uroczyste obchodzenie tego szczególnego dnia w roku, w ramach konwersatorium etyki Medycyna na miarę człowieka, organizowaliśmy rokrocznie międzynarodowe sesje naukowe, połączone zawsze z uroczystym nabożeństwem za chorych. Ale rzecz w tym, że na sesje trudno zaprosić chorych… Zatem razem ze studentami Akademii Medycznej w Warszawie oraz Uniwersytetu Kardynała Wyszyńskiego wyruszyliśmy na spotkania do szpitali. Trudno zapomnieć całodzienną zabawę z dziećmi na wózkach, na łóżkach, często z nogami w gipsie. Za każdym razem było to ich prawdziwe święto, ale też i niepowtarzalne przeżycie dla naszych wolontariuszy.
Od ubiegłego roku organizujemy akcję „Dzieci piszą listy do chorych”. Na pierwszy nasz apel otrzymaliśmy ponad 600 listów z całej Polski. Kiedy zanieśliśmy je do Centrum Zdrowia Dziecka, na sali widowiskowej ustawiła się długa kolejka nie do przygotowanych paczek ze słodyczami, ale po list od przyjaciela. Chore dzieci chętnie czytają listy, chętnie też odpisują na nie, poszerzając krąg swoich przyjaciół o dotąd nieznanych kolegów, którzy myślą o swoich chorych rówieśnikach. Dalsza wymiana listów (której losów nie jesteśmy w stanie śledzić) sprawia, że święto chorych trwa przez cały rok.
Ile nowych przyjaźni nawiązało się dzięki naszej akcji - nie wiemy. Naszą rolą jest siać, nie oglądając się za siebie. Mamy być bowiem dla innych światłem nadziei, mamy tworzyć nowe obszary ludzkiej solidarności, ludzkiej miłości. „Siejcie miłość, a nowa wiosna zakwitnie” - mówił do młodych Raoul Follereau.
Właśnie przy okazji Światowego Dnia Chorego chcemy być siewcami, wierząc, że bardzo ważną rzeczą dla chorych - zarówno dzieci, jak i dorosłych - jest informacja, że ktoś oprócz najbliższych modli się za nich, myśli o nich, czeka na ich wyzdrowienie…
Nasza akcja trwa nadal. Włączają się do niej kolejne szkoły. Otrzymujemy piękne listy, często opatrzone rysunkami. Najczęściej są to anioły. Zachęcamy Was do wzięcia udziału w naszej akcji, która ma na celu otwarcie się na tych, którzy nas potrzebują. My także potrzebujemy naszych chorych, którzy swoim przykładem uczą nas dojrzałości, pokory, modlitwy i zaufania. Czekamy na Wasze listy do przyjaciela! Przekażemy je dzieciom, które dziś są w szpitalach. Nie zapomnijcie o podaniu swojego adresu. Listy do chorych (mogą być wysyłane zbiorowo przez całą klasę) należy kierować pod adresem: Fundacja Polska Raoula Follereau, ul. Sienkiewicza 11, 05-220 Zielonka k. Warszawy. Można też skorzystać z poczty elektronicznej: k.szalata@wp.pl. Dla autorów najciekawszych listów przewidujemy nagrody.
Natomiast wszystkie dzieci, które dziś pozostają w szpitalach, zachęcamy do opisania swojej historii powrotu do zdrowia. Taką historię, której fragment opisała mała Ania Szałata, zamieszczamy obok.