Początki Ruchu

Założycielem Ruchu Światło-Życie był ks. Franciszek Blachnicki (1921-87), kapłan diecezji katowickiej, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wyświęcony w roku 1950, pracował w duszpasterstwie diecezjalnym, od 1961 r. na KUL-u (najpierw jako student, a od 1964 r. jako pracownik naukowy); od 1981 r. przebywał za granicą. Stan wojenny zastał go na Zachodzie, co uniemożliwiło mu powrót do kraju. Osiadł w Carlsbergu w Niemczech, gdzie zmarł w 1987 r. W latach 1967-82 r. był krajowym duszpasterzem służby liturgicznej. Na wszystkich etapach i we wszystkich miejscach swojej posługi kapłańskiej tworzył i rozwijał dzieło Oazy. Początki Ruchu Światło-Życie sięgają 1954 r. Wówczas to, od 19 lipca do 1 sierpnia, w Bibieli - wiosce położonej niedaleko Tarnowskich Gór - ks. Franciszek Blachnicki poprowadził dwutygodniowe rekolekcje dla ministrantów z parafii Rydułtowy, w której był wikariuszem. Poprowadził je inaczej niż tradycyjne rekolekcje dla ministrantów - były one dłuższe, miały charakter przeżyciowy, a więc ich celem było nie tyle wysłuchanie nauk, co doświadczenie chrześcijańskiego stylu życia. Uczestników podzielono na grupy prowadzone przez nieco starszych kolegów, wykorzystano tradycje harcerskie. Rekolekcje nazwano Oazą Dzieci Bożych.
W kolejnych latach organizowano podobne rekolekcje dla coraz szerszego grona. Działalność ta zakończyła się w 1960 r., kiedy władze państwowe zlikwidowały akcję trzeźwościową prowadzoną przez ks. Blachnickiego pod nazwą „Krucjata Wstrzemięźliwości”. Ks. Blachnicki na kilka miesięcy znalazł się w więzieniu, później podjął pracę naukową na KUL-u.

Krościenko

W 1963 r. wznowiono organizowanie rekolekcji oazowych. Ich ośrodkiem stało się Krościenko nad Dunajcem, gdzie ks. Blachnicki zamieszkał.
Z ruchem oazowym mocno związany był ówczesny metropolita krakowski - kard. Karol Wojtyła. Odwiedzał grupy oazowe, uczestniczył w dniach wspólnoty. Towarzyszył kolejnym inicjatywom ks. Blachnickiego, był ich nieformalnym rzecznikiem w łonie Episkopatu. Bronił ruchu oazowego przed szykanami władz państwowych.
W 1973 r. kard. Wojtyła dokonuje Aktu Oddania Ruchu Światło-Życie Maryi - Niepokalanej Matce Kościoła. Akt ten Ruch uznaje za bardzo ważne wydarzenie w swojej historii - za swój „akt konstytutywny”.

Krucjata Wyzwolenia Człowieka

Gdy kard. Wojtyła został w 1978 r. papieżem, na audiencji dla Polaków powiedział: „Proszę, abyście przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa, co czasem może aż zagrażać jego egzystencji i dobru wspólnemu, co może umniejszać jego wkład do wspólnego skarbca ludzkości, narodów chrześcijańskich, Chrystusowego Kościoła”. W odpowiedzi na to wezwanie w 1979 r. Ruch Światło-Życie rozpoczął Krucjatę Wyzwolenia Człowieka.
Jest to program działania będący służbą na rzecz wyzwolenia z nałogów społecznych, zwłaszcza alkoholizmu, oraz z wszelkiego zakłamania i lęku, które niszczą ludzką godność i nie pozwalają człowiekowi urzeczywistniać siebie zgodnie ze swoim powołaniem.

Poza Polską

Międzynarodowy rozwój Ruchu rozpoczął się w latach 70. Na rekolekcje do Polski zaczęli przyjeżdżać młodzi katolicy z ówczesnej Czechosłowacji.
Ks. Blachnicki, przebywając pod koniec życia w Niemczech, zapoczątkował działalność Ruchu Światło-Życie wśród polskiej emigracji w tym kraju. Również inni członkowie Ruchu emigrujący z Polski w latach 80. i 90. zakładali wspólnoty oazowe (w większości tzw. kręgi rodzin) w innych krajach. W ten sposób powstały wspólnoty Ruchu w USA, Kanadzie, Austrii, a także w Australii, Francji, Luksemburgu. Od 1985 r. datuje się istnienie Ruchu w Brazylii, gdzie zainicjował go pracujący na misjach moderator Ruchu - ks. Edward Zielski (od 2000 r. biskup diecezji Campo Maior).

Rozwój ruchu

Ruch oazowy stara się wychodzić do dzisiejszego świata z ewangelizacją prowadzącą do świadomego osobistego wyboru Jezusa. Od ewangelizacji zaczyna się formacja w Ruchu Światło-Życie. Ewangelizacja jest naturalną konsekwencją i owocem realizacji programu formacyjnego Ruchu, a jednocześnie weryfikacją skuteczności tej formacji. Wszystkie wysiłki w formacji zmierzają do wychowania dojrzałych chrześcijan, by byli oni zdolni do dawania świadectwa wiary i do zdobywania wciąż nowych ludzi dla Boga.
Wspólnoty oazowe na każdym etapie formacji podczas spotkań w małych grupach modlą się, rozważają Słowo Boże, uczą się poprawnie odczytywać znaki liturgiczne, uczestniczyć w życiu Kościoła parafialnego, diecezjalnego, powszechnego. Ruch oazowy dba o piękne i staranne celebrowanie Liturgii, pamiętając, że jest ona szczytem i źródłem życia chrześcijańskiego.
Ruch Światło-Życie to troska o rodzinę. Oazowe małżeństwa należące do Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu, uczą się przeżywać i rozwijać swoją wiarę nie „obok”, nie „mimo” małżeństwa, a właśnie jako małżonkowie. Dlatego też gałąź rodzinna Ruchu Światło-Życie służy odnowie wspólnot rodzinnych w Kościele. Dziedzinami, w które najczęściej angażują się rodziny Domowego Kościoła, są: poradnictwo rodzinne, posługi liturgiczne, pomoc małżeństwom zagrożonym oraz pomoc charytatywna.
„Bogu dziękuję za ten Ruch, który przyniósł tyle błogosławionych owoców w sercach młodzieży w minionych trudnych latach, a i dziś stanowi prężne środowisko duchowego rozwoju młodzieży i rodzin” - powiedział Jan Paweł II na krakowskich Błoniach 18 lipca 2002 r.

Jubileuszowa Pielgrzymka Ruchu Światło-Życie

Jasna Góra
12-13 czerwca 2004 r.

12 czerwca - sobota
14.00-20.00 - Kongres Krucjaty Wyzwolenia Człowieka

13 czerwca - niedziela
Pielgrzymka Ruchu Światło-Życie
9.00 - Zawiązanie wspólnoty
- Katecheza
- Godzina świadectwa
- Dzielenie się Ewangelią
12.00 - Eucharystia
14.00 - Agapa
15.00 - Koronka do Bożego Miłosierdzia
- Czas radości i świętowania „Dziękuję ci, pieśni oazowa”
17.00 - Nieszpory

Goście Pielgrzymki: abp Stanisław Ryłko - przewodniczący Papieskiej Rady ds. Świeckich, biskupi polscy, przedstawiciele ruchów i wspólnot odnowy Kościoła z Polski i z zagranicy, reprezentanci wspólnot Ruchu spoza Polski oraz przyjaciele z Kościołów chrześcijańskich.

Informacje: www.oaza.pl

Pismo Ruchu Światło-Życie „Oaza”

Wiodącym tematem najnowszego numeru (maj-czerwiec/2004) - Oazy - pisma Ruchu Światło-Życie jest ryzyko nadziei. Tak sformułowany temat zawiera w sobie małe i wielkie nadzieje, które na stałe wpisane są w ludzkie życie. Część zamieszczonych tekstów dotyczy „ryzyka nadziei”, związanego z wejściem Polski do UE. Wśród tekstów szczególnie zwraca uwagę wypowiedź ks. Franciszka Blachnickiego, wygłoszona w ramach Europejskiego i Ekumenicznego Kongresu Odnowy Charyzmatycznej w Strasburgu 30 maja 1982 r., oraz przypomnienie wypowiedzi Jana Pawła II, zaczynającej się od słów: „Europa jest drzewem; zmarnieje, jeśli zapomni o własnych korzeniach”. W Oazie znajdziemy również teksty mówiące o nadziei jako świadomości, że Bóg pragnie zbawienia każdego z nas, i o konsekwencjach wynikających z przyjęcia orędzia wiecznej miłości.