8 sierpnia br. odbyła się w Lublinie uroczystość z racji 75. rocznicy urodzin ks. prał. prof. dr. hab. Czesława Stanisława Bartnika. Uroczystej Mszy św. w kościele pw. Matki Bożej Królowej Polski przewodniczył bp dr Mieczysław Cisło, natomiast okolicznościowe kazanie wygłosił bp dr Ryszard Karpiński. W koncelebrze wzięło udział wielu kapłanów, w większości pracowników naukowych KUL. Zarówno główny celebrans, jak i kaznodzieja wobec licznie zebranych wiernych, podkreślali ogromne znaczenie pracy naukowej i publicystycznej Jubilata. Nawiązując do życia ks. prof. Bartnika, bp Karpiński w wygłoszonej homilii wskazał m.in. na szczególne znaczenie jego książki Mistyka wsi. Z autobiografii młodości 1919-1956 (III wyd. 1999). Książka ta to bardzo cenny klucz do zrozumienia osoby i dzieła ks. prof. Bartnika, tak mocno osadzonego w duchowej kulturze Polski - podkreślił bp Karpiński. Bp Cisło skierował do Jubilata serdeczne słowa uznania od arcybiskupa lubelskiego - prof. dr. hab. Józefa Życińskiego. Na zakończenie Liturgii przemówił przedstawiciel robotników lubelskich, który wyraził ks. prof. Bartnikowi wdzięczność za wszystko, co czyni on na rzecz polskiego świata pracy.
Druga część uroczystości miała miejsce na plebanii. Najpierw przemówił ks. prof. dr hab. Janusz Nagórny. Przekazał on Jubilatowi serdeczne słowa uznania od przewodniczącego Episkopatu Polski - abp. dr. Józefa Michalika, który nazwał ks. prof. Bartnika „chlubą Kościoła w Polsce”. W wystąpieniach wszystkich uczestników spotkania dominowało uznanie dla ks. Bartnika jako wspaniałego kapłana. Podkreślano, iż Jubilat jest nie tylko jednym z najwybitniejszych teologów polskich, ale należy do czołówki myślicieli katolickich w świecie. Wspominano też wielkie znaczenie jego dwutomowej Dogmatyki katolickiej. Doceniono ks. prof. Bartnika jako filozofa, historiologa i poetę. Wiele razy zwracano uwagę na stworzenie przez niego oryginalnego kierunku filozoficznego - personalizmu uniwersalistycznego. Jego dzieło Personalizm doczekało się już kilku wydań. Ks. prof. Bartnik należy do tej klasy uczonych, którzy o bardzo trudnych i skomplikowanych zagadnieniach potrafią mówić językiem komunikatywnym. Nic dziwnego, że cieszy się niezwykłą popularnością jako autor licznych tekstów, publikowanych głównie na łamach Naszego Dziennika. Ponadto zawsze - czy to w swych licznych publikacjach (jest autorem aż ponad 2500 rozpraw), czy też w dydaktyce - uczy odpowiedzialności za Kościół. Jest cenionym wykładowcą w Polsce i za granicą.
Inny rys bogatej osobowości ks. Bartnika to jego niezwykła miłość do Polski, także tej małej ojczyzny - ziemi zamojskiej, z której pochodzi. Odwoływano się zatem ciągle do oryginalnej książki ks. prof. Bartnika pt. Idea polskości. O znaczeniu tego dzieła mówi fakt, iż doczekało się ono już czterech wydań. Autor omawia tu fenomen polskiej kultury. Książka określana jest jako historiozofia Polski.
O imponującym dorobku ks. prof. Bartnika świadczy również fakt, iż pod jego kierunkiem powstało ponad 60 doktoratów. Większość tych rozpraw ukazała się drukiem. Jubilat wychował też kilkuset magistrów. Od 1956 r. był bowiem pracownikiem naukowym KUL. Ostatnio pozostaje na pracowitej emeryturze. O jego dorobku, jako uczonego, napisano w kraju i za granicą kilkadziesiąt prac naukowych, w tym osiem doktoratów.
Ważnym akcentem lubelskiego spotkania było ukazanie się dokładnie na urodzinową uroczystość najnowszej - warto podkreślić, że już 71. - książki ks. prof. Bartnika pt. Misterium człowieka, wydanej jako XXVI tom Dzieł zebranych.
„Nie ma czasów z istoty swej złych dla człowieka i czasów wyłącznie dobrych - krzepiąco brzmią te słowa uczonego.
- Każdy może się okazać centralny i najlepszy, jeśli tylko człowiek zinterpretuje go w duchu chrześcijańskim. Każda sytuacja historyczna może być dla człowieka materia fidei vivae” (Nadzieje upadającego Rzymu, Warszawa 1982, s. 259). Dzieje, w rozumieniu ks. prof. Bartnika, są drogą ku teraźniejszości, a przez nią drogowskazem w przyszłość. Ponadto dzieje to losy zbiorowości, ale w równie ważkim wymiarze historia osoby ludzkiej.
W książce pt. Oto Polska właśnie (Radom 2003, s. 153) Ksiądz Profesor pisze: „Tak wielu katolików w Polsce łudzi się, że przysługuje im jakieś „prawo większości”. Otóż nie w tym sensie. Omawiana faza liberalizmu faworyzuje prawo mniejszości. Dlatego w Polsce najmniej prawa mają Polacy, katolicy, patrioci, ludzie prości, uczciwi, poszkodowani, męczeni przez dziesiątki lat”. Sens istnienia sprowadza ks. prof. Bartnik do podporządkowania się transcendentnej rzeczywistości świata, wyrażającej się praktycznie przez dzieło zbawienia. Zatem trudno rozumieć przeszłość czy teraźniejszość, nie uwzględniając aksjomatów wypływających z obecności Boga w świecie. Człowiek może tylko wówczas odczuć i uznać pełnię swojego istnienia, jeśli odnajduje w rzeczywistości świata realizującą się w czasie obecność Boga. Tak pojmowany człowiek docieka sensu swojego życia właśnie poprzez sprawdziany czerpane z pełnowymiarowych, a więc przenikniętych ideą Boga, dziejów. W ten sposób interpretując świat, ks. prof. Bartnik musiał sięgnąć do teologii, jako jednego z najważniejszych czynników poznawczych.
Konkludując, trzeba stwierdzić, iż słusznie powszechnie podkreśla się, że ks. prof. Czesław Stanisław Bartnik jest dzisiaj niekwestionowanym nauczycielem oraz wychowawcą. Bez jego myśli bylibyśmy bowiem w jakimś sensie ślepi i głusi na to wszystko, co dzieje się z każdym z nas, u nas, w Polsce, oraz na świecie.