W pierwszej od 1937 r. Narodowej Pielgrzymce Osób Niepełnosprawnych do Lourdes w dniach 15-22 sierpnia br. wzięło udział 500 pątników ze wszystkich diecezji Polski. Wśród nich osoby związane z Federacją Wspólnot "Betel". Ich przeżycia i doznania związane z pobytem w sanktuarium Matki Bożej z Lourdes są odzwierciedleniem przeżyć wszystkich osób dotkniętych cierpieniem. U stóp massabielskiej skały, gdzie objawiła się Pani - Niepokalane Poczęcie, przy źródle w Grocie Objawień byli u siebie. Przez te kilka dni doświadczali szczególnej wspólnoty z drugim człowiekiem.

Czwartek 15 sierpnia - Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W samo południe spod Biura "Betel" wyruszają dwa samochody z uczestnikami Narodowej Pielgrzymki Osób Niepełnosprawnych Lourdes 2002 r. W Katowicach dołączy do nas jeszcze dwoje naszych. Mamy szczęście reprezentować archidiecezję częstochowską w tej pierwszej od 1937 r. polskiej narodowej pielgrzymce do Lourdes. Kilometry do Katowic dłużą się niemiłosiernie. Czuje się lekkie podenerwowanie. Co nas czeka na miejscu zbiórki? Z kim wyruszymy w tak daleką drogę? Jak zniesiemy podróż? Msza św. w kościele garnizonowym rozpoczynająca pielgrzymkę napełnia nas spokojem. W homilii bp Stefan Cichy z Katowic przypomina o istocie pielgrzymowania. "Pielgrzymka łączy się z czynieniem dobra drugiemu człowiekowi. Podczas tej pielgrzymki będzie dużo modlitwy, ale też i wiele okazji do czynienia dobra". Staramy się pamiętać o tych słowach podczas naszej pielgrzymki do źródeł.

Piątek 16 sierpnia - Dzień imienin bp. Stefana Regmunta, który podróżuje z nami z ramienia Komisji Charytatywnej Episkopatu Polski. Życzenia Solenizantowi składamy w 500 osobowej wspólnocie podczas Mszy św. w kościele św. Maryi z Nazaretu nad Canale Grande w Wenecji. Kilkugodzinny postój pociągu wykorzystujemy również na zwiedzanie tego pięknego miasta z pokładów specjalnie dla nas wynajętych tramwajów wodnych. Czas płynie nieubłaganie szybko. O godz. 14.30 nasz półkilometrowy skład pociągu rusza w dalszą podróż - do Francji.

Sobota 17 sierpnia - Kilka minut po godz. 9.00 pociąg zatrzymuje się na stacji Lourdes. Najpierw wysiadają zdrowi. Będą pomagać niepełnosprawnym w opuszczeniu wagonów. Opiekunowie zgłaszają się do wagonu towarowego po wózki inwalidzkie. Każdy punkt wspólnego pielgrzymowania jest szczegółowo opracowany przez organizatorów - Caritas Polską i Komisję Charytatywną Episkopatu Polski. Dzięki temu rozładunek i transport do miejsc noclegów w Lourdes przebiega sprawnie. Pierwszego dnia uczestniczymy we Mszy św. w kościele św. Bernadetty oraz w procesjach - eucharystycznej i różańcowej.

Niedziela-wtorek 18-20 sierpnia. W niedzielę spotykamy się o godz. 9.30 na Mszy św. międzynarodowej w podziemnej bazylice Piusa X. Doświadczamy wspólnoty z grupami pielgrzymów z całego świata. Wśród kilku języków podczas Liturgii pojawia się język polski. Czujemy dumę, że możemy być tu w tak dużej liczbie. Nasza obecność cieszy też Biskupa Lourdes. Wyraża on nadzieję, że odtąd chorzy z Polski będą przybywać w narodowej pielgrzymce co roku.

Niedzielnym popołudniem na wspólnej zabawie i modlitwie spotykamy się z grupami Polonii francuskiej i angielskiej. Obserwuję Kubę, który bawi się doskonale, klaszcząc w dłonie i dyrygując kilkusetosobowym chórem. Energia rozpiera go jeszcze w Domu Polskiej Misji Katolickiej, gdzie mamy szczęście mieszkać razem. Jego choroba nie przeszkadza mu pomagać innym, nawet tym najzupełniej zdrowym.

Poniedziałek - Ten dzień zapamiętamy na długo, bowiem rozpoczynamy go Mszą św. w Grocie Objawień. Nasz Kuba jest jednym ze szczęśliwców, którym uda się usiąść tuż przed Grotą. Na jego twarzy maluje się radość. Mniej radosną twarz ma jego mama, która bez skutku usiłuje go odnaleźć wzrokiem wśród tłumów pielgrzymów. W pierwszych rzędach wózków odnajduję po chwili kolejnego naszego z "Betel" - Jakuba. Innych osób nie potrafię odszukać obiektywem. Wsłuchuję się w słowa homilii bp. Stefana: "Przesłanie Groty w Lourdes. Obmyć się i pić ze źródła".

We wtorek wielu pielgrzymów, a wśród nich Sabina z mamą, może skorzystać z uzdrawiającej kąpieli w basenach Lourdes. Nikt nie potrafi opisać słowami tego niezwykłego przeżycia. Nic już nie jest tak ważne - ani wędrówka śladami św. Bernadetty, ani spacer po pełnym uroku mieście. I tylko żal, że nadszedł 21 sierpnia - dzień naszego odjazdu z Lourdes. Dzień pożegnania z miejscem świętym i wszystkimi dobrymi ludźmi, którzy służyli nam swoją pomocą. Na pożegnanie Matki Bożej i tych, którzy towarzyszyli nam w spotkaniach z Lourdzką Panią, śpiewamy wymachując biało-czerwonymi chustami Czarną Madonnę. Do zobaczenia! Mamy nadzieję wrócić do Lourdes, do miejsca, które jest Domem Chorych.