Mojemu Największemu i Najdroższe-
mu Nauczycielowi Życia

Dziękuję Ci, Ojcze Święty,
że dotknąłeś mojego serca...
Odmieniłeś mnie swoim przykładem
jak nikt inny. To dzięki Tobie
mogę dzisiaj dumnie mówić:
Jestem Polakiem.
Przepraszam, że tyle razy
Cię zawiodłam. Wspieraj mnie,
bym zdołała choć w części
kroczyć po śladach Twoich nauk.
Pozostań na zawsze
w mojej pamięci.
Dorota M.
Minęły długie lata,
a ja byłem niewidomy
na Twoje czyny.
Gdy zachorowałeś,
to ja dopiero
odzyskałem wzrok.
Dużo się modliłem.
Teraz będę bez Ciebie.
Znów oślepnę?

Wojtek

Skąd brałeś tyle miłości? Jak umiałeś tak przebaczać? Byłeś najwspanialszym Polakiem. Jestem dumna, że też pochodzę z Polski. Będę bardzo szczęśliwa i dumna, gdy będę opowiadać o Tobie swoim dzieciom i wnukom.
Kiedy umierałeś, płakałam. Tak bardzo Cię kocham i będę kochać. Swoim wzruszającym życiem i śmiercią zmieniłeś „oblicze tej ziemi”. Mam nadzieję, że pojadę kiedyś do Watykanu odwiedzić Twój grób i być blisko Ciebie. Będę żyła tak, byś był dumny, że masz taką uczennicę.

Anna T.