Wokół słów Sikorskiego o gazociągu

Część mediów histerycznie zaatakowała ministra obrony Radka Sikorskiego za jego bardzo ostre słowa o rosyjsko-niemieckim gazociągu. Mnożą się jednak również i wystąpienia w jego obronie. Nader wymowny pod tym względem był tekst prof. Andrzeja Nowaka, redaktora naczelnego Arcanów, pt. Porozumienie ponad naszymi głowami w Fakcie z 8 maja. Zdaniem Nowaka: „Niemcy histerycznie zareagowali na słowa min. Radka Sikorskiego, który mówiąc o gazociągu bałtyckim, powiedział, że «Polska jest szczególnie wrażliwa na punkcie korytarzy i porozumień ponad naszymi głowami», i wspomniał o pakcie Ribbentrop-Mołotow (...). Min. Sikorski wyraził wrażliwość historyczną Polaków, którzy znają porozumienia między dwoma sąsiednimi mocarstwami, zawierane ponad ich głowami (...). Nasza pretensja kierowana jest przede wszystkim do krajów Unii, które nie wykazały się lojalnością i solidarnością. Chodzi o to, by nasi europejscy partnerzy nie dawali się wciągać w grę polityczną, w której gaz staje się narzędziem uzależniania lub karania politycznego niepokornych, krnąbrnych sąsiadów Rosji”. W ocenie Macieja Łętowskiego (tekst pt. Pani kanclerz odmawia w Tygodniku Solidarność z 12 maja): „Wypowiedź Sikorskiego to kolejny przejaw tego, że niepodległa Polska nie będzie siedzieć cicho, że stanie się problemem dla każdego, kto będzie robił interesy jej kosztem lub ponad jej głową”.

O kłamstwach „kodu Leonarda da Vinci”

W prasie pojawiło się wiele artykułów demaskujących ogrom kłamstw antychrześcijańskich zawartych w Kodzie Leonarda da Vinci. Pisze o tym m.in. ks. Aleksander Posacki SJ w obszernym tekście: „Kod Leonarda da Vinci”, czyli „bestseller kłamstwa” w filmowej propagandzie (Nasz Dziennik z 20-21 maja). Ks. Posacki pisze m.in. o „wielowymiarowym oszustwie” zawartym w książce Dana Browna, o „kodzie uprzedzeń i nienawiści”, „antykatolickim, a w istocie antychrześcijańskim charakterze książki”, „propagandzie feminizmu i wolnego seksu”, „gloryfikacji masonerii”. Nader ostry w tonacji krytycznej wobec Kodu jest również tekst Piotra Semki Kod chrystofobów (Wprost z 21 maja). Zdaniem Semki: „Rewelacje Dana Browna są tym dla wrogów chrześcijaństwa, czym były Protokoły mędrców Syjonu dla antysemitów (...). Dan Brown w swojej książce zawarł cały katalog uprzedzeń, jakimi obdarzano chrześcijaństwo”.

Atak na Ojca Świętego

Zdumiewa postawa dotąd pozującej na umiarkowaną Rzeczpospolitej. W numerze z 19 maja zamieszczono tam skrajnie tendencyjny tekst eksjezuity Stanisława Obirka: Otwartość pod kontrolą. W tekście roi się od skrajnych zarzutów pod adresem Papieża Benedykta XVI. Dziwi, że Rzeczpospolita posunęła się do publikacji tak topornego tekstu na krótko przed wizytą Ojca Świętego w Polsce.

Manipulatorzy

W Gazecie Polskiej z 17 maja godny polecenia tekst Krystyny Grzybowskiej: Chlewy i cholewy - o patologii wielu wpływowych mediów. Grzybowska pisze m.in.: „Zasięganie opinii mediów zagranicznych przyjęło u nas rozmiary niespotykane w żadnym cywilizowanym kraju (...). Dziennikarze dają się wykorzystywać do manipulacji poglądami własnego społeczeństwa przez media zagraniczne, powołując się wyłącznie na te, które odpowiadają ich pracodawcom lub mogą zostać użyte jako bat na rządzącą ekipę”.

Usunąć tych, co „zamykali innym usta”

Podobne problemy porusza nowy szef TVP Bronisław Wildstein w wywiadzie udzielonym Tomaszowi Sakiewiczowi pt. Telewizja bez esbeków (Gazeta Polska z 17 maja). Mówiąc o przyszłych kryteriach doboru pracowników w TVP, Wildstein stwierdza: „Poza merytorycznymi będą również kryteria moralne, czyli po prostu przyzwoitości. Słowo «moralne» wywołuje ostatnio oburzenie u wielu osób, ale ja tego określenia się nie boję. Co to oznacza? Otóż w telewizji nie powinni pracować ludzie, którzy mają na swoim koncie manipulacje albo działania przeciwko wolności mediów, tacy, którzy kiedyś zamykali innym usta. To są sprawy, które kompromitują każdego człowieka, a dziennikarza w szczególności”.

Obalenie fałszywych oskarżeń

Padł kolejny z kłamliwych zarzutów wysuwanych w czasie nagonki medialnej na Radio Maryja. Oszczercy głosili, jakoby Radio Maryja przeznaczyło pieniądze zebrane ze zbiórki na ratowanie Stoczni Gdańskiej na zainwestowanie na giełdzie. Kłamstwa te obala oświadczenie prokuratora krajowego Janusza Kaczmarka, informującego o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie zbiórki pieniężnej na ratowanie Stoczni Gdańskiej (por. Informacja prasowa, Nasz Dziennik z 13 maja). Prokurator Kaczmarek pisze m.in., iż ustalono, że „niezależnie od zbiórki na ratowanie Stoczni Gdańskiej, Radio Maryja otrzymywało darowizny w postaci świadectw udziałowych NFI. Świadectwa te zawierały odręczne zapiski o treści: «Dar dla Radia Maryja». Jedynie (podkr. J.R.N.) te świadectwa, po zdematerializowaniu, zainwestowano na giełdzie, w tym akcje spółki ESPEBEPE”.

Napiętnowanie nagonki na Jana Kobylańskiego

W Głosie z 13 maja obszerny tekst Franciszka S. Sikorskiego: Kampania pomówień, obelg i kłamstw. Autor omawia historię wielomiesięcznej nagonki na przywódcę Polonii w Ameryce Południowej, prezesa USOPAŁ Jana Kobylańskiego. W nagonce, w której przodowała Gazeta Wyborcza, roiło się od epitetów w stylu „zbrodniarz”, „szmalcownik”, „bestia” itp. Kobylańskiemu zarzucano rzekome wydanie w ręce gestapo żydowskiej rodziny. W tym duchu wypowiadali się nawet wyżsi przedstawiciele IPN. I oto w parę miesięcy po odejściu prezesa IPN Leona Kieresa, wiceprezes IPN prof. Witold Kulesza w oświadczeniu z 20 kwietnia 2006 r. stwierdził, że „dotychczas nie znaleziono dowodów, by prezes Unii Stowarzyszeń i Organizacji Polskich w Ameryce Łacińskiej Jan Kobylański istotnie zadenuncjował w czasie wojny Niemcom małżeństwo Żydów”. Brak dowodów nie przeszkadzał jednak paroletniej kampanii oszczerstw przeciw Janowi Kobylańskiemu. Czy tego typu nagonki mają wciąż być bezkarne?

Nowe fałsze antypolonizmu

W tekście Pawła Szczerkowskiego „Corriere” oskarża Polskę (Gazeta Wyborcza z 13-14 maja) czytamy o skrajnych antypolskich fałszach wysuniętych na łamach największego włoskiego dziennika Corriere della Sera. Szczerkowski cytuje: „«Ludność polska pomagała bezpośrednio Wehrmachtowi i SS w realizacji ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej» - takie stwierdzenie znalazło się we wtorkowym wydaniu Corriere della Sera w komentarzu historyka i publicysty Sergia Luzzatta. Komentarz zatytułowany Nowy antysemityzm odnosił się do artykułu opisującego zawiązanie w Polsce nowej koalicji rządowej z partiami określonymi jako antysemickie.
Luzzatto pisze m.in., że w czasie wojny «setki tysięcy polskich Żydów w swych sąsiadach dostrzegło podobieństwo do swych katów». (...) Luzzatto (...) powołuje się na książkę Jana Grossa o tragedii w Jedwabnem”.

„Martyrologia” pani Szczuki

PJ pisze w Naszej Polsce z 16 maja w dziale „Sensy i nonsensy”: „Kazimiera Szczuka poskarżyła się amerykańskiemu The New York Times, że jest nielubiana przez słuchaczy Radia Maryja. Jak mówi - za to, że ma żydowskie pochodzenie: «Nienawidzą mnie, ponieważ jestem feministką, jestem Żydówką - przede wszystkim dlatego, że jestem feministką». Do tej pory m.in. w The New York Times antypolskim szlagierem były «polskie obozy koncentracyjne». Czyżby nadszedł czas na zastąpienie ich Szczuką?”.

Niemieckie oskarżenia o „antysemityzm”

Maciej Rybiński ostro skrytykował niemiecki Der Spiegel w tekście Na tropie ojca Rydzyka (Fakt z 2 maja). Pisze tam, iż: „Niemieckie czasopismo określiło Rydzyka jako «kaznodzieję nienawiści» i zarzuciło mu antysemityzm (...) gdybym był Niemcem, nie odważyłbym się nigdy doszukiwać antysemityzmu u innych. Uważałbym, że Niemcy jako zbiorowość stracili prawo do pouczania innych, jak postępować z Żydami, co o nich mówić i pisać - na zawsze”. Rybiński przypomniał, że Jan Puhl - autor ataku na o. Rydzyka w Der Spiegel wyraźnie wyspecjalizował się w tropieniu „polskiego antysemityzmu”. 20 marca pisał np., iż: „W roku 1648 u ujścia Dniestru Kozacy ze sprzymierzonymi Polakami urządzili masakrę Żydów”. Przypomnijmy, że Kozacy Chmielnickiego dokonywali masakr na Żydach i polskiej szlachcie, a najsłynniejszym wybawicielem ówczesnych Żydów (dziesiątków tysięcy Żydów) był słynny kniaź Jarema Wiśniowiecki. Der Spiegel zamiast prawdy woli goebbelsowskie kłamstwa.

Początki rozbijania „układu”

W Dzienniku z 19 maja komentarz Piotra Zaremby: PiS naprawdę wierzy w to, że zniszczy układ. Według Zaremby: „(...) dla Jarosława Kaczyńskiego zdemaskowanie towarzysko-mafijnej grupy urzędników Ministerstwa Finansów to potwierdzenie kilku jego teorii. Po pierwsze, że «układ» to problem poważny, a nie zbiór incydentów, jeśli nie halucynacji. Po drugie, że opłacało się zawrzeć nową koalicję. Dlaczego? Bo utrwalenie się PiS u władzy oznacza przekonanie wszelkich służb, od policji po prokuratorów, że warto się starać. Że kurs na skuteczne śledztwo to nie jedynie epizod, za który można będzie później nawet oberwać (...). Wierzę, że będą kolejne ujawniane afery i kolejne aresztowania. Może nawet będzie ich tak dużo, że obecna koalicja zyska szansę wygrania kolejnych wyborów? (...)”.

Powiązania

Do tej samej sprawy nawiązują Dorota Kania i Rafał Pasztelański w tekście Mafia w Ministerstwie Finansów (Życie Warszawy z 17 maja). Piszą m.in. o stosunkach jednego z aresztowanych wysokich urzędników Ministerstwa Finansów Sławomira M. z b. senatorem Henrykiem Stokłosą: „Zatrzymany wczoraj Sławomir M. dzięki swojej władzy uchylił kilka decyzji Urzędu Skarbowego w Pile, który zobowiązywał Stokłosę do zapłacenia zaległych podatków. Chodzi o sumę kilkudziesięciu milionów zł. Łączne zaległości senatora wraz z odsetkami szacuje się na ponad 42 mln”. „Wielkoduszność” Sławomira M. wobec b. senatora Stokłosy warto ocenić na tle całokształtu sytuacji społecznej w biednej Polsce. Nader wymowny pod tym względem jest wywiad socjolog prof. Hanny Palskiej udzielony Andrzejowi Dryszelowi (Przegląd z 21 maja). Według prof. Palskiej: „Ubogich i zamożnych dzieli w Polsce coraz większa przepaść”. Prof. Palska zapytuje: „Czy zdajemy sobie sprawę z tego, że aż 70% Polaków żyje w ubóstwie?”.