Bardzo się ucieszyłem, ujrzawszy w numerze 11 „Niedzieli” (z 18 marca br.) mój artykuł o Sebastianie Majewskim, polskim malarzu, który w XVII wieku stał się najbardziej wziętym artystą sakralnym w mieście Teramo i w innych miejscowościach regionu Abruzzo we Włoszech. Artykuł uzupełniała fotografia wspaniałego ołtarza w katedrze w Teramo, z sześciu płótnami Majewskiego, poświęconymi patronowi miasta, św. Ber... No tak. W tym momencie moja radość nieco przygasła: Niestety, zakradł się tam błąd. Imię św. Berarda zmieniono na Bernarda. Podaję więc Czytelnikom garść niezbędnych informacji.
U podnóża potężnego masywu górskiego Gran Sasso, na zamku koło wioski Castelli w szlacheckiej rodzinie Pagliara urodził się był pod koniec XI wieku chłopiec, który od wczesnych lat życia odznaczał się pobożnością. Gdy dorósł, udał się do klasztoru Benedyktynów na Monte Cassino (tak, tak, tego samego, który w 900 lat później przejdzie do historii II wojny!) i tam przybrał imię zakonne Berard. Wrócił do rodzinnego Abruzzo i zamieszkał w opactwie San Giovanni in Venere w Fossacessia nad Adriatykiem. Otaczał go nimb świętości. W 1116 r. został biskupem Teramo i był nim przez sześć lat, aż do swej śmierci 19 grudnia 1122 r. Opiekował się szczególnie ludźmi biednymi i z tzw. marginesu. Jak mówi legenda, już za życia dokonywał wielu cudów, toteż jego grób w kaplicy św. Anny, a potem w katedrze w Teramo, stał się celem pielgrzymek. Są świadectwa uzdrowień za jego wstawiennictwem, w tym przywrócenia wzroku niewidomym. Miał też w cudowny sposób uratować miasto przed najazdem wojsk księcia Acquaviva w 1521 r., kiedy to ukazał się u boku Matki Bożej na murach obronnych, co przeraziło najeźdźców i skłoniło ich do odwrotu... Wszelako jego kult nie wyszedł poza region Abruzzo, stąd też jest świętym mało znanym. W każdym razie dzień 19 grudnia jest w Teramo zawsze obchodzony bardzo uroczyście: w czasie pontyfikalnej Mszy św. burmistrz miasta przekazuje duchowieństwu dar mieszkańców - wielką świecę woskową, a chór śpiewa po łacinie hymn ku czci św. Berarda. Na koniec biskup Teramo błogosławi miasto relikwiami św. Berarda.
Tyle moich wyjaśnień. Dodam, że jest jeszcze dwu świętych (też o znaczeniu lokalnym) o takim imieniu: św. Berard, misjonarz i męczennik w Marocco, i św. Berard dei conti di Marsi, kardynał, biskup Marsi. Natomiast świętych i błogosławionych o imieniu Bernard jest bardzo wielu: około czterdziestu. Do tych najbardziej znanych zalicza się św. Bernarda z Clairvaux, filozofa, kaznodzieję, doktora Kościoła i doradcę papieży, oraz św. Bernarda z Aosty, patrona górali alpejskich i alpinistów, hodowcę wielkich psów, zwanych bernardynami bądź psami św. Bernarda.