Częstym problemem pacjentów gabinetów stomatologicznych jest nagły, krótkotrwały, dający się zlokalizować ból, powstający pod wpływem bodźców termicznych - np. zimnych lub gorących pokarmów, mechanicznych - podczas szczotkowania zębów, lub chemicznych - np. podczas spożywania słodkich czy kwaśnych pokarmów. Jest to objaw nadwrażliwości zębiny.
Główną przyczyną występowania nadwrażliwości jest zbyt mocne szczotkowanie twardą szczoteczką lub pastą do zębów ze środkami ściernymi. Innymi czynnikami ryzyka mogą być choroby dziąseł, gdyż prowadzą one do odsłonięcia szyjek zębów. Dużą rolę odgrywa również dieta. Częste spożywanie kwaśnych pokarmów lub napojów, np. owoców cytrusowych, napojów gazowanych, może z czasem doprowadzić do chemicznego rozpuszczenia szkliwa. Należy również zwrócić uwagę na to, żeby nie szczotkować zębów po kwaśnych posiłkach, gdyż może to zwiększyć i przyspieszyć utratę tkanek zęba. Nadmiernie starte powierzchnie zębów wywołane przez stres - zaciskanie szczęk lub zgrzytanie zębami (tzw. bruksizm) czy złe nawyki w postaci ogryzania paznokci lub przygryzania twardych przedmiotów są częstą przyczyną zjawiska nadwrażliwości.
Skuteczne jest płukanie jamy ustnej siarczkowo-siarkowodorowymi wodami mineralnymi, używanie miękkiej szczoteczki do zębów, szczotkowanie zębów pastami zawierającymi związki fluoru oraz chlorek strontu. Środki znoszące nadwrażliwość, zawarte w pastach do zębów leczących nadwrażliwość, zmniejszają ból po kilku dniach używania, a poprzez regularne stosowanie zapewniają trwałą ochronę. W poważniejszych przypadkach niezbędna jest pomoc lekarza stomatologa. W tym przypadku stosuje się miejscowo roztwory zawierające środki znieczulające, związki fluoru - leki w formie żeli i lakierów, które tworzą na odsłoniętej zębinie warstwę ochronną. Zabiegi znoszące nadwrażliwość muszą być powtarzane systematycznie i wielokrotnie. Jak dotąd nie wynaleziono całkowicie skutecznego leku trwale znoszącego nadwrażliwość.