Nakładem Oficyny Wydawniczej RYTM ukazała się wartościowa i niezwykła książka świadectwo Jadwigi Jackowskiej i Jana Marii Jackowskiego zatytułowana „Znad Dniepru nad Odrę. Wspomnienia Matki i syna”. Jest to barwny fresk słowami i obrazami opowiadający o losach tego pokolenia Polaków, które w XX wieku zostało ciężko doświadczone przez dwie wojny światowe i straszliwe totalitaryzmy. Książka została napisana - co stanowi rzadkość - przez matkę i syna.
Jadwiga Jackowska (1915-2006) - wdowa po śp. dr. inż. Jerzym Jackowskim (1912-76), oficerze lwowskiej AK i jednym z najbardziej zasłużonych leśników północnej Polski - była osobą pełną pasji i zainteresowań. Była żołnierzem AK, nauczycielem akademickim w Olsztynie i Szczecinie, ekologiem, podróżnikiem, popularyzatorem polskiej kultury i przyrody, przewodnikiem po Tatrach, aktywnym animatorem organizacji kombatanckich i kresowych. Jest także autorką cenionej książki „Leopolis semper fidelis”(2002). Dla tych, którzy ją znali - a należała do przyjaciół „Niedzieli” i jak tylko mogła, odwiedzała naszą redakcję - była osobą pełną głębokiej wiary, temperamentu i pomysłów, zawsze uśmiechniętą i radosną. Swoim optymizmem zarażała innych i w każdej sytuacji - a trudnych chwil w czasach hitlerowskich czy stalinowskich przeżyła bardzo wiele - potrafiła znaleźć pozytywne rozwiązanie. Jej syn Jan Maria Jackowski (ur. 1958) jest znanym pisarzem i dziennikarzem, autorem wielu publikacji, w tym głośnych książek „Bitwa o Polskę” (1993) i „Bitwa o Prawdę” (1997), a także wydanych w ostatnich latach: „Polska w globalnej sieci”(2005), „Czas rodzin”(2007), „Na tropach IV RP” (2008).
Książka „Znad Dniepru nad Odrę” składa się z dwóch części. Pierwsza - wspomnienie Jadwigi Jackowskiej „Wojna, miłość, Kresy” - wpisuje się w ten wątek literatury kresowej, której tło stanowi Lwów - rodzinne miasto Autorki. To w scenerii tego jedynego w Polsce miasta noszącego tytuł „Semper Fidelis”, ogarniętego najpierw okupacją sowiecką, potem niemiecką i znów sowiecką, toczą się losy Jadwigi i Jerzego Jackowskich. Wybuch wojny i inwazja Armii Czerwonej zdruzgotały ich pierwsze rodzinne gniazdo założone latem 1938 r., tuż po ślubie, w Hubinie na Wołyniu - miejscu pracy Jerzego, inżyniera leśnika. „Wojna, miłość, Kresy” to sugestywnie i zajmująco skreślony przyczynek do poznania losów lwowskiej inteligenckiej rodziny, czynnej w akowskiej konspiracji niepodległościowej, która z podziwu godną zaradnością przystosowuje się do okupacyjnych realiów Lwowa, będąc świadkiem nieszczęść i dramatów, jakich nie szczędzili miastu obaj okupanci. Nikt nie przeczuwał, że niebawem, w wyniku jałtańskiej zmowy, nastąpi zmierzch polskiego Lwowa, exodus jego mieszkańców, pośród nich Jadwigi i Jerzego Jackowskich, którzy będą musieli szukać nowego miejsca osiedlenia.
Wspomnienie Jadwigi Jackowskiej dopełnia szkic pióra jej syna Jana Marii Jackowskiego, będący rzetelnie udokumentowaną biografią jego rodziców. Autor, historyk z wykształcenia, z pasją przedstawia historię rodziny, której losy toczyły się między Dnieprem, Dunajem a Odrą...
Publikacja ma walor kolejnego ważnego źródła historycznego, dokumentującego polskie losy. Książka jest opatrzona starannie opracowanym indeksem osób i wydana w wysmakowanej szacie graficznej. Jest ilustrowana licznymi i unikalnymi fotografiami, co znakomicie uzupełnia tekst i ukazuje realia czasów, których dotyczy. Bogaty materiał ikonograficzny pochodzi z archiwum rodzinnego. Przetrwał zawieruchy historyczne, rewolucję bolszewicką, dwie wojny światowe, różne okupacje oraz kilkanaście przeprowadzek Jerzego i Jadwigi Jackowskich na tułaczym szlaku.

(Red.)

Jadwiga Jackowska, Jan Maria Jackowski, „Znad Dniepru nad Odrę. Wspomnienia Matki i syna”, Oficyna Wydawnicza RYTM, Warszawa 2008, Księgarnia Internetowa, www.rytm-wydawnictwo.pl.