W uroczystość Królowej Polski, a także z okazji Dnia Modlitw za Emigrację abp Zygmunt Zimowski - delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji skierował do Polonii świata swoje pasterskie słowo. Ważnym wątkiem tych rozważań było przypomnienie, że w historii naszego narodu obecne są wydarzenia, za które powinniśmy szczególnie Bogu dziękować. Ksiądz Arcybiskup napisał m.in.: „Trzydzieści lat temu na placu Zwycięstwa w Warszawie (2 czerwca 1979 r.), sługa Boży Jan Paweł II powiedział, że ani pojedynczego człowieka, ani dziejów narodu nie można do końca zrozumieć bez Chrystusa; bo dzieje narodu są dziejami ludzi, a dzieje każdego człowieka toczą się w Jezusie Chrystusie. I Ojciec Święty zastosował tę zasadę do historii Polski, mówiąc, że «tego, co naród polski wniósł w rozwój człowieka i człowieczeństwa i co w ten rozwój również dzisiaj wnosi, nie sposób zrozumieć i ocenić bez Chrystusa». (...) A po tych słowach, na temat nierozerwalnej więzi dziejów Polski z wiarą w Chrystusa, popłynęła przed Boży tron niezapomniana modlitwa, aby zstąpił Duch Święty i odnowił oblicze ziemi - tej ziemi”. Modlitwa Ojca Świętego w Warszawie to jedno z tych wydarzeń, które powinny kształtować naszą postawę wdzięczności i zawierzenia. „Czyż więc odpowiedzią na to wszystko, «co naród polski wniósł w rozwój człowieka i człowieczeństwa i co w ten rozwój również dzisiaj wnosi» - nie powinna być nasza szczera wdzięczność? Bez wątpienia tak. Dlatego niech modlitwa dziękczynna przeniknie nasze serca! Niech wdzięczność Bogu i ludziom ogarnie wielkie wydarzenia z przeszłości naszego narodu” - napisał abp Zimowski.
W liście zawarty jest również apel o osobiste zawierzenie siebie Chrystusowi przez oddanie się Jego Najświętszej Matce, skierowany do rodaków rozsianych po całym świecie. „Gdziekolwiek więc obecnie jesteście, Drodzy Bracia i Siostry, przyjmijcie pewne postanowienie - bardzo konkretne, a przy tym na tyle uniwersalne, że każdy może w nim odnaleźć osobistą wskazówkę dla siebie. Chodzi o potwierdzenie wyboru Maryi, Matki Chrystusa i Kościoła, jako naszej Królowej.
W tak ujętym postanowieniu może się odnaleźć zarówno pojedynczy człowiek, jak i cały naród. Bo Akt Zawierzenia Maryi, przez potwierdzenie wyboru Jej jako swojej Matki i Królowej, jest aktem na wskroś religijnym. Ostatecznie bowiem to, czym jesteśmy i co posiadamy, nasze zamiary i plany, smutki i radości oddajemy w ręce samego Boga, czyniąc to za Jej przemożną przyczyną”.

(Red.)