Bł. Honorat Koźmiński (1829-1916), kapucyn, który w najtrudniejszych dla Kościoła i narodu czasach XIX w., przez ofiarną pracę w konfesjonale, organizowanie zgromadzeń zakonnych w nowych formach i swoje pisarstwo, przyczynił się do podtrzymania wiary i polskości. Przez fakt, że był szczególnie uczulony na ówczesne potrzeby społeczne, zajmuje honorowe miejsce w sercach wielu Polaków.
Po przeprowadzeniu jego procesu beatyfikacyjnego w latach 1949-88 Ojciec Święty Jan Paweł II dnia 16 października 1988 r., w 10. rocznicę pontyfikatu, a jednocześnie 72. rocznicę śmierci br. Honorata, ogłosił go błogosławionym.
Obchodzący w tym roku uroczysty jubileusz 50-lecia istnienia swojej Warszawskiej Prowincji Ojcowie Kapucyni, pamiętając o licznych zasługach bł. Honorata, uczcili go specjalną uroczystością umieszczoną w programie jubileuszowych obchodów, w niedzielę 13 października, czyli na trzy dni przed kolejną rocznicą jego śmierci. Obchody odbyły się w Nowym Mieście nad Pilicą, w sanktuarium jego imienia, gdzie przez długi czas przebywał i zmarł.
Sumę odpustową, gromadzącą liczne grono przedstawicieli zakonów stworzonych przez Honorata i władz lokalnych, koncelebrował prowincjał, o. Piotr Stasiński. Wieczorną Mszę św. zaś odprawiał bp Antoni Pacyfik Dydycz.
W uroczystościach tych uczestniczyła również, działająca już od prawie 2 lat przy kościele Ojców Kapucynów na Poczekajce, Grupa Modlitwy Ojca Pio, pod przewodnictwem swojego kierownika duchowego, o. Krzysztofa Lewandowskiego, trwając w głębokiej modlitwie o rychłą kanonizację dla błogosławionego Brata.
Podczas pielgrzymki jej uczestnicy skorzystali z okazji, by odwiedzić sanktuarium świętokrzyskie na Świętym Krzyżu, gdzie po adoracji Krzyża Świętego w Kaplicy Oleśnickich, zwiedzili znajdujące się na górze wszystkie obiekty sakralne.