Celem oazy rodzin III stopnia było odkrywanie Misterium Kościoła. Drogę prowadzącą do zgłębiania tajemnicy Kościoła wytyczają słowa: "Ecclesia-Mater Mater Ecclesia" (Kościół-Matka Matka-Kościoła). Do odkrycia i przeżycia tego Misterium prowadziło pięć dróg: Maryi-Matki Kościoła, małej wspólnoty, Żywego Kościoła, świątyni, Piotra-Opoki. Drogi te zgłębialiśmy przez Różaniec, rozmowę ewangeliczną, spotkanie z Żywym Kościołem, zgromadzenie Eucharystyczne oraz modlitwę wieczorną i syntezę, która pozwalała podsumować i uporządkować przeżycia danego dnia.
Na tej oazie uświadomiliśmy sobie, że jesteśmy Żywym Kościołem, umiłowanym przez Chrystusa, który jest naszym oblubieńcem. Przyjechaliśmy z całej Polski: Wrocławia, Łomży, Żyrardowa, lecz większość z archidiecezji przemyskiej. Było nas 16 rodzin, ogółem razem z organizatorami 70 osób, w tym 24 dzieci. Najmłodszym uczestnikiem był Mateusz - trzy latka, a najdłuższy staż małżeński wynosił 39 lat pożycia.
Spotkania z Żywym Kościołem dały nam bardzo wiele. Na "Bobolówce" w Strachocinie proboszcz ks. Józef Niżnik - diecezjalny asystent Akcji Katolickiej podczas konferencji na temat AK zaznaczył m. in., że miarą naszej bliskości przy Chrystusie jest umiejętność zachowania się w każdej sytuacji zgodnie z nauką Chrystusa. W cerkwi w Komańczy ksiądz przybliżył nam obrzędy w Kościele greckokatolickim. W Rymanowie spotkaliśmy się z członkiniami tam-tejszego Koła Radia Maryja. Przedstawiciele wspólnoty neokatechumenalnej udzielającej się przy Klasztorze Ojców Kapucynów w Krośnie powiedzieli m.in., że uświadamiają sobie na nowo, jakim skarbem jest chrzest w życiu człowieka, a wspólnota pomaga im odkrywać codziennie miłość Boga. Dyrygentka prawosławnego chóru diecezji przemysko-nowosądeckiej z siedzibą w Sanoku, uczyła nas dostrzegać dobro w ludziach innej religii.
Spotkanie z ks. prałatem Januarym Horwathem z Wrocanki, który od początku współpracował z ks. Franciszkiem Blachnickim i jest świadkiem rodzenia się Ruchu Światło-Życie, pozostawiło w naszej pamięci niezatarty ślad. Ksiądz Prałat wspominając ks. Franciszka przypomniał jego pobyt w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu (nr 1201) - łącznie 14 miesięcy, z tego 9 w karnej kompanii, a blisko miesiąc w bunkrze. Umiłowanym "dzieckiem" ks. Franciszka był ruch oazowy. Od pierwszych lat służby duszpasterskiej szczególną uwagę przywiązywał do pracy w małych grupach, począwszy od Oazy Dzieci Bożych aż po metodę 15-dniowych rekolekcji przeżyciowych nazwanych później Oazą Żywego Kościoła. W ten sposób powstał ruch zwany dzisiaj Ruchem Światło-Życie.
Animatorzy diecezjalni z Ruchu Rodzin Nazaretańskich z Sanoka przekazali nam informacje o tymże ruchu jako formacyjnym, skierowanym do każdego wierzącego chcącego promować życie w duchu Świętej Rodziny. Formacja ukierunkowana jest m.in. na dojrzałość w wierze, dojrzałość małżeńską prowadzącą do rozpoznania i znalezienia swojego miejsca w parafii, zdolność i umiejętność realizacji zadań w duchu cichości i uległości woli Bożej. Do naszego Domu Oazowego przybyły również Siostry Misjonarki św. Piotra Klawera ze Zgromadzenia w Krośnie. Siostry z Indii, Polinezji i Polski zachęcały do współpracy z Kościołem Misyjnym.
Dużo też pielgrzymowaliśmy "po Rzymie", a to dzięki Tadeuszowi Korpyszowi, który od 20 lat prowadzi wycieczki po Wiecznym Mieście. Przybliżał nam wnętrza najważniejszych kościołów Rzymu, odbywając wraz z nami wirtualną wędrówkę. Osobiście natomiast pielgrzymowaliśmy do kilkunastu kościołów znajdujących się w okolicach Iwonicza. Zawierzenie oazy Matce Bożej Niepokalanej miało miejsce w Sanktuarium św. Andrzeja Boboli w Strachocinie, gdzie przybliżona nam została historia Sióstr Franciszkanek Rycerstwa Niepokalanej oraz życia i męczeńskiej śmierci świętych Andrzeja Boboli i Maksymiliana Kolbego. W kościele pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Miejscu Piastowym dowiedzieliśmy się wiele o ks. Bronisławie Markiewiczu, byłym proboszczu tej parafii, który dał świadectwo, że człowiek powinien być przy Chrystusie całym swoim życiem. Bezpośrednio po tej pielgrzymce uczestniczyliśmy wspólnie z kilkoma tysiącami wiernych w pięknym nabożeństwie ku czci Matki Bożej Fatimskiej. Nabożeństwo rozpoczęło się uroczystą Mszą św., której przewodniczył i homilię wygłosił bp Stefan Moskwa. W pierwszą niedzielę naszego pobytu przeżywaliśmy Eucharystię w modrzewiowym kościele pw. Wszystkich Świętych w Iwoniczu. Po południu uczestniczyliśmy w festynie zorganizowanym przez wspólnoty udzielające się w tej parafii. Po Mszy św. w kościele pw. Świętych Piotra i Jana z Dukli w Krośnie, gdzie znajduje się tabernakulum ufundowane przez Domowy Kościół Ruchu Światło-Życie, Ksiądz Proboszcz przedstawił nam m.in. szczegóły wizyty Jana Pawła II w 1997 r. związanej z konsekracją tej świątyni. Modliliśmy się w kaplicy św. Teresy w Komańczy, a wcześniej wysłuchaliśmy historii przedstawionej nam przez siostrę ze Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu na temat miejsca internowania kard. Stefana Wyszyńskiego. Warto wspomnieć, że właśnie w Komańczy Ksiądz Kardynał opracował Śluby Jasnogórskie i tematycznie z nimi związaną Wielką Nowennę. Czynnie uczestniczyliśmy w Eucharystii w kościele pw. św. Wawrzyńca w Rymanowie, gdzie w głównym ołtarzu znajduje się m.in. łaskami słynący obraz Matki Bożej Bolesnej, ofiarowany przez króla Władysława Jagiełłę, a koronowany przez bp. Pelczara w 1902 r. Niezatarte wspomnienie pozostawiła atmosfera, jaką tworzył kościół pw. św. Stanisława Biskupa w Lubatowej, gdzie 19 lipca 1957 r. odprawił Mszę św. ks. Karol Wojtyła. Natomiast w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bóbrce znajdują się witraże z Jezusem, św. Barbarą i św. Katarzyną. Dwa z nich projektował Stefan Matejko, brat Jana. Przy okazji pobytu w tej miejscowości zwiedziliśmy Muzeum Przemysłu
Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza, gdzie m.in. została nam przybliżona jego postać, jako człowieka pełnego dobroci i poświęcenia dla ludzi. W dziewiątym dniu oazy rozważaliśmy Mękę Pańską na Drodze Krzyżowej w Korczynie. W drugą niedzielę naszego pobytu po Mszy św. skorzystaliśmy z możliwości wysłuchania w kościele w Iwoniczu koncertu zatytułowanego W oczekiwaniu na Ojca Świętego, w wykonaniu chóru parafialnego "Cantate", którego dyrygentem jest ks. prałat Kazimierz Piotrowski.
Podczas oazy oczyściliśmy nasze serca w sakramencie pokuty. Tego samego dnia odbyliśmy pieszą pielgrzymkę do kościoła pw. św. Iwona w Iwoniczu Zdroju, gdzie została odprawiona Msza św. prymicyjna ks. Krzysztofa. Kolejną Eucharystię, która dała nam siłę do lepszego spełniania Bożych Przykazań przeżyliśmy w kościółku "Na Puszczy" - miejscu licznie odwiedzanym przez pielgrzymów i czcicieli św. Jana. Nawiedziliśmy również kościół Ojców Bernardynów w Dukli, gdzie modliliśmy się przy relikwiach św. Jana, który dał się poznać jako zakonnik światły i ciągle szukający wyższej doskonałości.
W kaplicy Zgromadzenia Sióstr Felicjanek w Iwoniczu odnowiliśmy przyrzeczenia małżeńskie, co dało nam moc, która może przezwyciężać różne trudności i wypraszaliśmy Bożą pomoc na czas po oazie. W ostatnim dniu oazy odnowiliśmy zawierzenie Ruchu Światło-Życie Matce Kościoła. Warto wspomnieć, że nasz Ruch został zawierzony Matce Bożej Niepokalanej w 1973 r. z udziałem kard. Wojtyły, obecnego Papieża. Na rozesłanie otrzymaliśmy świece, które mają nam przypominać, że winniśmy promieniować światłem i ciepłem w dawaniu siebie innym ludziom.
Dzień Wspólnoty, który zgromadził oazy rodzin ze Starej Wsi i Iwonicza oraz studencką z Czarnej, a także młodzieżową z Olchowej rozpoczął się prezentacją poszczególnych grup w Zespole Szkół w Strachocinie. Uroczysta wspólnotowa Eucharystia została odprawiona w tamtejszym kościele. Podczas Liturgii ponad 50 osób, w przeważającej mierze młodych ludzi, podpisało KWC.
Codziennie towarzyszyła nam modlitwa liturgiczna - modlitwa czytań, Jutrznia, nieszpory. Dni kończyły się syntezą, podczas której czuliśmy wzrastającą w nas radość z tego, co dane nam było przeżyć, chęć jeszcze głębszego udziału w życiu Kościoła oraz zaangażowania się w dzisiejszą rzeczywistość mocą Boga.
Naszą oazę odwiedzili m.in. ks. Piotr Kandefer, diecezjalny moderator Ruchu Światło-Życie, ks. Marek Zajdel, diecezjalny moderator Domowego Kościoła, ks. Jan Mikulski, krajowy moderator Ruchu.
Uczestnicy oazy bardzo dziękują za posługę: ks. Wiesławowi Mareckiemu, który niestrudzenie przybliżał nam Kościół w głębokim tego słowa znaczeniu, on też planował spotkania z Żywym Kościołem, ks. Krzysztofowi Rygielowi z Iwonicza wspaniale opiekującemu się dziećmi, którego w tym niełatwym dziele wspierała s. Aneta Śmiała z Sanoka, klerykowi Pawłowi Dziobowi z Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu za opiekę nad liturgią i dziećmi, animatorce muzycznej Marzenie z Sanoka, animatorom młodzieżowym - Kasi, Karolinie i Magdzie, siostrom z Kraczkowej oraz Łukaszowi, Andrzejowi i Staszkowi z Kraczkowej oraz Adamowi z Łańcuta za ich religijną postawę, za ich zdolności do śpiewu, tańca, gry na instrumentach i gry... w piłkę nożną. Ciocia Mila mając na względzie fakt, że łaska Boża lepiej działa w ciele dobrze odżywionym, przygotowywała bardzo smaczne posiłki, za co wszyscy jesteśmy jej wdzięczni. Osobne podziękowanie kierujemy pod adresem naszych wspaniałych moderatorów - Danusi i Janka Pinderskich z Sarzyny oraz animatorów Teresy i Tomka Kusych, Teresy i Janka Kozaków, Stasi i Antosia Kolbuchów. Dziękujemy także, że nam służyli ks. Zbigniew Szepieniec z Babic i Piotr Pinderski z Sarzyny. Organizatorzy pragną serdecznie podziękować ks. prałatowi Kazimierzowi Piotrowskiemu, gospodarzowi budynku oraz wszystkim, którzy od tylu już lat wspierają modlitwą i darami OŻK w Iwoniczu. Bóg zapłać i szczęść Boże.