Lubię tam pojechać, pooddychać tamtym powietrzem, pobyć w ciszy i otoczeniu pięknych krajobrazów pod opieką św. Andrzeja Boboli - do Strachociny koło Sanoka” - pod takim hasłem, w atmosferze modlitwy i radości Akcja Katolicka Archidiecezji Przemyskiej zorganizowała w dniach 13-18 lipca br. tygodniowy wypoczynek dla dzieci z rodzin wielodzietnych, członków AK. Realizując program pracy zgodnie z hasłem duszpasterskim „Otoczmy troską życie”, nasze stowarzyszenie postanowiło otoczyć troską choć małą gromadkę dzieci i pokazać, że wakacje to wspaniały czas. Czas zabawy i odpoczynku od nauki, komputera, telewizji, radia, telefonu - ale nie od Boga! Grupa dzieci i młodzieży licząca 63 osoby, wraz z opiekunami odpoczywała w Strachocinie pod okiem kustosza Sanktuarium św. Andrzeja Boboli ks. prał. Józefa Niżnika, kościelnego asystenta AK w diecezji przemyskiej. To miejsce jest idealne na taką formę wypoczynku: świetna baza noclegowa wraz ze stołówką prowadzona przez siostry ze Zgromadzenia Rycerstwa Niepokalanej wraz z Ośrodkiem Zdrowia, z którego pomocy korzystaliśmy; cisza, piękne ogrody, malowniczy kościółek pw. św. Katarzyny i wzgórze z kaplicą, gdzie odbywają się nabożeństwa ku czci św. Andrzeja Boboli. Wszystko to sprzyjało wypoczynkowi i pozwoliło zrealizować założone cele, odpocząć z Bogiem, poszukać Jego śladów w otaczającym nas świecie. Wśród nas były osoby mocno opierające swe życie na Bogu, ale też osoby poszukujące, nawet takie, które trafiły do nas przypadkiem - myślę, że każdy znalazł coś dla siebie.
Nasz pobyt rozpoczął się 13 lipca udziałem w nabożeństwie fatimskim na Bobolówce, kolejne dni przynosiły różne atrakcje, połączone z modlitwą i zgłębianiem Słowa Bożego. 16 lipca wzięliśmy z całą grupą udział w nabożeństwie ku czci św. Andrzeja, włączając się czynnie w liturgię. O poszczególnych punktach programu oznajmiał wszystkim dzwonek klasztorny, na głos którego wstawaliśmy, modliliśmy się wspólnie w kaplicy, wsłuchiwaliśmy się w Słowo Boże. Wiele radości przyniosło uczestnikom spotkanie z Misjonarzami ze Zgromadzenia Werbistów w Pieniężnie, z o. Andrzejem i o. Wojciechem, rodakami z Brzozowa, którzy podzielili się przeżyciami z pobytu wśród Indian w Paragwaju. Poruszenie do łez wywołało spotkanie z „Całunem Turyńskim”, przywiezionym przez misjonarkę świecką ze Stadnik koło Krakowa, przedstawionym jako „Zwierciadło Ewangelii”. Bardzo wymowna była adoracja Krzyża. Oprócz modlitwy, dzieci uczestniczyły w wyjazdach. Zwiedziliśmy Muzeum Przemysłu Naftowego i Górnictwa w Bóbrce, elektrownię wietrzną, byliśmy w Miejscu Piastowym k. Krosna u bł. Bronisława Markiewicza, w Pustelni św. Jana w Trzcianie k. Dukli. Wieczory upływały na wspólnym śpiewaniu piosenek religijnych, zabawach i pląsach przy muzyce oraz rozmowach do późna. Nie zabrakło rozrywek sportowo-rekreacyjnych. Dyskusje w grupach po konferencjach były okazją do wspólnego poznania i zbliżenia się do Boga i siebie, z Pismem Świętym w ręku. Pozostała tęsknota, że tak krótko trwał ten turnus. Radością było to, że dzieci skorzystały z sakramentu pokuty i Eucharystii. Z żalem i łzami w oczach żegnały się z opiekunami, zadając pytania, czy za rok też będą takie rekolekcje? Na koniec ks. prał. Niżnik wręczył wszystkim dzieciom upominki w formie plecaków wypełnionych przyborami do szkoły.
Tak wiele osób przyczyniło się do zorganizowania tego czasu: ks. prał. Niżnik, gospodarz i pomysłodawca tego przedsięwzięcia, siostry z Rycerstwa Niepokalanej dbające o obficie zastawiony stół, księża prelegenci głoszący owocne Słowo Boże, Zarząd DIAK szczególnie D. Digiela i jej animatorki ze Świętoniowej.
Te „Wakacje z Bogiem” pozwoliły mi działać na rzecz wartości, w które wierzę, pomogły szukać drogi do Boga, pogłębiły wzajemne relacje i doświadczenia podczas szukania nowych pomysłów. To nie była tylko praca, ale przede wszystkim bardzo dobrze i owocnie spędzony czas, który uświadomił mi, że jedynie Bóg może nauczyć nas rozumienia człowieka oraz budowania takich więzi międzyludzkich, które przynoszą trwałą radość i które są odpowiedzią na nasze marzenia i tęsknoty.