Od przeszło tygodnia żyjemy informacją, że Ojciec Święty Benedykt XVI ogłosił rezygnację z pełnienia posługi Piotrowej. Osobiście doświadczam tego jako ogromnej tajemnicy i porusza mnie, gdy czytam oświadczenie Ojca Świętego. Nie lubię słuchać komentarzy i spekulacji telewizyjnych na ten temat, a tym bardziej porównań Benedykta XVI z Janem Pawłem II. Każdy z nich to wielka osobowość, każdy z nich z miłością i oddaniem głosił królestwo Boże i wypełniał swe powołanie zgodnie z wolą Bożą.

Dziś pochylam się nad orędziem do młodych, które Benedykt XVI wystosował 18 października 2012 r. Dotyczy ono najbliższego Światowego Dnia Młodzieży, które będzie miało miejsce w Rio de Janeiro w Brazylii, w lipcu tego roku, już bez Benedykta XVI. Przejmijmy się tym, co mówi do nas Ojciec Święty i o co nas prosi, niezależnie od tego, czy będzie nam dane przybyć do Brazylii, czy też nie.

Co możemy zrobić?

Ojciec Święty zachęca nas, abyśmy byli misjonarzami nowej ewangelizacji i z odwagą proponowali rówieśnikom spotkanie z Jezusem. „Drodzy przyjaciele, otwórzcie oczy i rozejrzyjcie się wokół siebie: wielu młodych ludzi utraciło sens życia. Idźcie! Chrystus potrzebuje także i was. Dajcie się porwać Jego miłości, bądźcie narzędziami tej ogromnej miłości, aby dotarła do wszystkich, a szczególnie do tych, którzy są daleko. (…) Niektórzy nie przyjęli jeszcze Ewangelii, a inni, chociaż ją otrzymali, żyją tak, jakby Bóg nie istniał. Wszystkim otwórzmy drzwi naszego serca, starajmy się nawiązać dialog, z prostotą i szacunkiem: dialog ten, jeśli będzie prowadzony w prawdziwej przyjaźni, będzie owocował” - przekonuje Ojciec Święty.

Myślę, że nikt tak dobrze jak ludzie młodzi nie rozumie potrzeby nowej ewangelizacji i że to właśnie młodzież włącza się w ten misyjny zryw całego Kościoła, ogłoszony w Roku Wiary. Czytając to orędzie, jestem przekonana, że Benedykt XVI doskonale wie, co gra w duszy młodego człowieka, czego się boi i za czym tęskni, wie też, co może go uszczęśliwić i o tym pisze: „Dziś niemało młodych ludzi głęboko wątpi w to, że życie jest dobrem, i nie widzą światła na swej drodze. A ogólniej, w obliczu trudności współczesnego świata wielu zadaje sobie pytanie: cóż ja mogę zrobić? Światło wiary rozświetla tę ciemność, pozwala nam zrozumieć, że każde istnienie ma nieocenioną wartość, gdyż jest owocem miłości Bożej. On kocha także tych, którzy oddalili się od Niego lub o Nim zapomnieli: jest cierpliwy i czeka; co więcej, dał swego Syna, który umarł i zmartwychwstał, aby nas radykalnie uwolnić od zła. A Chrystus posłał swych uczniów, aby nieśli wszystkim narodom to radosne orędzie zbawienia i nowego życia”.

Nie poddawaj się przeciwnościom

Ojciec Święty rozumie trudności, które możemy spotkać na drodze ewangelizacji, więc radzi: „Myślę, że niejednokrotnie doświadczyliście trudności, by wprowadzić swych rówieśników w doświadczenie wiary. Często zapewne przychodziło wam stwierdzić, że wielu młodych ludzi, zwłaszcza na pewnych etapach życia, pragnie poznać Chrystusa i żyć wartościami Ewangelii, ale czują się oni nieadekwatni i niezdolni. Co robić? Przede wszystkim wasza bliskość i zwykłe świadectwo będą drogą, którą Bóg będzie mógł dotrzeć do ich serca (…). Tak jak Miłosierny Samarytanin, zawsze musimy zatroszczyć się o tych, których spotykamy, umieć ich wysłuchać, zrozumieć, pomóc, aby doprowadzić szukających prawdy i sensu życia do domu Boga, którym jest Kościół, gdzie jest nadzieja i zbawienie (por. Łk 10, 29-37)”.

Siła w modlitwie i sakramentach

„W obliczu trudności misji ewangelizacyjnej czasami będziecie mieli pokusę, by powiedzieć jak prorok Jeremiasz: «Ach, Panie Boże, przecież nie umiem mówić, bo jestem młodzieńcem». Ale także wam Bóg odpowiada: «Nie mów: Jestem młodzieńcem, gdyż pójdziesz, do kogokolwiek cię poślę» (Jr 1, 6. 7). Kiedy w głoszeniu wiary i świadczeniu o niej czujecie się nieodpowiedni, niezdolni, słabi, nie lękajcie się. Ewangelizacja nie jest naszą inicjatywą i nie zależy przede wszystkim od naszych zdolności, lecz jest ufną i posłuszną odpowiedzią na wezwanie Boga, dlatego opiera się nie na naszych siłach, ale na Jego mocy”.

Ojciec Święty zachęca nas do czerpania mocy z modlitwy i sakramentów. Wskazuje na modlitwę do Jezusa i do Ducha Świętego, zachęca do Eucharystii również w tygodniu, do sakramentu spowiedzi i pojednania. Tych, którzy jeszcze nie przyjęli sakramentu bierzmowania, prosi, by przygotowali się do niego starannie i z zaangażowaniem. Zachęca do adoracji Najświętszego Sakramentu.

W orędziu Benedykta XVI odnajdziemy wskazówki nie tylko, jak ewangelizować innych, ale również jak żyć, by być autentycznym katolikiem i dobrze przeżyć życie.