Reklama

Niedziela Kielecka

Siostry Służebniczki Bogarodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej

Służebniczki służą w Kazimierzy Wielkiej

TD

Kazimierza Wielka to obok Jędrzejowa i Solca-Zdroju kolejne miejsce posługi Sióstr Służebniczek Bogarodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej w diecezji kieleckiej. Pierwsze siostry przybyły tutaj, do Kazimierzy Wielkiej, 30 grudnia 1935 r., sprowadzone przez ks. Janusza Przyłęckiego. Obecnie w parafii pracują trzy siostry: s. Krystella Pacyna - przełożona Domu, s. Jadwiga Gałka i s. Nikodema Janas

Biskup kielecki Augustyn Łosiński 28 grudnia 1935 r. wyraził zgodę na objęcie placówki w Kazimierzy Wielkiej przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Dębickich. Służebniczki w ostatnie mroźne dni tamtego roku zamieszkały w prywatnym domu przy ul. Głowackiego.

Pierwsze lata

Szybko rozpoczęły prowadzenie dużej ochronki dla pięćdziesięciorga dzieci w wieku 3-6 lat, uczyły także dziewczęta robót ręcznych. Ochronka rozrastała się, chętnych było coraz więcej, w dotychczasowym lokum szybko zaczęło brakować miejsca, więc ks. Janusz Przyłęcki przystąpił do zbiórki ofiar na budowę ochronki. Siostry oczywiście brały udział w tych inicjatywach; urządzały jasełka, loterie fantowe oraz różnego typu przedstawienia. Zebrane tą drogą pieniądze oddawały Komitetowi Rodzicielskiemu, który zajmował się budową ochronki. Trwała ona dwa lata. W 1939 r. służebniczki przeprowadziły się do nowego domu przy ul. Sienkiewicza 17. Znacznie zwiększyła się liczba dzieci w ochronce, do Kazimierzy Wielkiej przybyły więc kolejne siostry, aby służyć swą pracą w parafii.

Od II wojny światowej po współczesność

Dobre perspektywy dla pracy sióstr w Kazimierzy Wielkiej zakłócił nieuchronny bieg historii - w 1939 r., pomyślnym i twórczym dla pracy służebniczek w parafii, wybuchła II wojna światowa. W latach 1939-1945 siostry prowadziły kuchnię Caritas. Było to duże przedsięwzięcie - codziennie wydawano ok. 150 obiadów dla wysiedlonych i biednych. Coraz więcej dziewcząt przychodziło do sióstr na naukę robót ręcznych, gdyż w ten sposób nie tylko nabywały one konkretne umiejętności, ale chroniły się przed wywiezieniem na roboty do Niemiec.

Od 1947 r. siostry rozpoczęły naukę religii w Szkole Podstawowej nr 1 w Kazimierzy Wielkiej. Dbały także o bieliznę kościelną z tutejszego kościoła oraz z Cudzynowic i Kazimierzy Małej. Pracy w parafii nie brakowało - siostry opiekowały się chorymi, robiły okolicznościowe dekoracje na różnego typu wydarzenia, ubierały ołtarze kwiatami.

Reklama

W 1955 r. funkcjonująca od 20 lat ochronka została przekształcona w przedszkole Caritas. W 1962 r. przejęły je władze komunistyczne. Do katechizacji siostry powróciły dopiero we wrześniu 1990 r., kiedy to podjęły pracę w Szkole Podstawowej nr 1, Szkole Podstawowej nr 3 i w Stradlicach.

W styczniu 2011 r. siostry zamieszkały w domu przy ul. Sienkiewicza 6, w budynku dawnego wikariatu, w którym ks. proboszcz Janusz Mularz przygotował i wyremontował mieszkania dla służebniczek. 25 lutego 2011 r. odbyła się uroczystość poświęcenia nowego domu i kaplicy sióstr. Patronuje jej św. Józef. Aktu poświęcenia dokonał bp Kazimierz Gurda, przy udziale licznie przybyłych księży z dekanatu kazimierskiego. W uroczystości uczestniczyła także przełożona generalna - matka Maksymilla Pliszka, która przyjechała do Kazimierzy z towarzyszącymi jej siostrami.

„Na większą chwałę Bożą i cześć Niepokalanej Dziewicy”

Wzorując się na Mistrzu z Nazaretu - Chrystusie błogosławiącym najmłodszym, uczącym prawdy, uzdrawiającym chorych, pocieszającym dotkniętych smutkiem, modlącym się i dobrze wszystkim czyniącym, naśladując Niepokalaną Służebnicę Pańską siostry na co dzień realizują hasło zgromadzenia: „Na większą chwałę Bożą i część Niepokalanej Dziewicy”. - Zawsze w ten sposób staramy się służyć, pełniąc swoją misję - mówią siostry: Krystella, Jadwiga, Nikodema.

S. Krystella katechizuje dzieci w Szkole Podstawowej nr 1 w Kazimierzy Wielkiej i w Szkole Podstawowej w Zięblicach. Siostra ma dobry kontakt z dziećmi, kocha je, a one ją. S. Krystella angażuje dzieci w przygotowanie liturgii Mszy św. i nabożeństw, przybliżając w ten sposób najmłodszych do Jezusa. Opiekuje się scholką, która swoim śpiewem ubogaca liturgię. Grupy śpiewające często wyjeżdżają na przeglądy zespołów śpiewaczych i muzycznych, zdobywając wyróżnienia i nagrody, co jest radością dzieci i prowadzącej zajęcia. Siostra organizuje także konkursy i przedstawienia, w których dzieci chętnie biorą udział. W każde wakacje jest wspólny wypoczynek i ogniska. - Tak spędzony czas pomaga dzieciom radośnie odkrywać Pana Boga w drugim człowieku i w przyrodzie - uważa Siostra Przełożona.

Reklama

Z kolei s. Jadwiga, naśladując bł. Edmunda - założyciela zgromadzenia, w samarytańskiej posłudze wobec ubogich i chorych często odwiedza chorych, starszych, opuszczonych. Troszczy się o ich potrzeby duchowe i materialne, przynosi ulgę w cierpieniu fizycznym. Pokonując duże odległości, wspiera rodziny w różnorakich potrzebach, a ich członkowie, szczególnie starsi i chorzy, czekają na siostrę, aby porozmawiać, nacieszyć się sobą, czasami doradzić, czemuś zaradzić... Wspólnie z chorymi siostra modli się w intencjach Kościoła i parafii. Z jej inicjatywy chorzy włączyli się do koła Duchowych Pomocników Powołań, istniejącym przy zgromadzeniu. W uroczystość Trzech Króli Siostra rozprowadza w kościele własnoręcznie przygotowane kadzidło, a zebrane w ten sposób ofiary przeznacza właśnie na potrzeby chorych i ich rodzin.

S. Nikodema pełni obowiązki zakrystianki. Troszczy się o wystrój kościoła, dba o szaty liturgiczne, bieliznę kielichową, z radością służąc w ten sposób Bogu i ludziom.

Apostolska posługa zgromadzenia spełniana jest nie tylko przez dzieła zewnętrzne, ale także przez codzienną pracę domową, wykonywaną przez siostry we wspólnocie. Modlitwą obejmują cały Kościół, a szczególnie parafie, w których pracują. - Spotykamy się wszędzie z dużą życzliwością, gotowością do współpracy i dzielenia się tym, co kto posiada, np. plonami, kwiatami z ogródków. Oczekiwanie chorych i starszych na wizytę i ta ich wielka radość - to ogromna nagroda - uważają siostry.

Świętość życia i dzieło bł. Edmunda Bojanowskiego

Świecki założyciel żeńskiego zgromadzenia - wybitny myśliciel, publicysta, społecznik, a przy tym twórca żeńskiej rodziny zakonnej, która opiekowała się ubogimi dziećmi wiejskimi, będzie szczególnie czczony w 2014 r., z racji jego 200. rocznicy urodzin. Decyzją Konferencji Episkopatu Polski 2014 rok został uznany za Rok Edmunda Bojanowskiego. Obchody rozpoczną się w listopadzie 2013 i potrwają do listopada 2014.

Reklama

Edmund Bojanowski (1814-1871) choć sam żył w stanie świeckim - przeszedł do historii jako twórca ochronek dla dzieci i założyciel żeńskiego zgromadzenia zakonnego Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny. Siostry rekrutowały się z dziewcząt wiejskich, opiekujących się dziećmi w ochronkach. Powiązanie ochronek ze służebniczkami błogosławiony tłumaczył następująco: „Miałem na względzie: raz korzyść małych dzieci wystawionych po wsiach przez zaniedbanie lub nieświadomość rodziców na zepsucie przedwczesne, po wtóre - uświęcenie kobiet wiejskich, a przez to wpływ na podniesienie i moralizowanie ludu wiejskiego”. 3 maja 1850 r., w którym została otworzona na ziemi wielkopolskiej w Podrzeczu k. Gostynia pierwsza na ziemiach polskich ochronka wiejska, przyjmowany jest również jako początek Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny.

Siostry służebniczki, żyjące bardzo prosto i utrzymujące się z pracy rąk własnych, szybko zdobyły dużą popularność wśród polskiego społeczeństwa, tym bardziej że ich praca sprzyjała zachowaniu polskości i rodzimych obyczajów. Zgromadzenie jeszcze za życia założyciela przekroczyło granice Wielkiego Księstwa Poznańskiego. W 1861 r. służebniczki dotarły już do Galicji, w 1862 - Królestwa Polskiego, a w 1866 r. na Górny Śląsk.

Wskutek antypolskiej i antykościelnej polityki zaborców, zgromadzenie musiało zostać podzielone na cztery autonomiczne gałęzie, od siedzib domów macierzystych zwanych: służebniczkami dębickimi, starowiejskimi, śląskimi oraz wielkopolskimi. Od 1991 r. zrzeszone w Federację Zgromadzeń Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny, stanowi najliczniejsze polskie żeńskie zgromadzenie zakonne.

Reklama

Świętość życia i charyzmat służby bliźnim Edmunda Bojanowskiego potwierdził aktem beatyfikacji Ojciec Święty Jan Paweł II 13 czerwca 1999 r. w Warszawie.

W wielkiej rodzinie

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Bogarodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej liczy obecnie 563 siostry i pracuje w 90 domach rozsianych w: Polsce, Białorusi, Boliwii, Peru, Danii, Niemczech, Hiszpanii, Rosji, Ukrainie, Włoszech. Obecnie zgromadzenie otwiera nową placówkę na Białorusi. I wciąż ma powołania, może nie tak liczne, jak kilka lat temu, ale - jak mówią siostry - „nie ma roku bez powołań” (21 sierpnia pięć sióstr złożyło śluby wieczyste).

We współczesnym świecie Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Dębickich realizuje: opiekę i wychowanie dzieci w wieku przedszkolnym w ochronkach; prace katechetyczną w przedszkolach i w szkołach; prowadzenie świetlic, grup młodzieżowych, dni skupienia i rekolekcji dla dziewcząt; prace wśród chorych w szpitalach, w domach pomocy społecznej, stacjach opieki Caritas; przy parafiach (jako zakrystianki, organistki, kancelistki).

Patronką Zgromadzenia jest Matka Boża Niepokalana, na której cześć siostry, przy wybiciu pełnej godziny zegarowej, odmawiają Ave Maryja i Gloria Patri. W trudach i przeciwnościach wspominają słowa Założyciela: „To, co robimy, robimy dla Boga, a wobec takiego celu bardzo małymi przedstawiają się przeszkody, choćby najdotkliwsze”.

2013-09-19 11:17

[ TEMATY ]

Wybrane dla Ciebie

Nazywano ją aniołem dobroci

Kto jest dziś najbardziej potrzebujący? Jak mogę mu ulżyć w cierpieniu? To pytania, które zadawała sobie nowa błogosławiona - Małgorzata Łucja Szewczyk

Więcej ...

Kuria w Kielcach bada sprawę w związku ze zmianą barwy komunikantu w kościele w Topoli

2022-12-04 16:19

davideucaristia/pixabay.com

W związku z wydarzeniami w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Topoli w powiecie kazimierskim, w diecezji kieleckiej - gdy włożony do naczynia z wodą komunikant zmienił barwę, kuria w Kielcach wydała specjalne oświadczenie.

Więcej ...

Mikołaj dla Afryki

2022-12-06 11:49
Szkolne Koło Caritas z Rzepina co roku organizuje akcję Mikołaj dla Afryki

ks. Damian Wierzbicki

Szkolne Koło Caritas z Rzepina co roku organizuje akcję Mikołaj dla Afryki

W dniu świętego Mikołaja dzieci i młodzież z Rzepina pomagały misjom.

Więcej ...

Reklama

Najpopularniejsze

Jezuici: zakaz działalności publicznej dla o. Marko Ivana...

Kościół

Jezuici: zakaz działalności publicznej dla o. Marko Ivana...

Św. Mikołaj - biskup, nie krasnal

Wiara

Św. Mikołaj - biskup, nie krasnal

Ks. Żak: Dyskusja? Nie ma chęci rozumienia Jana Pawła...

Kościół

Ks. Żak: Dyskusja? Nie ma chęci rozumienia Jana Pawła...

Święty Mikołaj - „patron daru człowieka dla...

Święci i błogosławieni

Święty Mikołaj - „patron daru człowieka dla...

Proroctwo św. Andrzeja Boboli. Czy wypełniły...

Kościół

Proroctwo św. Andrzeja Boboli. Czy wypełniły...

Wiara na medal

Wiara

Wiara na medal

Nowenna przed uroczystością Niepokalanego Poczęcia...

Wiara

Nowenna przed uroczystością Niepokalanego Poczęcia...

Abp Pawłowski nuncjuszem w Grecji

Kościół

Abp Pawłowski nuncjuszem w Grecji

Rzeczpospolita:  Wojtyła do księdza pedofila: każde...

Kościół

Rzeczpospolita: Wojtyła do księdza pedofila: każde...