Każdy jubileusz przeżywamy w klimacie radości, ponieważ istotą każdego jubileuszu jest bycie rozradowanym Bogiem, więc radość i wdzięczność wobec Pana jest nieodłącznym elementem dzisiejszego dnia” – mówił bp Andrzej. „Dziękujemy matce Stanisławie za trud, który podjęła w założeniu klasztoru w Łasinie. Wielkim skarbem dla diecezji jest życie kontemplacyjne” – dodał. Wyraził swoją troskę o modlitwy w intencji nowych powołań.

W homilii bp Józef Szamocki nawiązał do kanonizacji Jana Pawła II i słów kard. Comastri, iż odpowiedź na pytanie, dlaczego kochamy Jana Pawła II jest ukryta w Ewangeliarzu, ponieważ jego życie było nieustannym posłuszeństwem Ewangelii Jezusa i to, że Boga słuchał bardziej niż ludzi. Dodał, abyśmy z drogi, którą prowadzi nas Bóg, nie zawrócili i wiernie Go słuchali. „Śluby zakonne czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, potem modlitwa i pokorna praca w życiu wspólnotowym za klauzurą stają się dla nas bezcennym świadectwem mocy ducha zmartwychwstałego Pana” – podkreślił bp Józef. Kartki naszego życia mają splatać się z kartami życia Jezusa i Ewangelią. Dowodem jest jubileusz s. Stanisławy i świętość jej życia. Na koniec bp Józef wyraził pragnienie, abyśmy z łaską Bożą umieli naśladować Jezusa i opowiadać o nim swoim życiem.

Po homilii s. Maria Stanisława złożyła uroczyste wyznanie wiary. Następnie na ręce przeoryszy s. Joanny Grodzickiej odnowiła profesję. Po założeniu na głowę Jubilatki poświęconego wianka s. Maria Stanisława wymieniła siostrzany uścisk z wszystkimi mniszkami.

Po hymnie „Te Deum” o. Marian Stankiewicz OCD, delegat prowincjała ds. mniszek, odczytał specjalne błogosławieństwo jubileuszowe papieża Franciszka oraz list gratulacyjny prowincjała o. Romana Hernogi OCD. O. Marian podkreślił, że każdy jubileusz mobilizuje do dochowania wierności słowu danemu Bogu i drugiemu człowiekowi. Po Eucharystii Jubilatka przyjmowała gratulacje i życzenia.