Bezpośrednim bodźcem do powołania Krucjaty Wyzwolenia Człowieka (KWC) było wezwanie św. Jana Pawła II, który. podczas przemówienia do Polaków 23 października 1978 r. prosił, aby przeciwstawiać się „wszystkiemu co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa”.

Krucjata została ogłoszona 8 czerwca 1979 r. w Nowym Targu w obecności Jana Pawła II przez ks. Franciszka Blachnickiego. Mówił on o niej: – Abstynencja wyzwala drugiego człowieka poprzez solidarne stanięcie obok niego tam, gdzie chcemy go doprowadzić. Jest to „taktyka podania dłoni”. Wyzwalając innych, wyzwalamy siebie. Ostatecznie wyzwalający prowadzi wyzwolonego do Chrystusa, w którym jest ideał i realizacja naszej wolności. Tylko człowiek wolny może wyzwalać innych. Ci wolni ludzie mają stworzyć „nowe wojsko Gedeona”. KWC wywodzi się z Krucjaty Wstrzemięźliwości.

Założenia Krucjaty

Krucjata propaguje dobrowolną abstynencję z motywów nadprzyrodzonych i społecznych. Dla człowieka wiary dodatkowo jest to akt ekspiacji i wynagrodzenia za grzechy pijaństwa. Chodzi w niej o dobrowolne wyrzeczenie się alkoholu, z motywu miłości do Boga i bliźniego. Papież Pius XII pisał: „Kościół nie może popierać przymusowej, powszechnej abstynencji. Praktykowana dobrowolnie jest apostolstwem, które Kościół przyjmuje i uznaje, chwali i błogosławi”. – Abstynencja nabiera również wielkiego znaczenia z punktu widzenia profilaktyki przeciwalkoholowej, w odniesieniu zwłaszcza do dzieci i młodzieży. Utrzymanie ich w całkowitej abstynencji przez okres jak najdłuższy, to postulat wychowawczy, którego wartości i potrzeby nikt dziś nie neguje. Ma więc ona wielka wartość wychowawczą. Jest doskonałym środkiem wyrabiania cnoty wstrzemięźliwości, siły woli i charakteru, a przede wszystkim samodzielności i odwagi uzdalniającej do płynięcia przeciw prądowi opinii i powszechnych zwyczajów. Przyjęta świadomie i dobrowolnie wyzwala tego, kto ją praktykuje – mówił sługa Boży ks. Blachnicki.

Kto może być w Krucjacie?

Każdy, kto czuje chęć pomocy innym i podejmie się zobowiązań wynikających z przynależności do Krucjaty. Można być kandydatem lub członkiem KWC. Każdy zobowiązuje się nie tylko do nie spożywania alkoholu, ale do propagowania abstynencji i stylu życia bez alkoholu oraz modlitwy za trwających w Krucjacie i mających problem z alkoholem.

Paulina Polek z Woli Baranowskiej przeżywająca drugi stopień w Skorodne motywując wstąpienie do Krucjaty mówi: - podpisałam krucjatę w celu uwolnienia ludzi od wszelkich uzależnień, bo ważne jest, aby człowiek który jest uzależniony poczuł wolność. Natomiast Angelika konkretyzuje swoją motywację mówiąc: - podpisałam krucjatę, ponieważ chcę, żeby mój tata się zmienił. Chcę modlić się za niego i w ten sposób pomóc mu w jego problemie alkoholowym.

Abstynencja a Krucjata

Wielu w sierpniu, miesiącu trzeźwości, podejmuje abstynencję od alkoholu. Krucjata Wyzwolenia Człowieka to coś więcej niż tylko abstynencja. Niektórzy mówią nawet, że to styl życia. Abstynent nie pije alkoholu. Natomiast członek i kandydat KWC oprócz nie spożywania alkoholu, nie palenia papierosów, czy nie zażywania narkotyków oraz wolności od innych form uzależnień, propaguje styl życia człowieka wolnego i modli się za tych, którzy mają problem z nadużywaniem alkoholu. Krucjatowcy również poprzez modlitwę wspierają innych, którzy podjęli dzieło Krucjaty.

Krucjatowe inicjatywy

Ruch Światło-Życie w celu propagowania KWC organizuje dla członków i kandydatów abstynenckiego dzieła doroczną pielgrzymkę Krucjaty do Niska. Zapraszani są Oazowicze, zarówno młodzież jak i Domowy Kościół. Zjazd ma stałych bywalców, ale co roku przybywają też nowi.

Wyjątkowym wydarzeniem KWC jest nabożeństwo „Odpowiedzialności i Misji”. Odbywa się ono podczas każdego Dnia Wspólnoty w czasie trwania oazowych turnusów wakacyjnych. Właśnie podczas takiego nabożeństwa składanych jest najwięcej deklaracji trzeźwościowych. Decyzje podejmowane podczas takiej modlitwy nie są przypadkowe. Ci, którzy je podejmują, podczas piętnastodniowych rekolekcji, zastanawiają się nad sensem Krucjaty i dogłębnie poznają jej założenia. Najczęstszym powodem podjęcia dzieła Krucjaty jest świadectwo tych, którzy w nim trwają oraz chęć pomocy osobom dotkniętym problemem alkoholowym. Także podczas samego nabożeństwa można wsłuchać się w świadectwa, bo taka forma propagowania dobrego dzieła nie ma sobie równej.