W uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny Ojciec Święty Franciszek zainaugurował w Kościele powszechnym Rok Miłosierdzia. Otwierając Nadzwyczajny Rok Jubileuszowy, Papież powiedział: – Wiara w Chrystusa posyła nas w drogę, która trwa przez całe życie.

Polega ona na byciu miłosiernym tak jak Ojciec. Radości z przekroczenia Drzwi Miłosierdzia towarzyszy zobowiązanie do przyjęcia i świadczenia o miłości, która wykracza poza sprawiedliwość i nie ma granic. Istotnym momentem inauguracji Roku Miłosierdzia było otwarcie Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra. W tym ważnym wydarzeniu w dziejach współczesnego Kościoła wziął udział emerytowany papież Benedykt XVI.

Idąc śladem Biskupa Rzymu i zgodnie z jego wskazaniami, Jubileuszowy Rok Miłosierdzia został zainaugurowany w diecezji zamojsko-lubaczowskiej w wigilię Uroczystości Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w kościele pw. Miłosierdzia Bożego w Zamościu. 12 grudnia w Zamościu miała miejsce uroczystość symbolicznego otwarcia Bramy Miłosierdzia, która rozpoczęła się pierwszą stacją, sprawowaną o godz. 17.45 w kościele rektoralnym św. Katarzyny, natomiast o godz. 18 w katedrze zamojskiej miała miejsce druga stacja uroczystości inaugurujących Rok Miłosierdzia, którym przewodniczył pasterz diecezji bp Marian Rojek. Wraz z bp. Marianem w zamojskiej katedrze modlili się bp Mariusz Leszczyński, kapłani, osoby życia konsekrowanego i wierni świeccy. Homilię podczas liturgii otwarcia Bramy Miłosierdzia wygłosił bp Rojek, który wyjaśnił, czym jest Boże Miłosierdzie, ale też zachęcił, byśmy nie bali się korzystania z łaski Bożego Miłosierdzia i dzielenia się tym darem z innymi.

– Przez naszą katedralną Bramę Miłosierdzia niech będą przeniesione do uleczenia, uzdrowienia, do odbudowania nie tylko rany osobiste, indywidualne każdego z nas, ale również boleści naszych rodzin, naszych wspólnot, społeczności, miasta, regionu, państwa i narodu. Nie bójmy się Bożego Miłosierdzia i tutaj sami, doznając Jego uzdrowieńczej mocy, nieśmy je naszym współsiostrom i braciom, którzy także od każdego z nas owej miłosiernej postawy oczekują i potrzebują – mówił w homilii Ksiądz Biskup.

Rok Miłosierdzia, w którego obchody włączyła się diecezja zamojsko-lubaczowska, potrwa do 20 listopada 2016 r. Stosownie do postanowień papieża Franciszka, Pasterz naszej diecezji w dekrecie ustanawiającym kościoły jubileuszowe i określającym zasady zyskiwania odpustów z racji Jubileuszowego Roku Miłosierdzia w diecezji zamojsko-lubaczowskiej, „kierując się pragnieniem duchowego dobra wszystkich diecezjan, dla których Miłosierdzie Boże ma się stawać coraz bardziej drogą łączącą Boga z człowiekiem i otwierać serca na nadzieję, że będziemy kochani na zawsze, pomimo ograniczenia, jakim jest nasz grzech”, ustanowił kościoły i kaplice szpitalne oraz klasztorne w naszej diecezji jako „miejsca jubileuszowe”, w których, oprócz kościoła katedralnego pw. Zmartwychwstania Pańskiego i św. Tomasza Apostoła w Zamościu i kościoła konkatedralnego pw. św. Stanisława BM w Lubaczowie, przez wszystkie dni Roku Miłosierdzia wierni będą mogli zyskiwać odpusty. Wśród kościołów jubileuszowych znalazły się m.in. bazylika mniejsza w Radecznicy, kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasnobrodzie, kaplica klasztorna Sióstr Klarysek w Sitańcu i kaplica klasztorna Mniszek Kamedułek w Tyszowcach. Pełna lista miejsc, w których można uzyskać dar odpustu w roku jubileuszowym, znajduje się na stronie internetowej diecezji zamojsko-lubaczowskiej.

We wspomnianym dekrecie Ksiądz Biskup przypomina, że „Przejście przez «bramę miłosierdzia» oraz nawiedzenie miejsc jubileuszowych powinno łączyć się z wyznaniem wiary, przeżyciem sakramentu pokuty i pojednania, pełnym uczestnictwem we Mszy św., modlitwą do Bożego miłosierdzia, oraz podjęciem ochotnego wysiłku nawrócenia i przemiany życia”.

Warunki uzyskania odpustu zupełnego, związanego z nawiedzeniem miejsc jubileuszowych, są następujące: stan łaski uświęcającej, szczere pragnienie oderwania się od jakiegokolwiek grzechu, zmówienie modlitwy „Ojcze nasz”, „Zdrowaś Maryjo”, Wyznanie wiary w jednej z obowiązujących formuł oraz dowolna modlitwa za Ojca Świętego i w jego intencjach.