Do tej pory tytuł doktora Kościoła przysługuje 35 świętym (w tym czterem kobietom), którzy „wnieśli znaczący wkład w pogłębienie zrozumienia misterium Boga i wydatnie powiększyli bogactwo doświadczenia chrześcijańskiego”. W 1991 r. biskupi francuscy wsparli kandydaturę św. Teresy z Lisieux, którą doktorem Kościoła ogłosił sześć lat później św. Jan Paweł II.

- W siedemnastowiecznej Francji św. Jan Eudes był niestrudzonym misjonarzem, starającym się okazać miłosierdzie Boże mieszkańcom, szczególnie chorym na dżumę i prostytutkom. Założył eudystów w tym celu, aby formowali księży - przypomniał bp Dubost.

Jan Eudes (1601-1680) był oratorianinem. Głosił misje w parafiach, aby pobudzać wiarę niepraktykujących katolików i nawracać protestantów. Pomagał ubogim, m.in. zajmował się zadżumionymi. W 1641 r. założył Zakon Matki Bożej Miłosierdzia, zajmujący się prostytuującymi się kobietami, a dwa lata później Zgromadzenie Jezusa i Maryi, mające zająć się formacją księży diecezjalnych. Na prośbę biskupów założył sześć seminariów duchownych w Normandii i Bretanii. Pozostawił 13 tomów dzieł teologicznych i korespondencji. Rozwinął doktrynę nt. Najświętszego Serca Jezusowego i Niepokalanego Serca Maryi, przypominając, że pierwszorzędnym motywem działań Boga jest miłość. Obraz serca miał wzbudzić w chrześcijanach kontemplację miłości Jezusa, żyjącego w Maryi.

Błogosławionym ogłosił go papież Pius X w 1909 r., a świętym papież Pius Xi w 1925 r.