– W 1981 r. kard. Gulbinowicz upoważnił ks. Stefana Wójcika, proboszcza parafii Świętego Ducha we Wrocławiu, aby formalnie reprezentował sprawę budowy domu katechetycznego na osiedlu Wrocław-Gaj, a potem kościoła – mówił ks. Michaelis.

Prelegent zaznaczył, że pod budowę świątyń wyznaczano zwykle tereny najtrudniejsze lub położone na obrzeżach parafii. Podobnie było z projektami, które należały do najbardziej skomplikowanych i najdroższych.

– 31 maja 1982 r. zapadła decyzja o możliwości ogrodzenia terenu pod budowę na skrzyżowaniu ulic Borowskiej i Jabłecznej. Pierwszym akcentem było postawienie przez ks. Wójcika krzyża, co wywołało represje. Kronika odnotowuje jednak, że „zdecydowana postawa inwestorów przyspieszyła kwestię budowy”. Prawdopodobnie chodziło o mobilizację społeczną w obronie tego krzyża – tłumaczył ks. Michaelis, dodając, że w 1983 r. plac budowy był już gotowy.

– Na początku postawiono barak służący jako kaplica, którą kard. Gulbinowicz nazwał „Betlejemką”. To właśnie tam 29 stycznia 1984 r. odprawiono pierwszą Mszę św. Jest to symboliczna data narodzin żywego Kościoła, czyli duszpasterstwa w tej parafii. Msze św. sprawowano o godz. 9.00 i 12.30. Eucharystii o godz. 9.00 przewodniczył ks. Kazimierz Sroka, wówczas wikariusz parafii Świętego Ducha, natomiast kazanie wygłosił ks. Wójcik. On również poświęcił kaplicę – opowiadał ks. Michaelis.

Następnie prelegent mówił o wyposażaniu kaplicy, pierwszych wspólnotach – m.in. Różach Różańcowych – które powstawały w parafii, oraz o pierwszej procesji Bożego Ciała. Zaznaczył, że od 10 marca 1984 r. w kościele był już na stałe przechowywany Najświętszy Sakrament. Od tego roku przy kaplicy prowadzono również lekcje religii. Uczyli ks. Sroka oraz s. Marzena.

Ks. Rafał Michaelis opowiedział także o budowie i konsekracji kościoła oraz o uregulowaniu kwestii probostwa. 1 lutego 1988 r. oficjalnie proboszczem został ks. Kazimierz Sroka, dotychczasowy wikariusz parafii Świętego Ducha, który de facto funkcję proboszcza pełnił już od roku 1984.

29 maja 1997 r. podczas Uroczystości Przenajświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, kościół został uroczyście konsekrowany jako pomnik 46. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego.