Caritas to przede wszystkim ludzie z pięknymi sercami i dobrą wolą, chętni nieść pomoc osobom chorym, bezrobotnym, starszym, dzieciom z rodzin ubogich, poszkodowanym, niezaradnym życiowo, tym, co z przyczyn losowych znaleźli się w biedzie, niedostatku. To dla nich potrafimy razem zebrać się i zdziałać tak wiele, bo w grupie jest moc i siła, potęga działania charytatywnego i pomocy.

Początki

Na ubogim terenie Podlasia, w ówczesnej Polsce Ludowej, w Drohiczynie nad Bugiem, administrator apostolski bp Władysław Jędruszuk, jak również jego poprzednicy, starali się w różnorodny sposób dotrzeć z pomocą do najbardziej potrzebujących. Czynili starania, by nieść rzeczywiste wsparcie: materialne, socjalne, a także duchowe. Prekursorami działalności charytatywnej w tamtych latach byli: ks. dr Michał Wilniewczyc, ks. dr Janusz Łoniewski, ks. Ryszard Starczewski. W okresie stanu wojennego od 1981 r., napływała do diecezji zagraniczna pomoc charytatywna. Parafie otrzymywały dostawy żywności, odżywki dla dzieci, lekarstwa, środki opatrunkowe, odzież. W Drohiczynie powstała apteka, w której bezpłatnie rozdawano importowane leki.

W czerwcu 1994 r. papież Jan Paweł II mianował ks. Antoniego Pacyfika Dydycza biskupem drohiczyńskim. To on dołożył wszelkich starań, by we wrześniu tego samego roku powstała w diecezji Caritas. Caritas, której celem jest kontynuowanie działalności dobroczynnej i charytatywnej.

Ludzie i ich dzieło

Caritas to rzesza osób, którzy codziennie pracują pokazując, jak czasami niewielka pomoc może całkowicie zmienić czyjeś koleje losu. Caritas Diecezji Drohiczyńskiej stara się ukierunkować pomoc na ludzi najbardziej potrzebujących. Jest ona możliwa dzięki ludziom dobrej woli, którzy chcą dzielić się cząstką siebie i zwyczajnie pomagać, zgodnie z przykazaniem miłości.

Kolejnymi dyrektorami Caritas drohiczyńskiej byli księża: Leszek Gardziński, Walenty Wojtkowski, Krzysztof Kisielewiecz i obecnie ks. Łukasz Gołębiewski, którzy stworzyli piękne dzieła Caritas oraz starali się w nie włączyć wolontariuszy oraz wielu ludzi dobrej woli. Mottem ich działania było i jest: „Włącz się w społeczną pomoc bliźnim. Otwórz się ku ubogim i chorym. Użyczaj ze swego” (kard. Stefan Wyszyński). Nasze akcje to: Torby charytatywne „Od Serca”, program „EMBARGO”, zbiórki Żywności: TAK. POMAGAM! oraz KROMKA CHLEBA DLA SĄSIADA, Jałmużna Wielkopostna oraz Skarbonki Wielkopostne, Wielkanocne Dzieło Caritas – czekoladowe Baranki, Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom, programy stypendialne: „Skrzydła” i „Dwa Talenty”, Wakacyjna Akcja Caritas, Festyny Rodzinne z okazji Dnia Dziecka w Sokołowie Podlaskim i Siemiatyczach, Program Operacyjny Pomoc Żywnościowa 2014-2020 FEAD.

Nie zatwardzajmy serc

To dzięki wspaniałym ludziom zaangażowanym w te dzieła, w naszej diecezji dostrzegamy, iż kwitnie wolontariat przez rozwój Szkolnych Kół Caritas i Parafialnych Zespołów Caritas, że funkcjonuje 5 Świetlic Socjoterapeutycznych Caritas (Sokołów Podlaski, Siemiatycze, Rudka, Węgrów i Bielsk Podlaski), 2 Warsztaty Terapii Zajęciowej, działa Jadłodajnia św. Matki Teresy z Kalkuty, Diecezjalny Ośrodek Wsparcia dla Osób Niepełnosprawnych, wypożyczalnia sprzętu rehabilitacyjnego. A wszystkie inicjatywy charytatywne oraz różnorodne spotkania mogą odbywać się w Centrum Spotkań i Dialogu w Domu Miłosierdzia im. Jana Pawła II w Sokołowie Podlaskim.

Nie sposób wymienić wszystkich przychylnych nam osób, które dołożyły swoją „cegiełkę” na przestrzeni lat w ukształtowanie obecnej Caritas. „Nie zatwardzajmy serc, gdy słyszymy krzyk biednych. Starajmy się usłyszeć to wołanie. Starajmy się tak postępować i tak żyć, by nikomu w naszej ojczyźnie nie brakło dachu nad głową i chleba na stole, by nikt nie czuł się samotny, pozostawiony bez opieki”– te słowa św. Jana Pawła II przyświecają wszystkim działaniom wolontariuszy.

Dzielić się sobą

Ogromne uznanie za wszelkie dzieła Caritas naszej diecezji należą się księżom zaangażowanym w charytatywne przedsięwzięcia. Lecz szczególne wyrazy wdzięczności należą się przede wszystkim osobom dobrego serca, wolontariuszom, którzy potrafią i chcą połączyć życie prywatne z działalnością dobroczynną. To opiekunowie Szkolnych Kół, którzy pokazują dzieciom i młodzieży, jak żyć w harmonii i współtworzyć dobro, to wolontariusze z parafialnych zespołów, którzy wychodzą naprzeciw codziennym problemom osób z lokalnych środowisk. To także darczyńcy, których pomoc finansowa wspiera stypendia, rozwój dzieci i młodzieży, kolonie, a także wiele innych przedsięwzięć charytatywnych. Wielkie serce okazują również wszyscy nasi diecezjanie. Wspierając liczne zbiórki, skierowane na pomoc poszkodowanym w wyniku różnych nieszczęść czy kataklizmów oraz pomoc osobom chorymi i dzieciom.

Wspominając osoby, którym warto poświęcić uwagę, gdyż dołożyły wszelkich starań, by stworzyć obecny kształt Caritas, należy wspomnieć m.in. Bożenę Stępnik-Świątek, która była pomysłodawczynią oraz zainicjowała w naszej diecezji takie projekty jak: Diecezjalny Ośrodek Wsparcia dla Osób Niepełnosprawnych, Warsztaty Terapii Zajęciowej w Sokołowie Podlaskim i Bielsku Podlaskim. Dzięki jej pracy, pionierskim pomysłom, dziś osoby niepełnosprawne mają dostęp do wszelakiej pomocy oraz informacji związanej z ich sytuacją, mogą także uczestniczyć w specjalistycznych zajęciach, skoncentrowanych na ich rozwoju i pasji.

Krok w przyszłość

Jedną z idei przewodnich Caritas jest integracja i rozwój wolontariatu od przedszkolaka do seniora. Chcemy zaszczepiać i popularyzować działalność charytatywną wśród mieszkańców naszej diecezji. Nasze działania będziemy kierować do lokalnych środowisk. Pragniemy powołać do życia przytulny dom dziecka „Rafael”, w którym stworzymy dzieciom miejsce wyjątkowe i bezpieczne, gdzie zostaną otoczone miłością oraz dostaną możliwość lepszego startu w dorosłość.

W naszej Caritas dzieje się dużo dobrego. Każdego dnia staramy się odpowiadać na potrzeby samotnych, chorych, a szczególnie dzieci. Niewielka pomoc zmienia wszystko. Daje nowe możliwości, gdyż „Nadzieja przychodzi do człowieka wraz z drugim człowiekiem” (Alighieri Dante). Dziękujemy za 25 lat wspólnego niesienia pomocy i dawania nadziei na lepsze jutro.