Do Sokołowa siostry Salezjanki przybyły w październiku 1930 r. na zaproszenie ks. Ślosarczyka, a od stycznia 1931 r. zaczęły prowadzić kuchnię, szatnię i dział gospodarstwa domowego przy szkole salezjańskiej. Od roku szkolnego 1937/38 w drewnianym budynku przy ul. Wolności zaczęły prowadzić Prywatne Gimnazjum Żeńskie, a 18 czerwca 1939 r. prymas August Hlond poświęcił wybudowany, w ciągu niespełna dwóch lat, nowy gmach przy ul. Polnej. W czasie II wojny światowej Niemcy urządzili w nim wojskowy szpital. Pod koniec okupacji siostry otrzymały od władz miasta barak przy ul. Sadowej z przeznaczeniem na ochronkę. Uruchomiły w nim przedszkole oraz kurs kroju i szycia. 1 września 1944 r. w budynku przy ul. Polnej otwarto gimnazjum i liceum Towarzystwa Salezjańskiego. W listopadzie 1945 r. Siostry przeniosły się do tegoż budynku, prowadząc tam „Jednoroczny Kurs Przysposobienia Zawodowego” (kroju i szycia) oraz przedszkole i internat dla dziewcząt. W 1948 r. komunistyczne władze rozwiązały gimnazjum i liceum salezjańskie. W jego pomieszczeniach siedzibę znalazła państwowa szkoła podstawowa. W 1950 r. władze zamknęły „Jednoroczny Kurs Przysposobienia Zawodowego”, a w 1952 r. internat dla dziewcząt. Próbowano upaństwowić przedszkole, ale dzięki uporowi rodziców przetrwało do października 1962 r., kiedy to brutalnie je zamknięto. Jednak siostry, proszone przez rodziców, zaczęły sprawować nad dziećmi opiekę świetlicową i żłobkową w sposób nieformalny. Prowadziły też katechezę. W 1987 r. siostry Salezjanki przeniosły się do nowego domu przy ul. Kosowskiej, w którym są do dnia dzisiejszego. Obecnie prowadzą przedszkole i katechizują w szkołach.

Jubileuszowe dziękczynienie rozpoczęło się 25 września w kościele św. Jana Bosko, gdzie s. Brygida Żurawska, przełożona sokołowskiej wspólnoty powitała licznie przybyłych gości. Zebrani wysłuchali informacji na temat historii i współczesności zgromadzenia i jego charyzmatu. Przekaz ustny uzupełniła prezentacja multimedialna. Eucharystii przewodniczył ks. Andrzej Wujek SDB, w latach 2013--19 przełożony Inspektorii Warszawskiej św. Stanisława Kostki. W homilii wskazywał na ślady Boga w życiu salezjanek, mówił o ich zaangażowaniu w realizację powołania, staraniach, aby dzieci żyły mądrze, pożytecznie, kochając Boga i ludzi. Życzył, aby ziarno zasiane w kolejne pokolenia wychowanków przyniosło plon. Liturgię Mszy św. uświetnił chór powstały z tej okazji, a złożony z absolwentów i ich rodzin, oraz pracowników Niepublicznego Przedszkola Sióstr Salezjanek.

Dalsza część obchodów miała miejsce w hali sportowej ZS nr 1. Tam zaproszeni goście, wychowankowie i ich rodziny, sympatycy, przyjaciele i parafianie mogli wzmocnić siły „salezjańskim bigosem”, słodkim poczęstunkiem, kawą i herbatą, a następnie uczestniczyć w dalszym wspólnym radosnym świętowaniu. Rozpoczęło je odśpiewanie przez chór hymnu 100–lecia, po czym s. Anna Pytka, dyrektorka przedszkola, zaprosiła zebranych do obejrzenia pantomimy Sen o lataniu.

W dalszej części wydarzenia przyszedł czas na podziękowania różnym grupom i osobom z kręgu rodziny salezjańskiej i wspólnoty wychowawczej przedszkola, brawa dla dobrodziejów i sympatyków, wspominanie osób, wydarzeń i dzieł. Był też czas na wypowiedzi gości. Prowadzący jubileuszową akademię Joanna i Piotr Denisiukowie zachęcali do spisywania swoich przemyśleń, wspomnień, świadectw z czasu spędzonego z siostrami.