Pamiętam, jak powstawał u nas KSM. To było w 2011 r., do parafii przyszedł ks. Marcin Bobowicz. Najpierw założył Eucharystyczny Ruch Młodych dla dzieci, a potem Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, już dla starszych – opowiada Julia Nowak, prezes parafialnego oddziału.

Proboszcz parafii ks. Marek Pietkiewicz podkreśla, że nie wyobraża sobie kargowskiego Kościoła bez KSM-owiczów. – Są obecni na różnego rodzaju uroczystościach religijnych, przygotowują dekoracje w kościele, posługują podczas liturgii, czytając, śpiewając, niosąc dary. KSM-owicze robią palmy na Niedzielę Palmową, wieńce adwentowe, kremówki na Dzień Papieski. To bardzo aktywna grupa. Pokazują, że można być ze sobą i służyć parafii, i mieć z tego radość – mówi proboszcz. – Cieszę się, że młodzież działa też szerzej, w diecezji. To również zasługa ks. Marcina, który co prawda nie jest już w naszej parafii, ale nadal podtrzymuje tego ducha w młodych ludziach, jako diecezjalny asystent KSM.

Działanie nie przynosiłoby takich owoców, gdyby nie stała formacja duchowa i modlitwa. Obecnie opiekunem KSM w Kargowej jest ks. Artur Grześko, który prowadzi spotkania formacyjne. Młodzież ma również swoje czuwania modlitewne, uczestniczy w rekolekcjach i dniach skupienia.

Młodzież w Kościele

Wspólnoty młodzieżowe w parafiach nie są dziś (zwykle) tak liczne, jak to bywało przed laty. – Za czasów świetności było nas ok. 40, a nawet 50 osób. Teraz jest nas mniej więcej 15, w różnym wieku, bo są i starsi, i osoby z ostatnich klas podstawówki – mówi Julia Nowak. To prawda, że dzisiaj jest znacznie więcej możliwości ciekawego spędzania czasu po szkole. Jak mimo to przyciągnąć młodych ludzi do Kościoła? – To na pewno trudne zadanie – uważa Julia. – U nas, gdzie każdy zna każdego, może to być łatwiejsze, niż w dużym mieście. Ale to nie znaczy, że do wspólnoty przychodzą tłumy. Zauważyliśmy, że częściej ludzie zostają, kiedy przyjdą razem z kolegami albo ci koledzy już są we wspólnocie, np. najmłodsi uczestnicy to osoby z jednej klasy. Natomiast, mimo że ksiądz zachęca na lekcjach religii czy my sami organizujemy jakieś akcje typu wyjście na pizzę, raczej nie zdarza się, żeby ktoś przyszedł sam. Za to osoby, które już z nami zostały, bardzo się angażują i zależy im na wspólnocie.

Co z tego mają?

– Bycie w KSM daje mi wielką satysfakcję – mówi Patrycja Zewar, która we wspólnocie jest od 6 lat. – Zaczęło się od tego, że w liceum na religii ksiądz zapytał, czy chcemy pomóc w organizowaniu Marszu Wszystkich Świętych. Jak przyszłyśmy, to zapytał, czy nie chcemy dołączyć do KSM. Spodobało się nam tu i zostałyśmy. Najbardziej podoba mi się to, że możemy pomagać innym, a także to, że wciąż mamy więź z Bogiem i Kościołem. Bycie w tej wspólnocie daje motywację do działania, to jest dużo lepsze od bezczynnego siedzenia w domu. Poza tym sama też bardzo z tego korzystam, bo zawsze mogę nauczyć się czegoś nowego i rozwijać się. Każdemu mogę powiedzieć, że warto.

Działanie, formacja, posługa, rozwój i na tym nie koniec. Bo KSM to również wspólne odkrywanie tego, o czym samemu nawet by się nie pomyślało. – Dzięki wyjazdom zwiedziłem mnóstwo miejsc, do których sam raczej bym się nie wybrał. Podczas rekolekcji z o. Benoit Azameti dowiedziałem się, jak wygląda Kościół w Afryce. Jest dużo takich sytuacji, na pewno nie jesteśmy jedynie grupą modlitewną, jak wiele osób o nas myśli – podkreśla Michał Biegała (w KSM już 9. rok). – Uważam, że ważne jest, żeby mieć grupę ludzi, z którymi można porozmawiać o Bogu i wierze. Poza tym wspólnota pomaga w rozwoju, czasami wystarczy patrzeć, co robią starsi uczestnicy i tym się inspirować. Mamy różne szkolenia, jest szansa, że w trakcie któregoś odkryje się coś, co chciałoby się robić w dorosłym życiu, również zawodowo.