Kościół Opieki św. Józefa Oblubieńca Niepokalanej Bogurodzicy Maryi popularnie określany jest jako kościół Sióstr Wizytek. To zgromadzenie zakonne od 370 lat (warszawski klasztor jest najstarszym domem zakonu w Polsce) omadla sprawy mieszkańców stolicy.

Siostry wizytki to kontemplacyjny Zakon Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, założony w 1610 r. przez św. Franciszka Salezego i św. Joannę Franciszkę Frémyot de Chantal. Wizytki czczą w sposób szczególny tajemnicę miłości Serca Bożego, objawioną św. Małgorzacie Marii Alacoque, zakonnicy z klasztoru Nawiedzenia w Paray-le-Monial. Kult Serca Jezusa był bliski również św. Franciszkowi Salezemu.

Jak ziarno

– Bóg przygotował nasz zakon do tego, żeby później wyrosło z niego nabożeństwo do NSPJ. To tak, jak przygotowanie ziemi pod ziarno, które ma kiedyś wyrosnąć, zakwitnąć i owocować – mówi „Niedzieli” s. Maria Aleksandra VSM.

Takim ziarnem była niewątpliwie św. Małgorzata M. Alacoque. Przeżywamy obecnie jubileusz związany z 350. rocznicą objawień, który potrwa do czerwca 2025 r.

Jezus, skarżąc się na niewdzięczność ludzi, poprosił św. Małgorzatę o dwa czyny: Godzinę świętą, czyli specjalne czuwanie na modlitwie na wzór duchowej łączności z Jezusem w Ogrodzie Oliwnym w czwartek wieczorem przed pierwszym piątkiem miesiąca oraz o Komunię św. wynagradzającą w pierwszy piątek każdego miesiąca. W czasie objawienia w czerwcu 1675 r. Jezus zażądał, by pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był poświęcony jako osobne święto ku czci Jego Serca.

Miłosierdzie wypływa z Serca

– Mamy tu pewną analogię: jak Jezus w przypadku św. Faustyny żądał wprowadzenia święta ku czci Bożego Miłosierdzia i od tego momentu nastąpił rozwój kultu, tak samo w przypadku św. Małgorzaty mamy również wyraźne żądanie nieba, które prosiło o rozwój kultu NSPJ – zauważa ks. dr Jerzy Jastrzębski, wykładowca WMSD w Warszawie.

Wspomnijmy, że zarówno kierownik duchowy św. Małgorzaty Alacoque – św. o. Klaudiusz de la Colombiere SJ, jak i kierownik duchowy św. Faustyny – bł. ks. Michał Sopoćko, przez lata mieli swoje liturgiczne wspomnienie tego samego dnia – 15 lutego.

– Boża miłość wypływa ze zranionego Serca, które uprzednio zostało przebite. Bóg udziela się przez ranę własnego Serca, czyli miłości spełnionej do końca. Przez Jego cierpienie, absolutną ofiarę mogę z Nim się jednoczyć, w tym Sercu mieszkać i czerpać z Niego. Pośród cierpienia najgłębiej Go spotykam i w tym uobecnia się Jego miłość – podkreśla s. M. Aleksandra.

Ufna modlitwa

W każdy piątek po wieczornej Mszy św. w kościele Sióstr Wizytek odprawiane jest nabożeństwo z litanią do NSPJ, w czasie którego odczytywane są intencje, jakie wierni składają w kościele i klasztorze.

– Intencji jest mnóstwo, ludzie czują potrzebę przychodzenia do tego miejsca, ufając, że Bóg wysłucha naszą wspólną modlitwę – mówi s. M. Klara.

Wiele osób doświadcza tu łask, wysłuchania próśb, dużo jest też intencji dziękczynnych, bo Serce Jezusa jest hojne dla wszystkich, którzy Go wzywają.