Serdecznie pozdrawiam pielgrzymów polskich. Obraz pól, zasianych ziarnem, harmonijnie wpisuje się w krajobraz waszej pięknej, ojczystej ziemi. Pozwólcie, by także ziarno Słowa Bożego mogło w was zakiełkować i wydać obfity plon. Słuchajcie tego Słowa z uwagą, by móc dokonywać mądrych wyborów w życiu osobistym, rodzinnym i społecznym. Z serca wam błogosławię.

Pierwsze słowa Leona XIV do pielgrzymów z Polski, audiencja generalna, 21 maja 2025 r.

Jak wiecie, przybyłem tu zaledwie 2 lata temu, kiedy umiłowany papież Franciszek mianował mnie prefektem Dykasterii ds. Biskupów. Wówczas opuściłem diecezję Chiclayo w Peru i przyjechałem tu do pracy. Co za zmiana! A teraz... Cóż mogę powiedzieć? Tylko to, co Szymon Piotr powiedział Jezusowi nad Jeziorem Tyberiadzkim: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham” (J 21, 17). Papieże przemijają, kuria pozostaje. Dotyczy to każdego Kościoła partykularnego, również kurii biskupich. I odnosi się także do Kurii biskupa Rzymu. Kuria to instytucja, która strzeże i przekazuje pamięć historyczną Kościoła, pamięć posługi jego biskupów. To bardzo ważne. Pamięć jest bowiem elementem zasadniczym dla żyjącego organizmu. Nie odnosi się jedynie do przeszłości, lecz żywi teraźniejszość i ukierunkowuje na przyszłość. Bez pamięci droga się gubi, zanika sens wędrówki. (...)

Doświadczenie misji jest częścią mojego życia, i to nie tylko jako osoby ochrzczonej, jak dla nas wszystkich, chrześcijan, ale dlatego, że jako zakonnik, augustianin, byłem misjonarzem w Peru. To właśnie pośród ludu peruwiańskiego dojrzewało moje powołanie pasterskie. Następnie powołanie do służby Kościołowi tutaj, w Kurii Rzymskiej, było nową misją, którą dzieliłem z wami przez te 2 lata. I nadal ją podejmuję oraz będę podejmował, dopóki Bóg zechce, w tej posłudze, która została mi powierzona (...). Jeśli zatem wszyscy mamy współpracować w wielkiej sprawie jedności i miłości, starajmy się czynić to przede wszystkim przez nasze codzienne postawy, począwszy od środowiska pracy. Każdy może być budowniczym jedności dzięki swojemu nastawieniu wobec współpracowników – przezwyciężając nieuniknione nieporozumienia z cierpliwością i pokorą, potrafiąc wczuć się w sytuację drugiego, unikając uprzedzeń, a także z odpowiednią dawką poczucia humoru, jak uczył nas papież Franciszek.

Przemówienie do pracowników Kurii Rzymskiej i Watykanu, 24 maja 2025 r.

Kościół rzymski jest spadkobiercą wielkiej historii, zakorzenionej w świadectwie Piotra, Pawła i niezliczonych męczenników. Posiada wyjątkową misję, dobrze wyrażoną w napisie na fasadzie tej katedry: być Mater omnium Ecclesiarum, Matką wszystkich Kościołów (...). W tym kontekście myślę tu o wymagającej drodze, jaką w ostatnich latach przemierza diecezja rzymska (...). Jest to droga trudna, wciąż trwająca, która stara się ogarnąć rzeczywistość bardzo bogatą, ale też bardzo złożoną (...). Ze swojej strony wyrażam pragnienie i zobowiązanie, aby wejść na ten tak rozległy „plac budowy”, słuchając wszystkich, na ile to możliwe, aby uczyć się, rozumieć i wspólnie podejmować decyzje (...). Proszę was o pomoc w tym wspólnym wysiłku modlitwy i miłości.

Homilia podczas Mszy św. w Bazylice św. Jana na Lateranie, 25 maja 2025 r.