Na mocy sakramentu chrztu św. jesteśmy powołani do świętości. Wzorem świętości jest dla nas również Maryja. Często zwracamy się do Niej wezwaniami: święta Maryjo, święta Boża Rodzicielko. Na czym polega Jej świętość?

Przede wszystkim trzeba podkreślić, że świętość Maryi pochodzi od Ducha Świętego i stanowi Jej wyjątkową bliskość z Bogiem. W wielu naszych parafiach do dzisiaj śpiewane są Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, w których modlimy się: „Wybrał Ją Bóg i wywyższył ponad wszystko./ I wziął Ją na mieszkanie do przybytku Swego”. Bóg przeznaczył Maryję do szczególnej misji – bycia Matką Jezusa. Papież Franciszek w adhortacji apostolskiej o powołaniu do świętości w świecie współczesnym Gaudete et exsultate napisał o Maryi: „Ona jest Świętą pośród świętych, najbardziej błogosławioną, Tą, która nam ukazuje drogę świętości i nam towarzyszy” (n. 176). Pośrodku zgromadzenia świętych jaśnieje postać Najświętszej Maryi Panny „kornej, a w takiej u aniołów cenie”, jak napisał Dante w Boskiej komedii (Raj, XXXIII, 2).

Świętość Maryi została wyrażona w słowach archanioła Gabriela: „pełna łaski”. O Jej świętości świadczy doskonała współpraca z łaską Bożą w całym Jej życiu. Świętość Maryi odznacza się stałą gotowością do słuchania Boga i Jej zgodą na Boży plan. Pokorne fiat wypowiedziane przez Nią przy zwiastowaniu rodziło później kolejne „tak” wypowiadane wobec Boga, także wtedy, gdy stała pod krzyżem Syna.

Świętość Maryi to także Jej niepokalane poczęcie. Ojcowie Kościoła nazywali Maryję „całą świętą”. „Maryja «łaski pełna» jest dla Kościoła «cała święta i wolna od wszelkiej zmazy grzechowej», «ubogacona od pierwszej chwili poczęcia blaskami szczególnej zaiste świętości»” – nauczał Sobór Watykański II. Piękne słowa o świętości Maryi zostawił biskup Palestyny Theoteknos z Livias, który żył między 550 a 650 r. Ukazując Maryję jako „świętą i całą piękną”, „czystą i bez zmazy”, tak mówił o Jej narodzeniu: „Rodzi się jak cherubini Ta, która jest z gliny czystej i niepokalanej” (Panegiryk na święto Wniebowzięcia, 5-6). Jego słowa zacytował św. Jan Paweł II w jednej z katechez.

Andrzej z Krety tak napisał o Maryi: „Dzisiaj ludzkość w całym blasku Jej niepokalanej szlachetności otrzymuje swoje dawne piękno. Wstyd grzechu zaciemnił blask i czar ludzkiej natury; kiedy jednak rodzi się Matka Pięknego w sposób doskonały, w Jej osobie natura ta odzyskuje swoje dawne przywileje i zostaje uformowana zgodnie ze wzorem doskonałym i naprawdę godnym Boga. (...) Dzisiaj zaczyna się reforma naszej natury, a zestarzały świat, poddany całkowicie Boskiej przemianie, otrzymuje pierwociny drugiego narodzenia” (Kazanie I o Narodzeniu Maryi).

Maryja była wolna nie tylko od grzechu pierworodnego, ale także od jakiegokolwiek grzechu osobistego. Jej świętość polegała ponadto na doskonałym zaufaniu Bogu, na miłości do Niego, na wierze, na służbie bliźnim.

Gdy myślimy o naszym powołaniu do świętości, nie możemy nie skierować naszych oczu ku Maryi. „Maryja mówi nam dziś: także twoim, waszym przeznaczeniem, przeznaczeniem wszystkich jest: być świętymi jak Ojciec nasz” – przypomniał Benedykt XVI pod kolumną Matki Bożej Niepokalanej na placu Hiszpańskim w Rzymie.