Konsekrowana w 1741 r. bazylika zachwyca już od progu. Fasada o harmonijnych proporcjach prowadzi do wnętrza. A w nim włoscy malarze, sprowadzeni przez fundatora – bp. Marcina Załuskiego – pokryli ściany i sklepienia freskami, które jak w barokowym teatrze rozciągają przestrzeń, wciągając wiernych w ewangeliczne sceny. To tzw. XVIII w. „Biblia ubogich” – obrazowe kazanie w kolorze, światłocieniu i ruchu. Nad ołtarzem głównym rozgrywa się scena Narodzenia Pańskiego, a sklepienie rozświetla wizja adoracji Najświętszego Sakramentu.

Na złoconym, rokokowym ołtarzu są liczne relikwie, w tym te szczególnie czczone: św. Jana Pawła II i św. Faustyny. Wzrok przykuwa także imponujący, 60-ramienny żyrandol. A spośród elementów o symbolicznym znaczeniu wyróżnia się wieczna lampka przed tabernakulum. Wykonana jest z metalowych orłów pochodzących z czasów powstania styczniowego, co pokazuje, że duch polskiego baroku to nie tylko przepych, ale i pamięć o narodowej wolności.

Żywa wspólnota

Połączenie sacrum i historii narodowej jest wciąż żywe w parafii Świętej Trójcy. Co roku wierni wspominają Bitwę pod Kobyłką z 1794 r. oraz zwycięstwo w Bitwie Warszawskiej 1920 r. Msze św. i uroczystości patriotyczne są tu czymś więcej niż tradycją. Przede wszystkim są modlitwą za tych, którzy bronili kraju. A także za tych, którzy mają obecnie budować pokój w kraju i na świecie.

– Bazylika to nasze bijące serce – tak część wiernych mówi o swojej świątyni. I rzeczywiście kobyłkowska parafia to żywy wspólnota. Pod przewodnictwem ks. proboszcza Jacka Dębskiego działa 19 grup i wspólnot – od modlitewnych po ewangelizacyjne. Każda z nich jest miejscem spotkania i wymiany duchowych doświadczeń.

– Kiedy wszyscy modlą się razem, czuję, że słowa innych poruszają moje własne myśli – mówi „Niedzieli” Beata Skopek, liderka wspólnoty Effatha.

W parafii działa kilka chórów. Jednym z nich jest zespół Trinitas, który od 4 lat towarzyszy niedzielnym Eucharystiom, a na wieczory uwielbienia przyciągają setki wiernych. – Cieszymy się, że muzyką ewangelizujemy. I cieszymy się, widząc radość na twarzach parafian – podkreśla Ewelina Wrona, liderka.

Sztuka i wiara

Świątynia pełni również rolę sali koncertowej. W ramach cyklu „Perła Baroku” latem lub jesienią rozbrzmiewają tu utwory klasyków w wykonaniu międzynarodowych wirtuozów. Dzięki znakomitej akustyce nawet delikatne dźwięki lutni czy klawesynu wypełniają przestrzeń, tworząc doświadczenie wymykające się podziałom między sacrum a kulturą.

– Niejednokrotnie dla nas koncerty te są formą kontemplacji. Spotkaniem z pięknem, które nie potrzebuje słów – mówią parafianie i dodają, że na każdego, kto przekroczy próg bazyliki Świętej Trójcy czekają niezwykłe doznania: modlitwa, śpiew, kazania oraz wizualne i muzyczne echa dawnych mistrzów. – W Kobyłce sztuka i wiara nie konkurują ze sobą. One przemawiają jednym głosem: wspólnoty, tradycji i duchowego piękna – podkreślają wierni.