PODRÓŻE
Trzy pielgrzymki papieża

Najpierw Monako, później Afryka, a na końcu Hiszpania. Takie są plany zagranicznych pielgrzymek papieża w pierwszej połowie 2026 r., które ogłoszono 25 lutego w Watykanie. Mniej więcej zgadzają się one z wcześniejszymi przewidywaniami.

Do Monako Leon XIV wybierze się 28 marca. Wizyta będzie krótka. Władze Księstwa Monako od dłuższego czasu zapraszały Ojca Świętego. Najpierw Franciszka, a teraz jego następcę. Papież pozytywnie odpowiedział na to zaproszenie, a niemałą rolę odegrało pewnie to, że w Monako katolicyzm jest oficjalną religią państwową.

Najdłuższa podróż pierwszej połowy 2026 r. potrwa 10 dni. W tym czasie – między 13 a 23 kwietnia – Ojciec Święty odwiedzi cztery afrykańskie kraje. Rozpocznie tę listę Algieria, następne będą Kamerun i Angola, a na końcu – Gwinea Równikowa.

Na Hiszpanię, ostatnią z listy tego półrocza, Ojciec Święty poświęci aż 6 dni – od 6 do 12 czerwca.

Trzy podróże. Wiele różnych kontekstów. Tym, co łączy te wszystkie kraje, jest katolicki kontekst. Pięć państw jest o większości katolickiej. Tylko Algieria jest dziś krajem muzułmańskim, ale przed wiekami chrześcijaństwo w tym miejscu krzepło, do czego przyczynił się w dużej mierze św. Augustyn, była to bowiem jego ziemia rodzinna.

KE
Urząd chroniący chrześcijan?

Biskupi Europy zwrócili się do Komisji Europejskiej o powołanie koordynatora do walki z nienawiścią wobec chrześcijan. Starania trwały od 2024 r. Również Parlament Europejski wezwał w ostatnim czasie Komisję Europejską do powołania takiego koordynatora dla Unii Europejskiej, co biskupi zrzeszeni w Komisji Episkopatów Wspólnoty Europejskiej (COMECE) przyjęli z zadowoleniem. Parlament Europejski podkreślał, że taki urząd powinien powstać, tym bardziej że funkcjonuje od jakiegoś czasu koordynator ds. zwalczania islamofobii.

Sygnały o wzrastającej niechęci do chrześcijan i chrześcijaństwa – szczególnie w zachodnich państwach UE – napływają coraz częściej. Przedstawiane każdego roku statystyki są coraz czarniejsze. Brak reakcji na tę sytuację ze strony władzy każe wnioskować, że często w niej samej zakorzenione są antychrześcijańskie sentymenty.

NIEMIECKI EPISKOPAT
Nowy przewodniczący

Biskup Heiner Wilmer, ordynariusz diecezji Hildesheim w środkowych Niemczech, został wybrany na nowego przewodniczącego Konferencji Episkopatu Niemiec (DBK). Hierarcha ma 64 lata. Jest sercaninem. Uchodzi za człowieka środka, który kładzie akcent na dialog i mediację, co w podzielonym w związku z tzw. drogą synodalną Kościele w Niemczech jest dziś szczególnie ważne. – Duch Święty żyje nie tylko w zgodzie, ale także w niezgodzie. Dlatego dobrze jest, abyśmy pozostawali w dialogu przez tę duchową wymianę – powiedział niedługo po wyborze, co potwierdzałoby opinie komentatorów. Wydaje się jednak, że jest zwolennikiem drogi synodalnej. Można tak sądzić po stwierdzeniu przez niego, że „sygnały z Rzymu napawają go optymizmem”. – Papież Franciszek powiedział już, że synodalność jest fundamentalną formą Kościoła, a papież Leon XIV to potwierdził i w tym sensie jestem przekonany – dodał bp Wilmer. Chodzi o zatwierdzenie przez Watykan statutów „konferencji synodalnej” – organu stanowiącego główny efekt procesu wewnątrzkościelnej dyskusji, która w ostatnich latach toczyła się w Niemczech.

BADANIE
Jacy są narzeczeni?

Kim są współcześni narzeczeni? Jak wygląda ich relacja i dlaczego chcą zawrzeć sakramentalny związek? – m.in. na te pytania próbują odpowiedzieć autorzy badania przeprowadzonego przez Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego na grupie narzeczonych z całej Polski. Prezentacja wyników odbyła się 27 lutego podczas konferencji prasowej w Sekretariacie KEP w Warszawie. Badanie zostało zlecone przez Krajowy Ośrodek Duszpasterstwa Rodzin. 4047 ankietowanych wypełniało kwestionariusze na zakończenie przygotowania do sakramentu małżeństwa. Z ankiet wynika, że dla 92% badanych ważne jest to, iż chcą żyć w wierności, dla 82% istotna jest nierozerwalność związku, 70% liczy na łaskę związaną z sakramentem małżeństwa, 50% pragnie dążyć do świętości, a 47% chce być wiernym nauczaniu Kościoła. Jaki obraz narzeczonych wyłania się z badania? 76% nie ma dzieci (co oznacza, że 24% je ma), ponad 66% już mieszka wspólnie, a prawie 50% mieszka ze sobą już ponad 5 lat. W 70% przypadków decyzję o sakramentalnym związku podejmują ludzie od 25. do 35. roku życia. Większość badanych to osoby ze średnim lub z wyższym wykształceniem. Arcybiskup Wiesław Śmigiel, przewodniczący Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. Rodziny, zwrócił uwagę, że istnieje wielka potrzeba towarzyszenia młodym rodzinom. Jak bowiem pokazują ostatnie badania GUS, w ciągu ostatnich 10 lat liczba zawieranych małżeństw cywilnych zmniejszyła się o 30%, a liczba zawieranych małżeństw katolickich zmniejszyła się o ponad połowę.

GRZYWNY
Kary finansowe w Kościele w Polsce

Kary finansowe na duchownych i świeckich, którzy popełnili przestępstwo kanoniczne, można nakładać od 1 marca w Kościele w Polsce. Stało się to możliwe po znowelizowaniu przez papieża Franciszka w 2021 r. Kodeksu prawa kanonicznego. Określenie wysokości kar ekspiacyjnych zostawiono lokalnym konferencjom biskupim. Polscy biskupi ustalili je 14 października 2025 r. podczas 402. Zebrania Plenarnego KEP w Gdańsku. „26 stycznia Dekret ogólny w tej sprawie uzyskał recognitio Dykasterii ds. Biskupów oraz zgodę na jego promulgację” – poinformowało z końcem lutego Biuro Prasowe KEP. „Wysokość grzywny lub kwoty pieniężnej na cele Kościoła ustala się w odniesieniu do minimalnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę przewidzianego w przepisach prawa polskiego, obowiązujących w dniu wymierzenia kary, tak iż minimalna wysokość grzywny nie może być mniejsza niż połowa minimalnego miesięcznego wynagrodzenia brutto, a maksymalna nie może przekraczać 20 kwot minimalnego miesięcznego wynagrodzenia brutto” – ustalono w dekrecie. Do tej pory Kościół „dysponował” przede wszystkim karami duchowymi. Tylko w najpoważniejszych przypadkach, np. złożenia z urzędu, kara miała w pewien sposób charakter finansowy, bo pozbawiała ewentualnych przychodów. Teraz do kar duchowych dołączyły finansowe. Więcej o sposobie nakładania tych kar powie nam stosowanie tego dekretu w konkretnych przypadkach.

STABILNOŚĆ I POKÓJ
Papież o sytuacji na Bliskim Wschodzie

Martwię się tym, co dzieje się na świecie, zwłaszcza wczoraj i dziś, i nie wiemy, jak długo to potrwa – w regionie Bliskiego Wschodu znów wybuchła wojna – zwierzał się papież 1 marca podczas spotkania z młodzieżą w jednej z rzymskich parafii. Kilka godzin wcześniej podczas modlitwy Anioł Pański, odnosząc się do ataku Izraela i USA na Iran, powiedział: – Z głębokim niepokojem śledzę to, co w tych dramatycznych godzinach dzieje się na Bliskim Wschodzie i w Iranie. Stabilności i pokoju nie buduje się wzajemnymi groźbami ani posługując się bronią, co sieje zniszczenie, ból i śmierć, ale jedynie przez rozsądny, autentyczny i odpowiedzialny dialog. Wobec groźby tragedii o ogromnych rozmiarach kieruję do zaangażowanych stron gorący apel, aby wzięły na siebie moralną odpowiedzialność za powstrzymanie spirali przemocy, zanim stanie się ona nieodwracalną przepaścią! Niech dyplomacja odzyska swoją rolę i niech będzie promowane dobro ludów, które pragną pokojowego współistnienia opartego na sprawiedliwości. I nadal módlmy się o pokój.

To były pierwsze reakcje Watykanu na doniesienia z Bliskiego Wschodu. Leon XIV ocenił sytuację jako bardzo poważną. Podkreślił niezmienne stanowisko Watykanu, że groźbami i bronią pokoju nie da się zbudować. To stałe przesłanie Kościoła do świata.