Obecność ruchów i stowarzyszeń katolickich w Kościele powszechnym i lokalnym nabiera coraz bardziej wyraźnych kształtów. Aby odkryć autentyczną wartość i znaczenie ich dla życia poszczególnych parafii, trzeba przypominać, że ruchy i stowarzyszenia są „darem Ducha Świętego dla Kościoła w naszych czasach, którego nie wolno zmarnować” - uważa Jan Paweł II.
Dlatego również w naszej diecezji podejmowane są działania, które zmierzają do współpracy ruchów i stowarzyszeń oraz efektywnego wykorzystania ich darów i charyzmatów.
Najbliższe spotkanie Diecezjalnej Rady Ruchów i Stowarzyszeń odbędzie się 26 września 2003 r. o godz. 16.00 w Seminarium Duchownym w Legnicy. Przewodniczyć mu będzie bp Stefan Regmunt. Zapraszamy przedstawicieli i liderów wszystkich ruchów, stowarzyszeń i duszpasterstw naszej diecezji. Będzie ono szczególnie ważne ze względu na przygotowania do Kongresu, który odbędzie się 25 października 2003r. w Legnicy.

Główne treści pracy kongresowej

Inspiracją do naszej pracy są słowa Jezusa z Ewangelii św. Łukasza (12,49) „Przyszedłem rzucić ogień na ziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął”. Kongres jest czasem rozpalania w nas na nowo ognia Chrystusowej miłości, która winna zaowocować nowym zapałem w pracy ewangelizacyjnej i apostolskiej naszych wspólnot i grup.
Kolejną inspiracją do naszej pracy kongresowej jest List Apostolski JP II Novo millennio ineunte. W tym dokumencie zawarty jest program Kościoła na początek nowego tysiąclecia - „wypłyń na głębię”. Trzeba nam nie tylko zgłębiać jego treść, ale zastanawiać się, jak wprowadzać go w życie, temu powinna służyć nasza praca kongresowa.
Podczas ostatniej pielgrzymki do Polski Ojciec Święty w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach dokonał aktu zawierzenia świata Bożemu Miłosierdziu, a Kościołowi w Polsce powierzył zadanie głoszenia tej prawdy w świecie „Niech się spełnia zobowiązująca obietnica Pana Jezusa, że stąd ma wyjść «iskra, która przygotuje świat na ostateczne Jego przyjście». To zadanie powierzam wam, drodzy bracia i siostry, Kościołowi w Krakowie i w Polsce”. To zadanie jest w szczególny sposób powierzone ruchom i stowarzyszeniom.
W świecie, w którym żyjemy, szybko zachodzą zmiany, które stawiają nowe wezwania dla naszego apostolstwa. Przyspieszeniu ulegają procesy globalizacji życia społecznego, gospodarczego oraz kulturalnego, które przynoszą zarówno nowe nadzieje, jak i nowe zagrożenia. Kolejnym wezwaniem są przemiany zachodzące w jednoczącej się Europie. Pogłębia się rozwarstwienie na małą grupę bogatych oraz coraz większą grupę ubogich, biednych. Wzmaga się konfrontacja ideologii laickiej z chrześcijaństwem oraz w ogóle z religią. Relatywizm moralny jest coraz częściej obecny w naszych wyborach moralnych. Wszystko to rodzi nowe wyzwania dla pracy ewangelizacyjnej i apostolskiej.
Dlatego też pragniemy rozważać następujące zagadnienia: Specyfika duchowości ludzi świeckich; Europa ducha - członkowie ruchów kształtują Europę; Animator życia duchowego animatorem życia społecznego. Ruchy w społeczności lokalnej; Jak zaradzać pogłębiającemu się ubóstwu społeczeństwa?; Chrześcijańskie spojrzenie na pracę. Jak chronić dar życia i zdrowia człowieka?; Ewangelizacja postawy konsumpcyjnej; Jak żyć w jedności ze Stwórcą?; Chrześcijańskie spojrzenie na ekologię.; Chrześcijanin wobec kultury medialnej; Parafia wspólnotą wspólnot w misji; Duchowni w służbie świeckim; Ruchy dzieciom - w jaki sposób pomóc dzieciom wzrastać duchowo?; Szkoła miejscem kształcenia „nowego człowieka”; Jak kształtować życie małżeńskie i rodzinne w czasach kultury liberalizmu moralnego?; Emeryt apostołem - nowe kierunki pracy duszpasterskiej ludzi starszych; Rozwój ruchów w małych miasteczkach oraz na wsi.

Co pragniemy osiągnąć przez prace kongresowe?

Trzyletni program pracy ruchów, stowarzyszeń, diecezjalnych Rad Ruchów i Stowarzyszeń oraz ORRK (Ogólnopolska Rada Ruchów Katolickich) jest czasem rozeznawania, formacji oraz podejmowania nowych inicjatyw ewangelizacyjnych i apostolskich. Organizowane przez nas Kongresy są przygotowywane przez dłuższy czas: 3 lata, sam Kongres oraz 2 lata na jego przyswojenie. Ten dłuższy okres prac kongresowych staje się dzięki temu:
1. Nowym czasem mobilizacji laikatu, ożywienia prac ruchów i stowarzyszeń.
2. Otwarciem się na nowe inspiracje formacyjne i apostolskie.
3. Lekcją uczenia się faktycznej współpracy między członkami różnych ruchów.
4. Zmobilizowaniem ruchów do wyjścia na zewnątrz, do przedstawienia się, kim są, co robią, co wiąże się z nowym dynamizmem ewangelizacji.
5. Otwarciem się na doświadczenia formacyjno-apostolskie w innych krajach.
6. Nauką pokory, a zarazem szacunku do tego doświadczenia wiary i apostolstwa, które już posiadamy.
7. Pogłębieniem współpracy między duchownymi a świeckimi na poziomie parafii, jak i diecezji, czy na płaszczyźnie ogólnopolskiej i europejskiej.

Inicjatywy i terminarz prac podczas 3-letniego programu kongresowego

Przez cały ten okres w poszczególnych ruchach będzie podejmowany program opracowany przez ORRK zmierzający do: zapoznania się z treścią przesłania Kongresu, uczenia się współpracy między członkami ruchów na poziomie parafialnym, sąsiedzkim, zawodowym i społecznym.
2. Każda z Diecezjalnych Rad zorganizuje Kongresy Ruchów i Stowarzyszeń w różnych miastach. Każdy z takich Kongresów winien uwzględnić specyfikę i potrzeby danej społeczności i diecezji. Czas trwania: lata 2003-2005.
3. Zorganizowanie kilkunastu spotkań i konferencji ogólnopolskich poświęconych ważniejszym wezwaniom, przed jakimi stoi nasze apostolstwo oraz formacja.
4. Międzynarodowa Konferencja Liderów Ruchów Katolickich z krajów Europy Środkowo-Wschodniej, jak i z Unii Europejskiej nt. Co ruchy i stowarzyszenia katolickie mogą wnieść w Europę? Konferencję zorganizuje ORRK w Warszawie. Spotkanie w październiku lub listopadzie 2004r.
5. III Ogólnopolski Kongres Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich, Warszawa w 2005r. Dwudniowy Kongres składać się będzie z sesji plenarnej oraz 10 kongresów tematycznych poświęconych 10 obszarom apostolstwa ruchów.