Nawet Włodzimierz Cimoszewicz, nieskory do krytyki niedawno rządzących, posunął się - z ich punktu widzenia - do rzeczy niesłychanej. Jak stwierdził na gorąco, polski rząd (wtedy pod kierownictwem Donalda Tuska) podszedł do Tragedii Smoleńskiej jak do włamania do garażu. Dlatego obecne udawane zaskoczenie, oburzenie itp. emocje rządzącej do niedawna koalicji trudno uznać za coś innego niż tylko mydlenie oczu. Obserwując reakcje dawnych rządzących, trudno nie odnieść wrażenia, że walczą o życie: jeśli nie swoje, to politycznych protektorów i aliantów, od których zależy ich los. To może ludzkie, choć nie do przyjęcia, bo tonący jednak nie każdej brzytwy się chwyta. Oni kłamali, kręcili, zamiatali pod dywan tak, że powinni się bać prawdy; i chyba się jej boją.

Mają czego. Nie było takiej tragedii w dziejach, żeby państwo pozbawiono w jednej chwili prawie wszystkich swoich przywódców - mówił minister, przedstawiając decyzję. A mimo to rządzący jeszcze niedawno ukryli podstawowe fakty, które zasadniczo zmieniają ogląd wydarzeń. W tym zniszczenie - jak ujawnił - ok. 400 kart informacji i meldunków dostarczonych po katastrofie do Sztabu Generalnego WP.

Przysłuchując się wystąpieniom wieszających psy na ministrze Macierewiczu, trzeba zwrócić uwagę na reprezentanta PO, schetynowca, mijającego się wiele razy z prawdą w sprawie katastrofy. Przekroczył granice nie tylko przyzwoitości, posunął się do wezwania na pomoc - w walce ze wznowieniem komisji smoleńskiej i powołaniem specjalnej podkomisji - do psychologów i psychiatrów. On i jego alianci pewnie spodziewali się, ze PiS sprawę podniesie, ale może nie sądzili, że już teraz i w tak - miejmy nadzieję - obiecujący sposób.

„Jestem głęboko przekonany, że bez względu na to, jakie będą wyniki - a żadna teza nie jest z góry przyjęta poza faktami, które są znane - iż wyniki badania pozwolą nas zbliżyć do prawdy, dostarczyć materiał prokuraturze wojskowej i sprawiedliwie ocenić odpowiedzialnych za tę straszliwą tragedię” - mówi minister Macierewicz i tego warto się trzymać.

Propaganda przez lata zohydzała go, wymyślając i wmawiając Polakom niestworzone rzeczy, teraz przyszedł czas ataku frontalnego na zohydzanego ministra. Trudno oprzeć się wrażeniu, że politycy dawnej koalicji nie uderzają w samego ministra (który wytrzymały, jak wielokrotnie pokazał, jest), lecz - tak, będzie patetycznie - w prawdę o Smoleńsku.